tag:blogger.com,1999:blog-74872611777823728882011-10-11T16:15:17.315+03:00Joy of the Forbidden<a href="http://www.pax.com/free-counters.html"><img src="http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-znz2qgwwwp" alt="Free Hit Counter" border="0"></a>PURANGERnoreply@blogger.comBlogger1071100tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-8466510476161475552011-06-09T17:18:00.002+03:002011-06-24T10:44:48.822+03:00Η ΕΛΒΕΤΙΑ ΑΠΕΘΑΝΕ !<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Πάμε παρακάτου . <br />Ο Ντανιέλ Κον Μπεντιτ είπε κάτι προφανές <br />Όποιος Έλληνας έχει λεφτά εκτός Ελλάδος , να φέρνει στον Τραπεζίτη τη φορολογική του δήλωση , αλλιώς να παγώνει η κατάθεσή του . <br />Εκεί δε χρειάζεται να ξοδέψει η Ελληνική Κυβέρνηση ούτε σεντζι . <br />Αρκεί ο Ελβετός Τραπεζίτης ! <br /><br />Τώρα φαντάσου τον κύριο Πουρούλη που πάει με τη μαύρη στην Ελβετία πριν φύγουν για Αρούμπα . <br />Καλημέρα μεσιέ ΦλουχτενΦλάχτεν <br />Ωωωωωωωωωωωω τον αγαπητό , καθίστε , πως από εδώ ? <br />Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω ! <br />Ξεύρετε μεσιέ πάγω εις Αρούμπαν δια pension και θέλω κατι ψωρολιρίτσες που σας είχα ακουμπήσει , ώστε να μη μου λέιψει το μοχίτο μου . <br />Βεβαίως , τί θα πάρετε δια τραταμέντον ? <br />Τας ωχράς μου, αβέκ πλεζίρ , διότι βιάζομαι ! <br />Βεβαιότατα μον αμί , μέσα στην κάσα είναι ! Και να σας κάνω μιαν απόδειξιν, αλλά επειδή δεν θα τελειώσετε εντός πενταλέπτου , θα πάρετε ένα περγαμόντο ? <br />Ενα τζόνυ μπλε είναι εύκολον ? το καλεί και η ώρα ! <br />Βεβαίως , τα δικαιολογητικά τα έχετε ? <br />Μάλιστα , το νούμερο , ο κωδικός ! <br />Ναι αλλά πλέον θέλομεν και διαβατήριον ! Έχουτε ? <br />Βεβαιότατα , πάρε ! <br />Σερί , Χελένικ Ρεπουμπλικ γράφει πάνουθε , διότι έχω ολίγον αστιγματισμόν και δεν βρίσκω τα ομοτουάλια μου ? <br />Σερταμαν , μον αμί ! <br />Δεν είναι κάτι το σημαντικόν , αλλά πρέπει να ζητήσω τα φορολογικάς σας δηλώσεις . Η νομοθεσία ξεύρετε . Τας έχουτε πρόχειρας? <br />Όχι ρε βλάμη , αλλά μεταξύ μας τώρα ? <br />Λυπούμαι δια την αναστάτωσίν Σας , δεν δύναμαι να εκταμιεύσω . <br />Και τι θα κάμω ? <br />Ημπορείτε με χρέωσιν εις τον λογαριασμόν σας να παραμείνετε μπιστιού εις όποιον ξενοδοχείον της Γενέυης επιθυμείτε , μέχρι να <br />προσκομίσετε τας δηλώσεις . <br />Μετρητόν όμως δεν δύναμαι να εκταμιεύσω , σε πα ποσίμπλ , λυπούμαι , κι εγώ υπάλληλος είμαι , ελέγχομαι , θα χάσω την θέσιν μου. <br />Δια το πρώτον πενθήμερον θα σας διευκολύνομεν ημείς , διατί άλλωστε υπάρχουν οι φίλοι? Μετά την έκτην ημέραν θα πρέπει να καταβάλετε εξ ιδίων σας τα έξοδα διαμονής σας , νες πα ? <br />Μπορώ να έχω ένα ακόμη ?<br />Σερταμάν μον αμί , θέλουτε τζόνι μπλού ? Μόνο που ... <br />Τί μόνο που ? <br />Ξεύρετε λόγω των περικοπών το δεύτερον ηδύποτον θα χρεωθεί εις τον λογαριασμον σας . <br />Φεύγουτε ? Κελ ντομαζ , καθίστε να τα πούμε δι΄ολίγον , σήμερις που είμαι αβέλαμπλ . Ούτε το βουίσκι σας δεν ήπιατε ! Ντ΄ ακόρ σερί . Όπως επιθυμείτε , α ντου ταλαίρ ! <br />Α και εκείνας τας φορολογικάς δηλώσεις και τα παραστατικά θα τα προσκομίσετε είς τον κ. Σαμουήλ Αρπαχτενστάιν ο οποίος κατοικοεδρεύει εις τον 4ον όροφον του ιδρύματός μας , μετά τον τυπικόν έλεγχον από την 15μελή ομάδα του , περνάτε και πάλιν από το γραφείον μου και αναλαμβάνετε τας ωχράς Σας . Εξαίρετος νέος εχειρίσθη υποδειγματικώς τον λογαριασμόν του κ. Μιλόσεβιτς. <br />Μα.... <br />Λυπούμαι σερί ! <br />Πολιτικοί ! <br />Τί γραφειοκρατικά προβλήματα μας δημιουργούν δεν φαντάζεσθαι ! <br />Μα εσείς ιδρώσατε , να ανάψω τον κλιματισμόν ? <br />Δεν αισθάνεσθαι καλά , σε τεριμπλ, να σας στείλω με χρέωσιν του λογαριασμού σας τον ιατρόν μου ? <br />Δεν θέλουτε ? <br />Όπως επιθυμείτε ! <br />Ωρεβουάρ ! <br />Εις το τηλέφωνον <br />Μαντεμουαζέλ Κλοτίλδη , καλέσατε τον Κύριον Διευθύνοντα Σύμβουλον της Τραπέζης και πείτε του ότι θα αγοράσομεν ακόμη ολίγα ομόλογα με απόδοσιν 17% ετησίως , δια να πράξωμεν το καθήκον μας και να βοηθήσομεν την Παγκόσμιον Οικονομικήν Ανάπτυξιν ! <br />Εξακταμάν σερί , δεκαετούς διαρκείας ! <br />Μακρόχρονος δέσμευσις των διαθεσίμων μας ? <br />Σερί , εκτιμώ ότι προ της δεκαετίας δεν υφίσταται κίνδυνος εκταμιεύσεως του αντιστοίχου ποσού από την Τράπεζαν εις τον δικαιούχον !</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-846651047616147555?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-85655254118967810722011-05-27T11:24:00.001+03:002011-05-27T11:24:30.628+03:00GAP eisai kolofardos<p>Ο πιο  κωλόφαρδος  άνθρωπος  του  κόσμου  είναι  ο ΓΑΠ <br />Διότι  αν  δεν  έχει  τα όπλα  και ρού  του Λιακόπουλου , να  ψεκάζει τα  σύννεφα  και  να  πίπτει  η  βρόχα  στρειτ θρου , τότε  η  σούφρα  του  πρέπει να  έχει διάμετρο , όση  θα  είχε  ένα  μεταλλικό 500ευρο. <br />Τί κωλοφαρδία  είχε  ο άθρωπας . <br />Να  βρέχει  και  να  φύγει  ο κόσμος <br />Βέβαια  κάποιοι , πήραμε  ομπρέλα  από το μάυρο, μείναμε , χαλάσαμε  και το κοστούμι ( Κοίτα  μαλάκα  επίπεδο διαδηλωτή , κουστούμι στη  διαδήλωση) <br />Φύγαμε  όταν  πονέσανε  τα  ρευματικά <br />Αλλά  και  πάλι  μαζευτήκαμε . <br />Αν  δεν ήταν  κωλόφαρδος  ο  Γιώργος θα  ήμασαταν  40.000 χτες . <br />Δεν  πειράζει  θα  πάμε  σήμερα  με  anorak <br />Μέχρι  πότε  ρε  Γιώργο θα  έχεις  κωλοφαρδία ? <br />Μία  πέντε  δεκα <br />Ε  κάπου  θα  σου ρθουνε  και ντόρτια ! <br />Ελπίζω  σήμερα  να μην  δούμε  Πρωθυπουργό Οικουμενικής  τον Προβόπουλο με στήριξη  Σαμαρά , Κωλοτούμπα , και Ντόρας <br />Δε  γλυτώνετε  εύκολα , ο κόσμος  έχει  αγριέψει <br />Αντί να  γαμάει διαδηλώνει <br />Δεν  υπάρχει  τρόπος «να εισπράξει το πολιτικό σύστημα διαλλεκτικά οφέλη από  τη διαμαρτυρία »  που  σου  λέει  ο Αντώνης ο  Βγόντζας ( to put  us  again  inside  the  CORAL , να  μας  βάλετε  πάλι  στη  στρούγκα που  θα  λεγε  στα  αμερικάνικα ο Τζων Γουαίην ) . <br />Οπότε κάντε  μας  τη  χάρη  άπαντες  να πείτε γεια , να  έρθει και κανένας άνθρωπος  δραστήριος , με  όρεξη , που  να  χει  και 5 -10 ένσημα στο βιβλιάριό  του , να  δούμε  .</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8565525411896781072?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-68661163484538585562011-05-27T11:16:00.001+03:002011-05-27T11:16:56.193+03:00Ανοιχτή Επιστολή του Ager προς ΓΑΠ και επιστολή του Γιώργου στον Τρισέ<p>To Mr GAP , Gauleiter of Greece  <br />Giorgo  mou <br />Sou  grafo  se  greeklish , dioti  ta  agglika  sou  einai mia  tragodia , ta  xehases toso  kairo  makria apo tin patrida , kai  ellinika  gramata  den xereis  na  diavazeis . Toso malakas eisai poy  den ta  emathes  akoma. <br />Omws  se  paradexomai . Eisai  poly kolofardos . Pio kolafardos  kai apo trans  tis Sygrou . <br />To xerame  oti  ston katarameno topo May month vrexei , alla  oti  tha sou sosei o God to kolaraki , oyte  kai esy to pisteyes . <br />Eisai  pio kolofardos  kai  apo to Marinaki <br />Eisai pio kolofardos  kai  apo ti Nantin sto X dream <br />Me  tetoia  kolofardia  poy se dernei  pws kai den pigame  mprosta den xerw <br />Min kaneis  xaroules  omws kai simera  ekei tha  eimaste kai tha  exoume kai anorak <br />O palios  sou filos <br />Pouroulis</p> <p> </p> <p>Ο Γιώργης έχει  ένα  θέμα , διαβάζει greeklish και  γράφει  φραγκοχιώτικα , κατά  τα  άλλα  είναι  καλό παιδί  , γι  αυτό  τον  πιάσανε  μαλάκα  και  έγινε  πρωθυπουργός το 2010 . Βέβαια από  εκεί  και πέρα  έδωσε άλλο νόημα  στη  μαλακία ... <br />Ιδιόγραφη  επιστολή  του  Γιώργη  στον Τρισέ <br />Ντήαρ  Ζαν Κλωντ <br />Αι αμ  βερυ  βερυ σαντ  γουιθ  γιου  αντ  γουιθ  δη οδερ σον  οφ  δε  μπιτσ  χου φακεντ δη  μάιντ ιν  Νιου  Γιορκ . Γιου  αντ μιστερ Προβοπουλος  κονβινσεντ  μη  το  ραν φορ πραιμ μινιστερ , το ντο  γουατεβερ γιου νηντ αντ  γιου  σουπορτ μη . <br />Μπατ  νοου  γιου  αρε  γυιστελινγκ κλεφτικα αντ  γιου  λεφτ μη  δε  μαλακα το πουτ  οουτ  δη σνακε φρομ δη χολ . <br />Αι χαβ  εβερυ  νταη θαουζαντς  μαλακες σοουτινγ  αντερ δη  Παρλιαμεντ ασκινγκ μάι  αςς ιν α πλεητ <br />Γιου  ντου  μαλακιεσ  μπραηκινγκ δη  ντηλ αντ  γιου  ασκ  φορ  Αρτα  αντ Γκιαννενα το γιβ μη  δε μονεϋ το γκιβ  ιτ  το  πεη γιου μπακ ( afto  na  mi to grapsete  etsi kai paraxigithei o anthropos) <br />Μπατ Ι αμ τάιρεντ <br />Φορμερ  μεμπερς  οφ  ΠΑΣΟΚ  λάικ  πουρεηντζερ καλλ με  μπινελικια  <br />Αη  κανοτ  γκο ον <br />Τονταϋ  άι  τακε  μομμυ  αντ δε φαμιλυ αντ άι ρετουρν το δη Στάητς <br />Γιουρς  φαίηθφουλυ <br />George</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-6866116348453858556?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-40773513760361426212011-05-26T12:28:00.001+03:002011-05-26T12:28:38.577+03:00Σύνταγμα<p>Χτες  δεν  πήγα   σε  στριπ  , σε  κωλόμπαρα  , δεν πήγα  να  γαμήσω </p> <p>Δεν  πήγα  με  τους  φίλους  μου  για  ποτό , για  κρασί ,για καφέ <br />Ούτε  σπίτι  πήγα  να  κλέισω  τις  πόρτες  και  στην  ασφάλεια  του  Κάστρου μου , να  παίξω  την  κιθάρα  μου  , ή  να  ακούσω  τη  μουσική μου  πίνοντας  το αγαπημένο  μου  ουίσκυ . <br />Κατέβηκα  στο  Σύνταγμα . </p> <p>Δηλαδή , στην  αρχή  είπα  να πάω  στο γνωστό  Lux  γαμιστρώνα  , να  δω κανένα  τουράκι , και  μετά  να  κάτσω  με  την ουισκέλα  να  βλέπω  τον κόσμο να  διαδηλώνει  </p> <p>Αλλά  όταν  είδα  τον  κόσμο  ένιωσα προδότης , λιποτάκτης ,  κι έμεινα .</p> <p>Ώρες ...</p> <p>Εγώ  που  την  τελευταία φορά  που  βγήκα  στο  δρόμο , ήταν  επί Χριστόδουλου , για  να  συνοδέψω  τη  θεια  μου  την  Παρασκευούλα , θεός  σχωρέστην , που  με  το μπαστουνάκι  ήθελε  σώνει  και  καλά  να  διαδηλώσει  για  τις  ταυτότητες  με τη  σημαιούλα  στο  χέρι . Κι  ας  ήταν  πιτσιρίκα  επονίτισσα . Διαμέρισμα  μου γραψε , να  μη  την  πάω  ? </p> <p>Αλλά  χτες  άλλο πράγμα ! </p> <p> <br />Ο κόσμος  ήταν  πολύς . <br />Πάρα  πολύς . <br />Αξιοπρεπής . <br />Σιωπηλός . <br />Οργισμένος . <br />Διαδήλωνε  χωρίς  φωνή , χωρίς  συνθήματα . Όμως  η  σιωπή  ήταν  πιο δυνατή . <br />Για   την  κατάντια  της  περιοχής  που  κάποτε  ήταν  χώρα  με  το όνομα  Ελλάδα . <br />Ούτε  μειώθηκε  το έλλειμα <br />Ούτε  μηδενίστηκε  η  ανεργία <br />Ούτε  έγινε  επανάσταση <br />Όμως   κάτι  έγινε , δεν  υπήρχαν  τα  χρεωκοπημένα  πολιτικά  σχήματα , από  την άκρα  δεξιά  , ως την  άκρα  αριστερα , όλα  καλολαδωμένα  γρανάζια  του  συστήματος . <br />Είτε  ως  πιστοί  υπηρέτες  του <br />Είτε  ως  φόβος  , ως  λύκος  που  μαζεύει  τα  πρόβατα  στη  στρούγκα . <br />Κανένας  δεν θα  καπηλευθεί σήμερα  την παρουσία μας ! <br />Δείχνουμε  όμως  ότι  δεν  υπάρχει  συναίνεση  στον  άνευ  όρων  κατήφορο  της  Χώρας . <br />Δεν   συναινούμε  στη  διάλυση αυτών που τόσες  γενιές  ανθρώπων πάλεψαν  για  να  χτίσουν  . <br />Μαζί  μας  ήσουν  και  εσύ . <br />Εσύ  που  φοβήθηκες   για  επεισόδια . Για  βία  . <br />Εσύ  που  όπως  και  εγώ  δεν  βγαίνεις   από  το  σπίτι  σου . <br />Εσύ  που πας  στην παραλία  , αντί  για την  κάλπη . <br />Εσύ  που  θεωρείς  ότι  ο  καταλληλότερος  Πρωθυπουργός  για  τη  χώρα  είναι  ο  κανένας <br />Εσύ  που  δεν  ξέρεις  δεν  απαντάς <br />Σήμερα   στις   6.00  έλα  και  εσύ  μαζί  μας . <br />Και  αύριο <br />Και  μεθαύριο <br />Μέχρι  να  λάβουν  το μήνυμα  αυτοί  που  πρέπει ! </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-4077351376036142621?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-75596763437742105572011-05-24T13:13:00.001+03:002011-05-24T13:13:25.400+03:00ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙΣ<p>Όσο  και  να  μπαίνεις  στο  τριπ  της  μεθαδόνης , η πρέζα  παραμένει πρέζα.</p> <p>Γαμώ  τον  ανανία  μου  θέλω  που  και που  να  μυρίζω  λίγη  πουτανίλα . </p> <p>Δεν  άφησα  την  ευκαιρία  να  πέσει  κάτω . </p> <p>Τουράκι  βιαστικό  καθημερινής <br />Γενικά  τα  μαγαζιά βρίσκονται  σε  μια  κατάσταση  μεταξύ  φθοράς  και αφθαρσίας .</p> <p>Δεν  ξέρω  αν  πράγματι  φταίει το μνημόνιο , αλλά  ο συνταξιούχος  παππούς που  ξοδεύει  λίγο  από  το  εφάπαξ , ή  το 15νθήμερο του  επικουρικού  δεν  διακρίνεται. </p> <p>Ο χορηγός  απέθανε , ο αγαπούλης  φθίνει . <br />Τα  καλά  κομμάτια  απόντα . <br />Πάρα  πολλά  συνταξιοδοτημένα , άλλα  εκμεταλεύονται  τα  πλέον του  ενός  υποχρεωτικά , πλέον ,  ρεπό  για  διασκέδαση  με  sugar daddy ( όχι πολύ  σούγκαρ- έτσι για  να  βγαίνει  τη  λαϊκή ) . Για  να κάνουν το Γιώργο Κωνσταντίνου σε  χοροπηδάδικα , τσιτσερόνε  στυλ. Και άλλες  για  να  τσιμπήσουν καμμιά βιζιτούλα , όπου  ο Έλλην  γαμίκος  κάγκουρας , θα  εκλάβει  ως  κατάκτηση  και one night stand <br />Γενικά  υπάρχει  μια  πτώση  στην κατανάλωση  και  στο προσφερόμενο εμπόρευμα . <br />Μαγαζιά  όπου  οι κοπέλες  ανεβαίνουν στο στύλο ανά 10λεπτο  και  αν ... <br />Επιθετικότητα  για  ποτό - χορό <br />Πριβέ  απ΄ όλα , με  το 1/2 του  αντιτίμου  την  περσινή  περίοδο <br />Μια  μαλακία  και μισή <br />Το τί  μπάζο  κυκλοφορεί  με  στρινγκ  και  τακούνια  είναι  απίστευτο . <br />Όλοι οι βλακοντιζέηδες  έχουνε  μάθει  το «σοκολάτα» ... <br />Οι τζούδες  έχουν  απελπιστεί  και  δίνουν τηλέφωνα , και  κάνουν  διαπραγματεύσεις  στο  τρίλεπτο . Φαΐ στο  σουβλατζίδικο  του  κυρ  Αλέκου , και ξενοδοχείο συν 50 -80 € μαξιμουμ</p> <p>Και  να  σε  φτιάχνανε  και  λίγο  πάει  στο διάολο. Αλλά ... , αλλά  ούτε  να  σε  καβλώσουνε  δεν  ξέρουνε  τα  μαλακισμένα . </p> <p> <br />Σκατά  μελάτα ...</p> <p> <br />Όποιος  έχει  ζήσει  τις  παλιές καλές  εποχές  στα  λιγώτερο  ανυπόφορα  αντέχει  το πολύ  ένα 20άλεπτο καθαρό , στα  άλλα  στο 5λεπτο ... <br />Και  απορώ  μανάρι  μου <br />Τότε  που  κάναμε  τις  ζημιές  έτσι ήτανε  και δεν το βλέπαμε ? <br />Τελικά  η  καλύτερη  αποτοξίνωση  είναι  η  απομυθοποίηση . <br />Άντε  τώρα  κόψαμε τις  αλανιάρες  να  δούμε  με  τί  θα  ασχολούμαστε !</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-7559676343774210557?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-80318354092315866252011-05-16T14:06:00.001+03:002011-05-16T14:06:17.656+03:00AMA ΕΙΣΑΙ ΑΡΧΙΔΙ ΤΗΝ ΠΑΤΑΣ<p> </p> <p>Τις  απαντήσεις  στην  ερώτηση  αν  ο συγκεκριμένος  τύπος  είναι  μαλάκας ή  κάτι  άλλο  τη  δίνει  η  φωτογραφία  </p> <p><img src="http://msnbcmedia4.msn.com/j/MSNBC/Components/Photo/_new/110515-strausskahn-hmed-10p.grid-8x2.jpg" /> </p> <p> </p> <p>Θα  περίμενε  κάποιος  να  δει έστω  μια  ταλαιπωρία <br />Μια  απόγνωση , έστω , ρε  παιδί  μου  στο κάτω  κάτω  καταστρέφεται  ο κόσμος  σου . Σε  φεύγουνε  από το ΔΝΤ . Προεδρία  της Γαλλίας και αρχηγία  του  σοσιαλιστικού  κόμματος  , αρχίδια  καλαβρέζικα . </p> <p>Προοπτική μακροχρόνου φιλοξενίας  εξόδοις  της  Αμερικανικής Κυβερνήσεως , εις  Folsom Prison ή  Levenworth . <br />Δε  λέω  συντριβή , ή  μεταμέλεια . <br />Αθώος  τώρα  να  είσαι  αλλιώς  κοιτάς . Εκεί και η  ταλαιπωρία  είναι μεγαλύτερη , η  απόγνωση άστα , ο άνθρωπος  καταρρέι .</p> <p>Εδώ  ο τύπος  σε  κοιτάει  με  το  ύφος  τι  θέλετε ρε  μαλακισμένα ? Την  πάτησα και τί έγινε . Άντε  γαμηθείτε  τσόλια  που  θα με  φωτογραφίσετε . </p> <p> <br />Ο  κύριος  Ντομινίκ ούτε  μαλάκας  είναι ούτε  τίποτα . <br />Πανέξυπνος  είναι  και  δόλιος . <br />Έχει  όμως  καβαλήσει  καλάμι . Δεν  είναι  μόνο  οι  πλουσιοπάροχες  απολαβές , με  έβεριθινγκ  πληρωμένα . Είναι  κυρίως  η  αίσθηση  της  παντοδυναμίας . Του  γαμώ και  δέρνω . <br />Χέζω   εκλεγμάνες  κυβερνήσεις . <br />Γαμώ  προέδρους , υπουργούς , πρωθυπουργούς και  στ΄ αρχίδια  μου  δεν  κρατώ  ούτε  τα  προσχήματα. Από  μια  λέξη  μου  εξαρτάται  ο  θάνατος και η  εξαθλίωση εκατομμυρίων  φτωχών  ανθρώπων  που  δουλεύουν 12 -15 ώρες  την ημέρα , για  να  εξοικονομήσουν ένα  πιάτο φαΐ . Ο θάνατος γερόντων , παιδιών . Η εγκληματικότητα κ.λπ. <br />Διότι  ναι  μεν  «σκληρές  αποφάσεις » , αλλά  να  λαβάνονται  από  όσους  μπορούν  να  καταλάβουν πόσο σκληρές  είναι ... <br />Κατόπιν  περισκέψεως . <br />Όταν  λοιπόν  σου  δημιουργείται  η  αίσθηση  ότι  είσαι  ένας  μικρός  Θεός , μετά  το πράγμα  μπλέκει . Και  άμα  είσαι  και ολίγον  μουνάκιας , πορνογερικής  νοοτροπίας , σε  ηλικία  όπου  αρχίζεις  να  μη  στέκεσαι στο ύψος  σου , θές  και μια  αυτεπιβεβαιωσούλα . Τότε άμα  καβλώσεις είναι γεγονός  ιστορικό . <br />Είδε ο  μικρός  θεός  τη  μαυρούλα , διάβαζε  και τον πουρέιντζερ στα  μπουρδέλα ντοτ κομ , σου  λέει  αυτές  κάνουνε καλά  γαμήσια , θέλει δε  θέλει  στα  αρχίδια  μας , εδώ  από  μένα   εξαρτάται  άμα  θα  ζήσουνε  τόσα  δισεκατομμύρια  νοματαίοι , Εγώ  είμαι  ο ... κ.λπ. <br />Διότι  είναι  και  ταληροφονιάς  ο μίστερ , τα  κρατάει για  τα  γεράματά  του , ενώ  άμα έβγανε  δυο πενηντάρια  και τα  κούναγε  ανέμελα  έβλεπε. Και  άμα  έτρωγε  ήττα  στα τετοια  του , έχει πρόθυμες  κυρίες  παντού ...</p> <p>Έχεις  κάβλες δε  σου  κάθεται η  καμαριέρα  , πάρε  μια  βίζιτα , πες  στο  ρεσεψιονίστ  του  Sofitel να  σου  στείλει το άλμπουμ ! </p> <p> <br />Αλλά  ... <br />Αλλά  όχι  και  ο Θεός  να  πληρώνει . Φαραώ  είναι  ο Ντομινίκ δεν θα  θέλει η  ξεκωλιάρα  η  μαύρη . </p> <p> <br />Τώρα  η κοπέλα  δεν ήθελε  το μπάρμπα . Θάχε  και  κανα  καλύτερο  πηδηχταρά , κανα  τυπά  από το Μπρονξ  ίδιος  ο  Lebron James , κανά  Πορτορίκο  από  το Spanish Harlem . Ατίθασο  , ή  ήσυχο  δεν έχει σημασία , τί  να  της  κάνει  ο Ντομινίκ τώρα . Θα  βγαλε ο Ντομινικ το μπουρνούζι  , φρίκαρε  η  κοπέλα  από  τη λεπετσούρα  τη γλιτσιασμένη . </p> <p>Σιμπούκι ? <br />Νο σερ   <br />Τι  νο  μωρή  μαλακισμένη , ξέρεις  ποιος  είμαι εγώ ... <br />Εσύ  μπορεί  αλλά  το  ντικ  σου  είναι παθέτικ <br />Πάρτον  στο στόμα  μωρή  πουτσογλύφτρα ο Ντομινικ <br />Η  άλλη  τοσκασε <br />Ε  τα  μετά  τα  ξέρετε <br />Και  από  εκεί και  πέρα  ξεκινά  η  αλυσσίδα . <br />Να  κάνει  μαλακία επώνυμος  στο  Αμέρικα . </p> <p>Βραχιολέισιον </p> <p>Φωτορεπόρτερς </p> <p> <br />Ας  πρόσεχε .</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8031835409231586625?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-63165723778209488202011-01-28T16:24:00.002+02:002011-01-28T16:28:01.462+02:00Εις το εντευκτήριον της Πλατείας Α.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />Παρασκευή Εσπέρας <br />Εις το γραφείον εκράτει σιγή πολυανδρίου . Ηκούντο μόνον ο θόρυβος των πληκτρολογίων και οι εκτυπωταί . Που ο ήχος του τηλεφώνου και η τυπική διεκπεραιωτική συνδιάλεξις . Η μεγάλη θύρα που οδηγούσε εις το κεντρικόν γραφείον παρέμενε κλειστή . Από το πρωί είχε εισέλθει δι ολίγον μόνον η συνεργάτις του Θείου η Σταυρούλα ( ιδιαιτέρα με σφιχτό κότσο , πένθιμα ενδύματα , σημεία ακμής εις όψη, ευμεγέθη γυαλιά ) , που είχε αντικαταστήσει το πάλαι ποτέ Μαράκι .<br />Οι λοιποί ελάμβανον απάντησιν είτε ότι ο Θείος απουσίαζε , είτε ότι ευρισκόταν σε σύσκεψιν , είτε ότι μελετούσε σοβαράν υπόθεσιν και δεν επιθυμούσε να ενοχληθεί . Στο ερωτηματικό νέυμα των εισερχομένων , η Σταυρούλα ( η και Σίσυ αυτοαποκαλουμένη , τρομάρα της ) απάντούσε με ένα νεύμα ότι τα πράγματα δεν ήσαν καλά . Άπαντες λούφαζαν με αγενή χαμηλόφωνα σχόλια « Στραβογάμησε πάλι ο γέρο τράγος ...» , « Καψουρεύτηκε πάλι το λυκόπουλο ? » κ.λπ. <br />Εντός του Γραφείου του ο θείος δεν εκάπνιζε , δεν έπινε ουίσκυ , δεν εκοιμάτο . Αναπολούσε . Σήμερον θα έδραττε την ευκαιρίαν να μεταβεί εις εσπερινόν Κωλοχανείον περί την Πλατείαν Α . <br />Δεσποινίς . Είπε στο ίντερκομ . Έρχεσθε ? <br />Όχι τα πράγματα δεν ήσαν καλά . Δεν ήτο θυμωμένος , δεν είπε το επώνυμό της , ούτε και σε καλή διάθεση , δεν την είπε Σταυρούλα . Το χειρότερο με το γέρο τράγο ήταν όταν δεν μπορούσες να αποκρυπτογραφήσεις τη συμπεριφορά του ,όταν αναμενόταν έκρηξη . Έκρηξη οργής , ή χαράς όμως ? <br />Δεσποινίς το πρόγραμμα της Δευτέρας ?<br />........................ <br />Οι υποχρεώσεις μου σήμερον ? <br />Δεν έχετε υποχρεώσεις . <br />Καλώς ! Ποίοι παραμένουν εργαζόμενοι ? <br />Ο Γρηγόρης και ο κύριος Ευάγγελος , προετοιμάζονται για την μεθεπομένη εβδομάδα . <br />Καλώς , εάν δεν έχουν τίποτε επείγον , μπορούν να αποχωρήσουν . Μπορείτε να αποχωρήσετε και σεις με τον Γρηγόρη , αφού φτιάξετε ολίγον καφέ και επιληφθείτε για τα χάπια μου , εάν σας είναι εύκολον .Ελέγξατε μόνον τον χαρτοφύλακά μου, παρακαλώ . Να έχει τους φακέλλους της Δευτέρας <br />Που το κατάλαβε ο πουστόγερας ότι είχε σχέση με τον Γρηγόρη ? Άστο να πέσει κάτω . <br />Μάλιστα κύριε . <br />Α και πείτε του Μανόλη να αποχωρήσει . Θα οδηγήσω εγώ . <br />Α πας να γαμήσεις ρε κερατά . Σκέφτηκε η Σταυρούλα . <br />Μάλιστα , προσέξτε όμως , διότι τη τελευταία φορά που οδηγήσατε εντός της Πρωτευούσης , επνέβησαν ο Εισαγγελεύς και η Αντιτρομοκρατική . <br />Δεν μου αφήρεσαν όμως την άδειαν κυκλοφορίας . Καλό Σαββατοκύριακο . <br />....................................................................<br />Στο γραφείο υπήρχε πάντα ιματισμός . Έτσι ο Θείος απέβαλε το κοστούμι , το υποκάμισο και το λαιμοδαίτη . Φόρεσε δεμάτινο επενδύτη , μαύρο πόλο και παντελόνι και μαύρα NIKE καστόρινα . Όχι οι μαλάκες στο μπουρδέλα ντοτ κομ που νομίζουν ότι κυκλοφορώ με σμόκιν στα κωλάδικα . Πούρα , άκου πούρα ! Τα κάμελ και ο ζίππο μου φτάνουν . Ήταν ώρα για το πρώτο ουίσκυ της βραδιάς . <br />Ένα παλιο μερσεντές με τετράγωνα φανάρια στάθμευσε στον χώρο πλησίον του διασκεδαστηρίου , παρά το Ξενοδοχειακόν Συγκρότημα της Πλατείας Α . Έκανε λίγο κρύο . Μάλλον υγρασία . Ο σωματώδης θυρωρός του άνοιξε την θύρα . Εις το διασκεδαστήριον επικρατούσε ευθυμία . Μάλλον θορυβώδης ευθυμία . Υπερβολικά θορυβώδης . Κακόηχος μάλλον . Βαριά λαϊκά απροσδιορίστου προελεύσεως . <br />Οι θαμώνες εποικίλον . Από κυριούς μόνους και παρέες , από τα πρώτα ηντα έως την νεότητα . Αλλά και η ενδυματολογική άποψις των παρισταμένων ανδρών εποίκιλε . Από σπόρ και κάζουαλ έως γεροντικόν ένδυμα περιπάτου . Εντός του εντευκτηρίου παρίσταντο γυναίκες τινές ανατολικής κατασκευής και προελέυσεως . Σωματότυποι και όψεις δι΄ όλα τα γούστα . Ηλικίαι νεανικαί και νεάζουσαι . Δεν ήτο διόλου άσχημα και εξ άλλου έξω έβρεχε . <br />Ο λιμπερτίνος γέρων απεφάσισεν να καθίσει εις σκίμποδα άβολον . Πλησίον του μεγάλου τετραγώνου λευκωτάτου μπαρ . Τα ανακλιντρα εις το βάθος ήσαν κατηλειμμένα . Ευειδής τις περιποιήτρια προσεφέρθη να του παραθέσει το ποτό του και τον ηρώτησεν περί του τι θα επεθύμει . Ο λιμπερτίνος γέρων δεν απεκρίθη « Υμάς » , αλλά απεκρίθη « Ντιούαρς με πάγον » . Δεν είπεν υμάς διότι τα καθήκοντα της νεαράς περιποιητρίας εξηντλούντο εις την παράθεσιν των ποτών . <br />Μόλις παρετέθη το ποτόν , ο γέρων ήρχισε εξετάζων τον περίγυρον και τας προσφερομένας νεάνιδας . Εις τα υπ΄ όψιν του εμετρήθη μία μετρίου αναστήματος δεσποινίς , με σγουράν μπουκλωτήν κόμην , τεραστίους κρίκους δι΄ ενώτια , πεταχτόν μυτάκι , χειλάρες και όμορφο σώμα . Παρά την νεάνιδα αυτή εκάθητο μελαχροινή τις κυρία με πλήθος μαίηκ απ εις την όψιν , ταλαιπωρούμενα στήθη δι΄ ανυψωτικού μελανού στηθοδέσμου , ως ανύψωνε τα στήθη της περί την σιαγώνα αυτής . Εκάθητο με τρόπον τοιούτον ώστε να εκθέτη το τατουάζ της οσφύος της και την αρχήν του ελαχίστου εσωρούχου της . Μετά της ομάδος των κυρίων που κατελάμβανον το βόρειον ανάκλιντρον , εκάθητο μεγαλόσωμος μελαχροινή κόρη , με πλούσια προσόντα και γοτθικάς καμπύλας , η οποία ενεθύμιζε πως ανατολικογερμανίδαν ρίπτριαν δίσκου περασμένων δεκαετιών . <br />Μελαχροινή τις δεσποινίς με δερματοστιξίαν εις την οσφύν άνω των γλουτών και ανοιχτοχρώμους οφθαλμούς , άνευ στήθους διάγουσα μόλις την τρίτην δεκαετίαν της ζωής της περειεφέρετο πέρα του μπαρ . Εις το μπαρ εκάθητο δεσποινής με πλούσιον μπούστο , ελιάν και υποψίαν μύστακος εις το ανώχειλον . Δεν παρίστατο μελαχροινή βραχύσωμος νεαρά με έφεσιν εις το τεχνητόν μαύρισμα , η οποία είχε επισημανθεί εις προτέραν εξόρμησιν . Αίφνης εισήλθε εις το εντευκτήριον ετέρα λεπτή , μελαχροινή δεσποινίς με κότσον , λευκήν επιδερμίδα και ανοιχτοχρώμους οφθαλμούς , η οποία είχε τιμηθεί εις παλαιοτέραν επίσκεψιν . Νεαρά με καλό σώμα , με καλόν εξώστη , και με όμορφον πλην ολίγον χυδαία όψιν , αλλά με σούπερ χειλάρες . Επίσης και 2-3 υψηλόσωμες δεσποινίδες δύο λεπτές , η μία ξανθή και η άλλη μελαχροινή , και άλλη μία μελαχροινή και όχι και τόσο λεπτή όσο η άλλη . Μετ΄ ολίγον εισήλθε εις το κατάστημα και αφρικανίδα λεπτή και βραχύσωμη . Αρκετά εμφανίσιμη , με όμορφον όχι υπερβολικώς νεγροειδές πρόσωπον . Ευθυτενής και ισχνή που όλο το βάρος της είχεν επικεντρωθεί εις τα στήθη και τα οπίσθιά της τα οποία ήσαν κανονικής διαπλάσεως . Ετέθη εις τα υπ΄ όψιν . <br />Η άποζημίωσις των δεσποινίδων δι΄ ημίωρον ήτο 50 € και δι΄ωριαίαν συνεδρίαν 100 € . Ο δε θαμών ημπορούσε να επιλέξει την εμφάνισιν και το σέρβις που του ήτο πλέον αρεστόν . Ορισμένες κυρίες προσεφέροντο δια περίπλοκον συμπλεγματικήν συνέυρεσιν μετ΄ άλλης κυρίας και του πελάτου . Άλλες δια τριαδικήν σύζευξιν με ζέυγος πελατών . <br />Παρετηρήθη δε και η διαφορά των ανατολικών κορασίων από την αφρικανίδα . Η μέση ανατολικοευρωπαία διεφήμιζε την ικανοποίησιν ρομαντικώς , « να πάμε επάνω , να σου κάνω και πιπούλα καλή και να κάνουμε και σεξ » , οι περισσότερες προσέθεταν « και άμα θες και κωλαράκι » . Η αφρικανίς αντιθέτως ήτο ευθυτέρα διατεινομένη ότι κάνει « καλό γκαμήσι , και μουνί και κόουλου , και πολύ καλή πίπα » . <br />Νεαρά τις προσεφέρθη να συνδράμει την αφρικανίδα δια την ικανοποίησιν του λιμπερτίνου γέροντος . <br />Η συνέχεια στο επόμενο . </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-6316572377820948820?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-35954673638629198972011-01-11T08:33:00.002+02:002011-01-11T08:46:44.822+02:00Γεια σου μπέμπα<a href="http://www.youtube.com/watch?v=1i7xAQvGnbg">http://www.youtube.com/watch?v=1i7xAQvGnbg</a><br />Χτες σε αποχαιρέτισα . <br />Έδωσα τα κλειδιά σου στον άλλο . Και σε είδα να απομακρύνεσαι .΄Ισως δεν έπρεπε να σε δώσω . Όμως ...<br />Όμως μου θύμιζες πάρα πολλά για να σε κρατήσω .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-3595467363862919897?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-12897791218519351562010-12-27T14:14:00.001+02:002010-12-27T14:14:51.693+02:00Γεια χαρά<p>Είναι μήνες  τώρα  που  δεν μου  βγαίνει  κάτι  να σας  γράψω . Προσπαθώ  να  μη  σας  γράφω  πράγματα  που  ανακυκλώνονται . Βαρετές  επαναλήψεις . </p> <p>Σε  κάποια  στιγμή  κάτι  θα  μαζέψω  που  θα  θέλω  να  το μοιραστώ  μαζί σας . </p> <p>Μέχρι τότε  να  περνάτε  καλά . </p> <p>Καλές  Γιορτές  και  Καλή  Πρωτοχρονιά </p> <p>Ζήστε  το όνειρό σας . Ό,τι σας  ευχαριστεί . </p> <p>Τραβήξτε  το  όπου  πάει . </p> <p>Χρόνια  σας  Πολλά . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-1289779121851935156?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-90721576658141111372010-12-27T13:53:00.001+02:002010-12-27T13:53:04.887+02:00Χρόνια Πολλά<p>Δεν  ξέρω  αν  που  και που  με  διαβάζεις </p> <p>Δεν ξέρω  που  αλλού  να  σου  στείλω  ευχές . </p> <p>Χρόνια  πολλά  και  καλή  χρονιά . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-9072157665814111137?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-27985125327165176702010-12-23T11:56:00.001+02:002010-12-23T11:56:55.813+02:00Is Dat You Zanta ClauZZ ?<p><a href="http://lh4.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/TRMc5Oe4dzI/AAAAAAAAARc/U4Bw0doM7uU/s1600-h/__________%5B6%5D.jpg"><img style="border-bottom: 0px; border-left: 0px; display: inline; border-top: 0px; border-right: 0px" title="__________" border="0" alt="__________" src="http://lh6.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/TRMc5lDsjiI/AAAAAAAAARg/5ezvWmo6R9s/___________thumb%5B4%5D.jpg?imgmax=800" width="329" height="423" /></a> </p> <p>Merry  Xmas , and  a Happy New Year </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-2798512532716517670?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-90929911842626906172010-11-18T12:38:00.001+02:002010-11-18T12:38:12.736+02:00Η ΠΟΥΤΑΝΙΛΑ<p>Έχω  καιρό  να  περπατήσω  στα  κωλόμπαρα . Πολύ  καιρό . Από τον  Αύγουστο . Από  τότε  έχω  και  να  δω  κάποια  από  τις  φίλες  μου  που  εργάζονται  εκεί . Μιλάμε  στο  τηλέφωνο . Στο  facebook . </p> <p>Ποτέ  δεν το  περίμενα ότι  κόβεται  έτσι μαχαίρι  ένας  τρόπος ζωής  πολλών  ετών . Και  δε  μου  λείπει . Μου  μένουν  μόνο  αναμνήσεις . Καλές  ως  επί το  πλείστον . </p> <p>Δε  μου  λείπει . Μου  λείπει . Αλλά  όχι  κάτι  συγκεκριμένο . Κάτι  απροσδιόριστο . Κάτι  σαν  αίσθηση . Μου  λείπει  η  πουτανίλα . </p> <p> <br />Μου  λείπει  πουτανίστικη η αύρα . Το ξεκωλέ atitude . Το χαμουροβιολίκι <br />Το μαϊμού  Ρομπέρτο Καβάλι άρωμα . <br />Το σκοτάδι . Το  Περιφερόμενο στριγκάκι . Η  20ποντη  γόβα . Το τσαντάκι  για  τις  μάρκες . Το πηχτό μέηκ απ . Το  παγωμένο  από τη  λακ μαλλί . <br />Οι  πουτές  - «φίλες» μου  που  πολύ  με  αποθυμήσανε  , που  με  μαλώνουνε  όταν  πάω  ότι  τις  παραμελώ , και  ότι  γυρνάω  με  άλλες  ξεκωλιάρες .    <br />Τα  λομόγια - ρουφιάνοι - γκαρσόνια <br />Ο DJ που  λέει  μαλακίες  και  νομίζει  ότι  είναι  κομπέρ επιπέδου Γιώργου Οικονομίδη  στο Άλσος της  παλαιάς  εποχής , και  ότι  κάθε  φορά  που  λέει  ότι  η  άχαρη  που  έβγαλε  το βρακί της  είναι  φανταστικό μωράκι , τσαχπινοκαβλιάρικο , εμείς  παθαίνουμε  εμπλοκή νεφρού  από  τα  γέλια . <br />Ο δύσμοιρος   ο σουλήνας   που   δεινοπαθεί   από  τις  ατάλαντες . ( Που  είσαι Λουντμίλα , Εφάρα, Γκαμπριέλα , Αναστασία ) <br />Το παιχνίδι . Το νταλαβέρι . <br />Το  ποτό - χορό - πριβέ - φραπέ - κουρτίνα - πρήξιμο . <br />Η  αίσθηση  και  η  προσμονή  του  προσεχούς   ξεφλοκιάσματος  όπισθεν κουρτίνας . <br />Το  κολομπαροσπήκινγκ . <br />Κάτι  από  αυτά και  όλα  αυτά  μαζί . <br />Αυτό  λέω  πουτανίλα . <br />Είναι αυτό που  έλεγε mutatis mutandis  η  συγχωρεμένη  η  θεια μου  η  Παρα- σκευούλα στα  80 της στην  κόρη  της  την  Αντωνίτσα , 62 τότε  , κάθε  Κυριακή  10.30 το πρωΐ μόλις  σχόλαγε  η  Βαγγελίστρα , «πάμε  δυχατέρα  να  περάσουμε  μπροστά  από  το καφενείο  να  μυρίσουμε  λίγο  αντρίλα »</p> <p>Έτσι  και εμένα , μου  λείπει  η  πουτανίλα </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-9092991184262690617?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-88843364648555374432010-10-06T13:50:00.004+03:002011-01-11T08:37:43.496+02:00KAI ΑΙ ΦΑΠΑΙ ΕΠΙΠΤΟΝ RIGHT THROUGHΠρωτοβρόχια .<br />Έσπασε η ζέστη . <br />Και επί τέλους η βρόχα πίπτει ράιτ θρου . <br />Βραδάκι . <br />Home Studio (υπόγειο ανεξάρτητο έχει και κουζινάκι - ψυγειάκι - μπαρ - νεροχύτη , μπανάκι ( χέστρα - ντουσιέρα ), όλα τα χρειώδη - Δεν το νοικιάζουμε ! ) . <br />Μια παλιοκονσόλα με προενίσχυση φορ δη πούτσο , που μίξαρε σε ένα ενισχυτή με αρχαιολογική αξία , το 84 ήταν μοντέλο της πλάκας , κάτι ηχεία ταμπα τουμπα παραράμ και καμιά 10αριά καλές κιθάρες . Παρέμενε όμως ένα ήσυχο καταφύγιο για να βγάζεις γούστα με τη μουσική σου . Κάτι ξέχασα … α ναι <br />Και η βρόχα έπιτε στρέιτ θρου . <br />Εκείνοι με ύφος Έρι Κλαφτον και Ρόμπερτ Τσόνσον τουλάχιστο , ξεκουμπώσανε τις θήκες . Από την καρό την υφασμάτινη βαλίτσα βγήκε μια archtop . Ανώνυμο μοντέλο . Αμερικάνικη κατασκευή ανώνυμου οργανοποιού την είχαμε πάρει στο Κάιρο ( Illinois ) από ένα ακουμπιστράδικο , 239 τάλληρα και 5,6 % VAT ( τι είναι αυτό δεν ξέρω το΄ χαμε πλερώσει όμως ) . Έμοιαζε με τις παλιές Epiphone που έφτιαχνε ο Epi Stathopoulo . Βαθύ σκάφος οπές βιολιού , καβαλάρης από έβενο , με ροδέλα για ρύθμιση της γέφυρας καθ΄ ύψος , ταστιέρα έβενο , τσίτκα αμερικάνικα ξύλα πλάτη και πλαϊνά , πεύκο βαμμένο καπάκι , χορδοδέτης σα λύρα . Ομορφούλα . Προ ετών βάλαμε και μικρόφωνο fishman ειδικό να πουμε , από ένα σε κάθε f – hole και πιεζοηλεκτρικό καβαλάρη , σύστημα της fishman που μιξάρει τους μαγνήτες . Κάβλα κιθαρίτσα . Από τη μαύρη δερμάτινη βαλίτσα , ο φίλος του Αντρέα έβγαλε ένα δολοφονικό αντικείμενο . Μια Jay Trusher Delta resoelectric , μαγνήτης hambucker κάτω από την ταστιέρα , tele style σκάφος , και πιεζοηλεκτρικό σύστημα μικρόφωνου κάτω από το μπισκότο ( biscuit bridge λέγεται με τη λεκάνη αναποδα να ούμε , κάτι Σλοβάκοι την φκιάσανε το ‘20 για τους αραπάδες , και γυρίσανε τούμπα τη λεκάνη , Dopyera Bros , DOBRO η κιθαρίτσα ) . Κιθάρα για να κρατάει ρυθμό όταν παίζει ο μαγνήτης , και για πολλά κλάματα , όταν παίζει το resonator , μόνο του ή με blening με το μαγνήτη . ( Αυτή την πήραμε από κατάστημα στο Μπρούκλυν δεν έχει ιστορία ) . Βάλανε να πούμε μπροστά και ένα wild turkey , βγάλανε πάγο και τσιτσερ έιλ από το ψυγείο , αφήσανε και τα τσιγάρα τους από κοντά . Και η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Θα παίξουμε , ρώτησε ο Νώντας ( ο resonator ) τον Αντρέα . <br />Βλακώδης ερώτησις, άμα δεν παίζανε ανεβαίνανε απάνω να τους φτιάσει η Κρύσταλ μεζεδάκι να δούνε τον Παναθηναϊκό . Μετά θα καθότανε μπάστακας στο παραδίπλα σαλόνι να κοιτάει πότε θα φύγει ο Νώντας . Άει γαμήσου Φου μαν τσου , χειρότερη και από επιλοχίας κατάντησες στο Πουρέικο . <br />Θα παίξουμε είπε ο Αντρέας . <br />Τι θα παίξουμε ? <br />Τι να του πεις τώρα . <br />Να παίξουμε κανένα ψαγμένο κάντρυ , O αντρέας άρχισε να τσαγκρουνάει το Ring of fire . <br />Όχι μωρέ να παίξουμε μπλουζ . Δέλτα . <br />Αφού ρε μαλάκα 25 χρόνια παίζεις κιθάρες και να κουρδίζεις σε ρε ανοιχτό δεν ξέρεις , πώς θα παίξεις ?<br />Ε δείξε μου ρε Αντρέα . Θα μου δείξεις δύο περάσματα και ένα slide και θα το πάμε δεν θέλει παραπάνω . Όντως δεν ήθελε παραπάνω. Κουρδίσανε σε ρε ανοιχτο ( DADF#AD) . Πήρε και ένα μπουκαλάκι από ασπιρίνες αμερικάνικες , εκείνες τις μισές τις υποκίτρινες , το χε φέρει μια θειά τ΄ Αντρέα από το Τσίκαγκο το 85 ( με ασπιρίνες ) , το φαγε ο Αντρέας , όταν το τέλειωσε τις ασπιρίνες η οουντ του ( ένα άλλο του το σπασε ο μπρόντα του ) , πολύ καλό bottleneck απεδείχθη . Ανάψανε τα σέρτικα , ρουφήξανε τα πρώτα πιοτά . Μπούρμπον με southern comfort και τσιτζερ έηλ να μπούνε στο κλίμα ( παπάρια μέντολες δηλαδή μπεκρήδες ήσαντε , αλλά το κουλτουροπαιδεύανε ) . Του δειξε ο Αντρέας που βγαίνει η μπλούζ η σκάλα στο ρε και στο Λα στα μπάσα . Ε από κει και πέρα δεν θέλει πολλά . 2<sup>ο</sup> στην 5<sup>η</sup> , 1ο 2<sup>ο</sup> στην 6<sup>η</sup> , και ανοιχτή η 4<sup>η</sup> , γκράου το slide μέχρι το 5<sup>ο</sup> τάστο ( G ) τα ίδια γκάου μέχρι το 7<sup>ο</sup> , στο ρεφραιν 11<sup>ο</sup> 12<sup>ο</sup> slide 12 κ.λπ. Πιάκανε λοιπόν το Stetesboro blues . Wake up momma εξετερά , εξετερά εξετερά και η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Στο έπαιζα και σένα πούτανίτσα αυτό . Σου άρεσε . Σου θύμιζε το slide κάτι από τους ήχους της πατρίδας σου . Ε ήταν και τραγούδι που πρωτοπαίχτηκε σε μπουρδέλα . Σε άγγιζε . Το τραγούδαγες κι όλας . Και ήσουν όλο κέφι στη βρωμερή τρώγλη με το fancy στερεοφωνικό και δορυφορική Plasma tv που έμενες στην Π…. άστο να μη το πούμε. Κι έβγαζες από το λαρύγγι μια φωνή που έλεγες πώς βγαίνει από ένα τόσο λεπτοκαμωμένο κορμί . Χάδια , φιλιά , τα χέρια μου να αγγίζουν το εβένινο , βελούδινο κορμί σου . Λίγο ποτό , ή μπύρες , κανένας μπάφος που και που , όποτε είχες ρεπό από το κωλόμπαρο . Να εξερευνώ το κορμί σου και να είμαι αλλού . Wake up momma turn your lamp down low . Που και που κανά δωράκι κανα χαρτζηλίκι . Για φαΐ delivery . Αυτά που έφτιαχνες δεν μπορούσα να τα φάω , τηγανητό ρύζι , κρέας με καυτερή σάλτσα που μύριζε ψάρι , ψάρι με καφτερή σάλτσα που μύριζε κρέας , πουρές γλυκοπατάτας με χόρτα . Πίτσα , burger , σουβλάκι . Ε καμμιά σαλατούλα κόβαμε . Wake up momma turn your lamp down low . Κιθαρίτσα , Robert Johnson , Leadbelly , Blind Willie McTell και βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Μετά θα με πήγαινες στο κρεβάτι σου . Σου άρεσε να γαμιέσαι στο κρεβάτι σου . Κάβλωνες πιο πολύ όταν είχε παρέα η φιλενάδα σου και σε άκουγαν . Καμμιά φορά όταν δεν είχε παρέα ερχότανε και αυτή παρεΐτσα . Είχα αφήσει μια κιθάρα σπίτι σου . Μια κινέζικη της πλάκας . Αλλά ακουγότανε καλά . Βλεπόμασταν περίεργες ώρες , κανά ξενοδοχείο πρό του κωλόμπαρου , σπίτι σου στα ρεπό σου . Δε γούσταρες μπουτίκ , ακρωτήρια , το Ζαγοραίο , το Ρεπάνη που μου αρέσανε εμένα . Δε μπορούσες να φας Γιουροπήαν κίτσεν . Δεν πήγαινα με τίποτα το Lift , το άλλο το μαλακισμένο μπαρ στη Γλυφάδα , τα αραποεστιατόρια της Βικτώριας και το Πρεστίζ και φυσικά με τίποτα το Frangelico . Αλλά , γαμιόσουνα ωραία , έκανες και καλή παρεϊτσα , γέλιο, κακό . Σε γνώρισα και στα φιλαράκια , παρέθεσα γεύμα γεννεθίων σε ακριβό ρεστωράν . Καλά περνάγαμε . Υou got no nerves to kick pa out of home . Και καθ΄ότι χειμών δριμύς που εξετυλίσσετο το ρομάντσο της πούτσας , η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Ωραίο το κούρδισμα στο ανοιχτό ρε . Σαν ορχήστρα ακούγεται η κιθάρα , φωνάζει . Σαν καβλωμένη bitch σκούζει . Μετά το μεγάλο τράκο της ζωής μου είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι δεν θα ξανακολλήσω με ξεκωλιάρα . Έλα όμως που με εξιτάριζες . Ιδίως εκείνη η πεταχτή η κωλάρα που αψηφούσε σαν τεράστιο σοκολατένιο αυγό τους νόμους της βαρύτητας . Ε και γκόμενα που τη γαμάς τακτικά γίνεται σιγά σιγά σκέση . Δεν ήθελες να έρχομαι στο κωλόμπαρο . Και άμα γούσταρα να σου δίνω κάτι να στο δίνω έξω . Γκρίνιαζες όταν οι άλλες οι ξεκωλιάρες σου σφυράγανε ότι με είδανε σε άλλο κωλόμπαρο , ότι φόρτωσα άλλη μάυρη . Με έβριζες , σε έβριζα . Όποτε δε σταμάταγες , σπανίως δηλαδή , γιατί με μια δυνατή φωνή μαζευόσουνα , έτρωγες και μια ελαφρά φάπα , και μετά μέλι γάλα , μετά τις φάπες γαμιόσουνα και καλύτερα . Κύλαγε ο βίος έτσι και το ρομάντσο της πουτής εξετυλίσσετο σε ρυθμό υπαγορεύσεως , και είχε μπει και ο Νοέβρης και η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Πως χάλασε η δουλειά ? Ε εσύ άρχιζες να το παίζεις Οσία Μαρία ( Άλλαξα , σε θέλω , σ΄ αγαπάω , δεν πάω με πελάτες μόνο κανα φραπεδάκι στο πριβέ ) , εμένα βασικά στ΄ αρχίδια μου ,αλλά ΟΚ . Κλάμα , δεν είμαι πουτάνα φώναζες κ.λπ. Τέλος πάντων έκελεισε και το κωλόμπαρο που δούλευες επί μία συναπτή πενταετία . Βρήκες δουλειά σε ένα άλλο . Το ξερα , μέσα δεν παίζανε πολλά πολλά . Και εκεί άρχισε η γκρίνια , δε βγαίνω , δεν κάνω , δεν βοηθάς , ε να φύγω τότε να σε αφήσω να προοδεύσεις , όχι μη με αφήνεις , θα σκοτωθώ κ.λπ. Ε και οι καυγάδες επύκνωσαν . Μέχρι που σταμάτησες και από αυτό το κωλόμπαρο. Και , περιχαρής , μου ανακοίνωσες ότι έπιασες δουλειά σε γαμιστροκωλόμπαρο της μεγάλης λεωφόρου . Λίγο πριν τα Χριστούγεννα ήτανε . Είχαμε ξεσκιστεί ώρες σε ένα φακοτέλι και σε γύρναγα σπίτι σου . Το ξέρεις τι θα κάνεις εκεί που πας ? Σε ρώτησα . Έκανες το κορόϊδο , άρχισες να το παίζεις Οσία Παρθενόπη , οπότε για να μη σου αργάσω το τομάρι , σε ξεμπάρκαρα στη Λιοσίων . Τρεις τα ξημερώματα , ένα βράδυ κρύο οπότε η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />My mother died and left me reckless, my daddy died and left me wild, wild, wild <br />Mother died and left me reckless, daddy died and left me wild, wild, wild <br />No, I'm not good lookin', I'm some sweet woman's angel child ( Στα μπλουζ όλοι πεθαίνουνε , τι διάλο , ρεμπέτικα ακούγανε οι αραπάδες ? κενωνία άτιμη , σκληρή και μοβόρα , πώς τα λεγε ο Δελιάς , έτσι και ο ρέβεραντ Γκάρυ Ντέβις ) . Τότε ήτανε που βρήκες τον μπόυφρεντ που πούλαγε διάφορα , τσάντες , cd αφρικανικά κομψοτεχνήματα , χασίσι , και άλλα τινά . Αλλά ένεκα η κρίσις , ένεκα που σε κακόμαθα , ένεκα που εχάθη το σχέδιο Marshall . ( Τώρα που είπα μάρσαλ , να χαμηλώσω λίγο τον ενισχυτή , γιατί ζεσταθήκανε οι λάμπες και από μπλουζ κατάντησε το κομμάτι χέβυ μέταλ ) . Έπρεπε να με ξανάχεις . Μπορεί και όντως κάτι να ένιωθες . Όλοι νιώθουμε κάτι για κάποιον που μας φέρεται λίγο καλύτερα από τους άλλους . Πέρασα μια μέρα από το μαγαζί . Που είναι η φιλενάδα σου ρώτησα το ζουμπουρλούδικο το φιλαράκι σου , που μου ψιλοκόλαγε . Σουηντία το ση μπρόντα ( Στο σπιτάκι σου ήσουνα και έκανες χόνυμουν με τον χασίκλα ) . Ε λόγω του ότι ήσουνα στη Σουηντία την πήγα αυτή μέχρι το Λακόμπα να παρηγορηθώ . Τελειώσαμε , και πηγαίνοντας την σπίτι της σε μια μαυρογειτονιά στα Πατήσσα , μου είπε ότι κλαις , μαραζώνεις , δεν τρως . Να σε πάρει άμα γυρίσει . Παρτουζίτσα θα παίξει τη ρώτησα ? Άμα θέλει και αυτή μου είπε , γιατί είναι η sista μου και είσαι special γι αυτή . Ε και γύρισες από τη Σουηντία ( σωθήκανε τα φράγκα του χασίκλα ) , και τότε άλλη αναταραχή . Φύγατε με το ζουμπουρλούδικο από το κωλόμπαρο και πήγατε στο άλλο . Πήρες κλάιγοντας , ντεη τρου μη οουτ πηκοζ άι νοτ ντο σιμπούκι ιν πριβέ ( τον έτρωγες ξερό ) , ντεη τρου ας το ντατ μαλακία πλέης . Και ότι με αγαπάς και λοιπά . Ρε δεν πάς στο διάλο είπα . You're a mighty mean woman, to do me this a-way You're a mighty mean woman, to do me this a-way Going to leave this town, pretty mama, going away to stay . Και η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Δεν έμεινα αγουάη , ( πολύ ωραία το κόλλησε το slide o Νώντας μετά το bridge) , ήτανε που ήρθε η συγκάτοικός σου και με βρήκε , ότι έχεις πάθει νταράκουλο κ.λπ. , κ.λπ. πήραμε ένα ταξί ήρθαμε σε βρήκαμε , ήτανε κάτι άλλες ξεκωλιάρες εκεί , φιλάνέδες σου , Συγγρού και πέριξ , που υποτίθεται ότι σε προσέχαν για να μην χαρτ του γιορσέλφ . Μου την πέσανε όλες μαζί . Ε τις έδιωξες , έκλαψες , έκανες διάφορα , με έρριξες , μόλις με έρριξες άρχισες τα δικά σου , μου πέταξες και ένα ποτήρι, έσκυψα και έσκασε στον τοίχο . Πέσανε και κάτι ελαφρές , μετά πήγαμε στο κρεββάτι σου . I once loved a woman, better than I ever seen , I once loved a woman, better than I ever seen , Treat me like I was a king and she was a doggone queen . Και η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Καλά το πάει ο Νώντας , τώρα παίζει από πίσω δεύτερη φωνή 12μετρο και στο κατέβασμα κάνει το slide .Έχει καλό αυτί ο πούστης . Ό,τι δεν έχω εγώ . Αλλά δεν ασχολείται , ό,τι του δείξεις . Αλλά , εγώ ήμουνα στο δικό μου blues . Αλλού , διότι , εμένα βασικά πλέον στα τέτοια μου . Τη ζωούλα ήθελα να κάνω , αλλά πως οι γνωστές μου βγαίνανε μία μία στη σύνταξη , είχα αποκοπεί από το «χώρο» . Ε βουρ στα παλιά στέκια . Διαδικασία γνωστή . Τες κουρό ? Σμπικ Εγκλις ? Λίγκο . Τα μπάρω πουτό ? Να μη το πάρουμε να πούμε παρεϊτσα στο άνετο αύριον το εσπέρας περι τας 8.30 προ της αναλήψεως υπηρεσίας σου εδώ , σε Λουξ χοτέλι . Να σου δώσω και κανά ψιλό . Ε γινότανε η δουλίτσα . Τώρα , δούλευε το Χο τσι Μινχ ραίιλροαντ του μαύρου πυρεττού , την επομένη τηλέφωνο . Είχα πάρει και CU , You fucked again anoda bitch , ρε πούστη ! Και εσένα τι σε νοιάζει μωρή καριόλα ? Εσύ δε γαμιέσαι ? You are no good , I love you , you are da heartreaka . . Εγώ και ο Αντόνιο Μαντέρας , μετά χάλασε το καλούπι , πάνε οι λατίνοι λόβερς . What you do fuck every bitch in Athens , all my friends . Καλά Ε έκοψα και από το σπίτι σου βαριόμουνα Sister, tell your Brother, Brother tell your Auntie, Auntie, tell your Uncle, Uncle tell my Cousin, Cousin tell my friend . Goin' up the country, Mama, don't you want to go? If you do not go with me your sister Louise wants to go . Βριζόμασταν πλακωνόμασταν και η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Ε κάπου μετά το Πάσχα ήρθες αυτοπροσώπως , μετά του ζουμπουρλούδικου, όταν αυτή απεχώρησε , κλάφτηκες . Θα αλλάξω , θα στρώσω , αλλάζω σπίτι , θα είμαι ειλικρινής ε ΟΚ . Ας σου δώκω μια σεκοντ τσανς να πούμε είπα . Big Eighty left Savannah, Lord, and did not stop You ought to saw that colored fireman when he got that boiler hot Reach over in the corner, hand me my travelin' shoes You know by that, I got them Statesboro blues . Ε για λίγο το κράτησες , αλλά για πολύ λίγο . Ρε μαλάκα νώντα τι παίζει πεντατονική , ή Ράστι σε μπουζούκι γαμώ τον Ανανία μου . Νταγκα Ντούγκα , 11<sup>ο</sup> 12<sup>ο</sup> , γκλαααααααααααννννννν το μπουκαλάκι . Δεν θέλει επιστήμη γαμώ το φελέκι μου . Τώρα δεν έφταιγε ο Νώντας που έπαιξε και ένα φα δίεση αντί για μι μπεμόλ , αλλά τώρα τι να του εξηγείς . Ο Νώντας παίζει μπλουζ της παρτιτούρας , στη ζωή την ποίηση τη βρίσκει στους ισολογισμούς , ορκωτός είναι . Ε και στ΄ αρχίδια μου τι λέτε , αλλά για να κλείσει η παράγραφος , η βρόχα να πούμε έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Τελευταίο Κουπλέ και μετά γκραν φινάλε , ανακοίνωσε ο Νώντας , Sister got 'em, daddy got 'em . Brother got 'em, mama got 'em Woke up this morning, we had them Statesboro blues <br />I looked over in the corner, Grandpa and grandma had 'em too. Ε εκεί που έκανε κόρνερ , όξω από το σπίτι της χοντρούλας σε περίμενα , υποτίθεται ότι θα πήγαινες για δουλειά . Στο ταξί ήσουνα όταν σε πήρα , είχες φύγει νο τσομπ . Στο χάιγουαίη . Στην κίνηση . Δεν μου δωσες τον ταξιτζή , όπως τις άλλες φορές . Κίνηση δεν ακουγόταν . Φακοτελική σιωπή επικρατούσε . Στο χα τάξει ότι θα άμα κάνω ντου και σε πετύχω θα σε βαρέσω . Α νταντυ νεβερ χιτς χις μπέμπυ είπες γελαστα . Ε μετά από λίγο μαζεύτηκες , σας έφερε με τη χοντρούλα στο σπίτι της εκείνο το κορόιδο .Το κορόιδο εξηφανίσθη . Πάμε Αντρέα , μπαγκα , μπούγκα γλκαν , κομπανιαμέντο ο Νώντας , άρχισα να κατεβαίνω , στα καντίνια ανάμεα στο 9<sup>ο</sup> και το 11<sup>ο</sup> τάστο . Ε μόλις με είδες πάγωσες άρχισες τα δικά σου . Μετά βρισίδια Ε μου γύρισε ο εγκέφαλος ανάποδα . Σου απάντησα ανάλογα , μου σκισες το πουκάμισο και αρχισανε να πέφτουνε σε σύντονο ρυθμό φάπες δυνατές , εσύ φώναζες πότε στα αφρικάνικα , πότε στα εγγλέζικα . 12<sup>ο</sup> 15<sup>ο</sup> Νταρανταν νταν ντααν νταν . Πεταχτήκανε κάτι Αραπάδες Νταβατζόφατσες από κάτι υπόγεια . Γκο χη ιζ κραζυ είπε κάποιος , και βρέθηκα να κοιτάω το χερούλι του γρύλλου που είχα στο χέρι , χωρίς να ξέρω πως είναι εκεί . Και 5<sup>ο</sup> 7<sup>ο</sup> . Εξηφανίσθης , μπήκα στο αμάξι την πούλεψα . Από τότε μια φορά μιλήσαμε , με παρακάλεσες to accept you back . Ε έχω και αν αυτοσεβασμό γαμώ τα γεννέθλιά μου . Φοβάμαι κι όλας ότι την επόμενη φορά εσύ πας στο σουήτ Λοτρν Τσέζους και εγώ για μακρόχρονο παραθερισμό εις Κορυδαλλίους Νήσους . Ε και δε σε acceptηκα back . 1o 3<sup>ο</sup> . Και δεν απαντάω στα τηλέφωνα και στα κλαφτά μαίιλ . Πάει και αυτό το μπλουζ. Γκραν Φινάλε . Κλαν Κλαν ζιιιιιιιιιιινγκ . Καλά πήγε το κομμάτι . Μακάρι να το άκουγε ο Θρούλης , θα του άρεσε .Διότι σε ένα τραγούδι , το σπουδαιότερο είναι να τελειώνουνε όλοι στην ώρα τους , όπως έλεγε και ο Mississipi John Hurt . Μια μέρα στο Μέμφις του Τενεσσύ που είχε πλημμυρίσει ο Μπιγκ Ρίβερ , γιατί η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8884336464855537443?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-78508753452985141112010-09-28T14:20:00.003+03:002010-09-29T20:04:31.699+03:00Το μπουζουκάκι του ΠέτρουΗ νυξ ήτο σκότεινη , μελαγχολικιά και ντεμί κομπιναιζόν . Η ατιμόσφαιρα ογρή και η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου <br />Εκείνος εκαθότουνε στο πλαίυ ρουμ τριγυρισμένος από καμμιά 10αριά κιθάρες (είχε και ψώνιο με την καλλιτεχνία να πούμε ) , και χάζευε ονειροπολώντας ακούγοντας κάτι μαύρους που κλαίγανε και σκούζανε πριν εκατό χρόνια στις όχθες του Mississipi φορτώνοντας κότταν μπάλς στα ποταμόπολοια . Έβαλε ένα μπέρμπον και έστριψε ένα τσιγαράκι και έπιασε να γρατζουνάει μια μπλουζοκιθάρα resonator με ατσάλινο ηχείο που είχε αγοράσει στο Memphis του Tenessee όταν περιόδευε το big River στο σπρινγκ μπραίηκ του Κολλεγίου , όταν τάχα μου είχε πάει όξω για μεταπτυχιακά . Τότε την είχε πλερώσει 180 τάλαρς , που τα χε κερδίσει με μια πορτορίκα γκόμενα σε ένα μαγαζί με κραπς που το χε ένας γεροντόμαγκας από την Καλαμάτα o Dean o Stamos στο Cairo του Illinois . Την πορτορίκα την είχε ξαποστείλει γιατί την είχε πιάσει που τσιμπούκωνε ένα τήμστερ στην τουαλέττα στο ρεστ που είχανε καθίσει . Την πλάκωσε στα χαστούκια και την παράτησε στο χάιγουεη , ένα κρύο απόγευμα του April που η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br /><br />Καθώς έπαιζε κάτι κλάφτερα , ουουουου γουαίηκ οπ μόμα μμμμμμμμμμμμμμμμ ντοντ τουρν γιουρ λαμπα λοουυυυυυυυ , το άλλο που χτύπαγε ο σατανάς την πόρτα του Ρόμπερτ Τζόνσον και΄ κάτι άλλα τέτοια αλέγρα , το βλέμμα του στάθηκε στην βιτρίνα , που όρθιο ξεκουραζότανε ένα παράξενο μισομπούζουκο . Κι ήτανε παράξενο ανάμεσα σε μια epiphone archtop και μια telecaster να στέκει , σε ξεχωριστή προθήκη ένα παράξενο τετράχορδο μισομπούζουκο . Κοίταξε το ρολόι του . Είχε περάσει μια βδομάδα και ούτε και φέτος θυμήθηκε το χαμό του Πέτρου , ενώ η βρόχα όξω έπιπτε ράιτ θρου . <br />Ο Πέτρος , μεγάλη περίπτωση , είχε έρθει στο σκολειό στη δευτέρα του Λυκείου αριστούχος 19 και 18/19 , και απ΄όλα ήξερε , έπαιζε και μπασκετάκι , ήταν και ομορφόπαιδο . Αλλά το μεγαλύτερο ατού του ήταν το μπαγλαμαδάκι που κελάηδαγε στα χέρια του . Μέχρι και η Σάρον , η πρώτη γκόμενα του Αντρέα (μάνα Ιμπο Νιγηρία - μπαμπάς έλλην μπαρκάδος , που είχε γνωρίσει τη γκόμενα στο Λάγκος ) είχε να λέει για το μπαγλαμά του Πέτρου . Ένυγουαίυ . Κι ερχότανε κι ο Πέτρος σπίτι , η μάνα του τους είχε παρατήσει , και ο πατέρας του ανώτερος Δημόσιος Υπάλληλος , συνταξιούχος πλέον , είχε φύγει από την επαρχία που ζούσε , και είχε φέρει τον Πέτρο και την αδερφή του στην Αθήνα , μην αντέχοντας τη ντροπή . Ε βολευότανε κι από φαΐ ο Πετράν , καμμιά φορά άμα τον έδιωχνε ο ντάντυς του από το σπίτι κοιμότανε κι εκεί, τράβαγε κανα τσιγαράκι ο Πετράν, όχι άσσο , από τα άλλα , τον βάραγε ο πατέρας του , . Και παίζανε με τον Αντρέα μπαγλαμαδάκι , υπήρχε ένα θέμα όμως , η κιθάρα σκέπαζε το μπαγλαμά , οπότε κομπανιαμέντο κράταγε ο Αντρέας με ένα αρχαίο μαντολίνο που υπήρχε στο σπίτι . Φώναζε η μάνα ότι της φωλιάσανε στο σπίτι τη ρεμπετιά , ρε μάνα δεν παίζει Χιώτη ο μπαγλαμάς . Φούντωνε η καπετάνισσα , δε ντρεπόσαστε ούτε 17 χρονώνε παιδιά να παίζετε τη δροσούλα και τα χασικλίδικα , τους έδιωχνε και πηγαίνανε και παίζανε στο παρκάκι κοντά στη Γκράβα , όταν είχε καλό καιρό και η βρόχα δεν έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Μα το μαντολίνο είχε τα χάλια του , αν και το ηχείο ήταν μια χαρά με 32 ντούγες , με σχέδια φιλντισένια στο καπάκι , στο ηχείο και κεντήματα στα παραπέτια , κλειδιά σκουριασμένα που δε γυρνάγανε , το καράουλο ραγισμένο , το μπράτσο πέτσικο , άντε να παίξεις . Μια μέρα εκεί στη Γκράβα ήτανε ένα σουβλατζίδικο , κι ερχότανε μ΄ ένα τζουρά ο Μουφλουζέλης , δεν ήτανε της μόδας ακόμα τα ρεμπέτικα , άρρωστος ήτανε , η φωνή του είχε κλείσει , το μεροκάματο δεν το βγαζε , έτρωγε εκεί δα να κανά σουβλάκι , έπινε κανά κατοσταράκι , έπαιζε το τζουρά , του δίνανε κάνα πενηντάρι , κανά κατοστάρι οι μερακλήδες , να τους παίξει τον ψαρά , έβγαζε κανα μεροκαματάκι . Οι πιτσιρήδες τον ρωτήσανε για το μαντολίνο και κείνος τους είπε για το μπαρμπα Γιάννη τον πρόσφυγα , που είχε μαγαζί κάπου στον Άγιο Αντώνη στο Περιστέρι , και έτσι αποφασίσανε να φτάσουνε στο Περιστέρι να φτιάξουνε το μαντολίνο , ένα βράδυ που η νύχτα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Το Σάββατο το πρωί ξυπνήσανε , πήρανε την κιθάρα , να της βάλουνε κλειδιά πιο μαγκιόρικα , και το μαντολίνο , και με τα οργανέτα αλά κάπα , κινήσανε την εκστρατεία . Σπάσανε και τον κουμπαρά του Αντρέα , είχαν και 10 χιλιάρικα μαζί τους ,. Περάσανε ποδαράτο Κυψέλη , τα μπούρδέλα της Φυλής , Σεπόλια , Κολωνό και φτάσανε στον Άγιο Αντώνη . Το μαγαζί σε μια χαμοκέλα , μύριζε ξυσμένο ξύλο και ψαρόκολλα . Εδώ είχανε φτιάσει όργανα , ο Παλαιολόγος , ο Λεμονόπουλος , ο Τζουανάκος , που φιγουράρανε σε καδραρισμένες μαυρόασπρες φωτογραφίες ένα γύρω . Καλώς τα παιδια , τους είπε ο κυρ Γιάννης . Για την κιθάρα θέμα δεν υπήρχε , θα άλλαζε το πλαστικό στα κλειδιά με ξύλο , και μια χαρά θα τανε . Στο μαντολίνο χάζεψε ο γέροντας . Ωραίο όργανο αμερικάνικο . Ρε δεν το χετε καθαρίσει ποτέ ? Κοίτα κέντημα , κοίτα δουλειά . Καπάκι κουρδισμένο , έπαιξε ταμπούρλο με τα δάχτυλα στο ελαφρό κοίλο καπάκι . Ρε μορτάκια να μη σας φτιάσω ένα μισομπούζουκο , να το χετε να με θυμόσαστε? Μισομπούζουκο ? Ε ? Ναι ! Δώσανε τα χέρια , δώσανε και πέντε χιλιάρικα μπροστά , άλλα πέντε να μένουνε με την παράδοση , πολλά δεν είναι , με 15 παίρνουμε καινούργιο , άμα το δεις και δε σ΄ αρέσει τζάνουμ , πάρε το τσάμπα . Γυρίσανε ενθουσιασμένοι , θα χανε μπουζούκι από του Πρόσφυγα , σαν τους μεγάλους τους μπουζουξήδες , τόσο ενθουσιασμένοι ήσαντε που γυρίσανε τρέχοντα τόσο δρόμο και ξεχάσανε κει να γαμήσουνε στη Φυλής , παρ΄όλο που ήσαντε φορτωμένοι . Και μέχρι το βράδυ καθόντουσαν στο παρκάκι και για το μπουζούκι μιλάγανε , μέχρι που σκοτείνιασε και πήγανε σπίτια τους γιατί η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Και τρεις βδομάδες μετά , οχτώ το πρωί Σάββατο ήτανε έτοιμοι . Σήμερα θα παίρνανε το μπουζούκι . Φτάσανε τρέχοντα στο Περιστέρι . Το μπουζούκι τους περίμενε καμαρωτό στη βιτρίνα του μαγαζιού . Αλλά τί μπουζούκι ήτανε αυτό ? Σα τζουράς τετράχορδος με μεγάλο ηχείο . Μανιτζέβελο λίγο , αλλά πανέμορφο . Αλλά τι μπράτσο ήτανε αυτό. Με μπρούτζα στους τσαμπουκάδες , καράουλο με όμοια σχέδια με το καπακιού , κλειδιά κεντητά . Παναγία μου Βαγγελίστρα . Λοιπόν καλόπαιδα το γουστάρετε ? Αν γουστάρανε ? Τί λες μπάρμπα Γιάννη . Μήπως χρωστάμε κάτι ακόμα . Λεβεντόπαιδα η συμφωνία είναι συμβόλαιο , αλλά ήτανε κρίμα να το αφήσω παράταιρο . Άστο να το χετε να με θυμάστε . <br />Πήρανε τα όργανα αλά κάπα και γυρνάγανε σπίτι . Τους φώναξε μια κοπέλα στην Φυλής , άμα θέλανε να πάνε να της παίξουνε τα όργανά τους , αλλά αυτοί που μυαλά . Σπίτι και γκράγκα γκρούγκα . Κόντεψε να του σκοτώσει η μάνα του , μπουζουκομπαγλαμάδες σπίτι της , άκου κατάσταση . Τέλος πάντων της παίξανε τη φραγκοσυριανή , τη Φαληριώτισσα και κάτι μινοράκια μαλάκωσε . Το πήρε ο Πέτρος σπίτι του το μπουζούκι . Βρισκόντανε παίζανε . Μετά από λίγο αραιώσανε , θες τα φροντιστήρια της τρίτης Λυκείου , θες το γκομενάκι του Αντρέα η μαυρούλα , που ήτανε όλο στο σι μπεμόλ ότι την είχε στο κλάσιμο .<br /> Θες κάτι παρέες περίεργες που είχε αρχίσει να κάνει ο Πέτρος . Γκρίνιαζε η μάνα του , ότι έπινε τα τσιγαράκια του ο Πετράν , το σάπιο μήλο τις κακές παρέες , μου μπάζεις εδώ μέσα το χασίκλα , στη χάση και τη φέξη παίζανε . Ε μετά το γάμησε ο Πετραν το σύστημα , έπεσε στην πρέζα και από πρώτος έγινε ο τελευταίος . Έμπλεξε , δεν ερχότανε σχολείο, με κάτι μεγάλους κυρίους τον βλέπανε . Μια μέρα , καλοκαιράκι μετά τις εξετάσεις , πέρναγε από το παρκάκι ο Πετράν με το μπουζουκάκι . Που το πας ρε Πέτρο , τα μάσαγε . Ρε μαλάκα θα το δώσεις το μπουζούκι . Θα το σκοτώσεις . Χαρμάνης ήτανε . Είχε να πάει από το σπίτι του ένα μήνα πείναγε , βρώμικος ελεεινός . Ήτανε η μαυρούκα μαζί που είχε περάσει στη Φιλολογία , ο Αντρέας σε άλλο Πανεπιστήμιο , ο Πετράν είχε πάει να γράψει μαστούρης . Θύμωσε η αράπω , του πήρε το μπουζούκι του Πέτρου . Τόνε φώναξε πρεζάκια , ότι τρώει το αγόρι της . Ο Αντρέας της είπε να πάει το μπουζούκι στης μάνας του και να τον περιμένει εκεί . Είχε πάνω του λεφτά , είχε πιάσει δουλειά σε ένα ξενοδοχείο λουξ , να βγάζει τα έξοδά του , είχε πληρωθεί , κέρασε σουβλάκια , χαρτζιλίκωσε και τον Πετράν . Εκείνονε τον έπιασε το παράπονο και δεν το βάσταγε που τον είπε πρεζάκια η μικρά . Κάτσε μωρέ θα την κανονίσω , μη σε νοιάζει , αδερφός είσαι . Αλλά εκείνος ντράπηκε , πικράθηκε , δεν τον ξανάδε . Γύρισε σπίτι που χωρίς να μιλήσει . Μου τα πε η Σάρον , είπε η μάνα του , θα στο έτρωγε το μπουζούκι ο πρεζάκιας . Άσε μας ρε μάνα , η Σάρον θα φύγει της είπε , και δε θα ξαναπατήσει εδώ , ούτε θα μας ξαναδεί , τα χαλάμε . Έμπηξε τα κλάμματα η μαυρούκα , φώναζε η καπετάνισσα , γιατί μάλωσε το κορίτσι , που του γλίτωσε το μπουζούκι από τον πρεζάκια . Τέλος πάντων χωρίσανε με τη μαυρούκα . Την ξανάδε μετά από χρόνια στο Ακρωτήρι . Έφυγε αυτή στη Γαλλία είναι . Παντρεύτηκε , χώρισε . Βολεμένη μια χαρά . Στην Παριμπά, με θέση . Χοντρούλα πλέον και πάντα γελαστή .<br />Τον Πέτρο δεν ξανάδε . Δεν ξαναμιλήσανε . Μόνο τον ξανάδε μια φορά μόνο ντάγκλα στα Εξάρχεια μετά από χρόνια , είχε τελειώσει τη σχολή . Ζητιάνευε ο Πέτρος , άθλιος και ελεινός για τη δόση του . Δεν τον γνώρισε τον Αντρέα . Μετά από λίγες ημέρες διάβασε στις εφημερίδες ότι είχε πεθάνει από υπερβολική δόση . Στην κηδεία του ήταν μόνο αυτός και η αδερφή του Πέτρου . Κανείς άλλος . <br />Έμεινε το μπουζούκι . Το μισομπούζουκο . Που κελαηδάει πάντα . Κι είναι περίεργο . Μετά από τόσα χρόνια που το γραντζουνάει , ποτέ δεν έμαθε να παίζει σαν τον Πέτρο . Και το μπουζουκάκι ψιθυρίζει το μινοράκι του και όξω η βρόχα πίπτει στρέιτ θρου .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-7850875345298514111?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-20669033984668873752010-09-07T12:20:00.001+03:002010-09-07T12:20:21.856+03:00Τί συνέβη χθες το βράδυ .<p>Ήτο  νυξ . </p> <p>Ξύπνησε  αίφνης . Ήτο  σπίτι  του . Παράξενο </p> <p>Μπάλα  δεν  είχε  ούτε  μπάσκετ . </p> <p>Ήτο  όμως  αργά  .</p> <p>Διψούσε , ήθελε  κάτι  να  πιει . Κρύσταααααααααααλ  φώναξε  , αλλά  μετά  εσκέφθη  ότι  το φιλιππίνι  ήτο  στου  γκόμενου  που  είχε  γνωρίσει  στο  tagged.com  και  με  τον  οποίο  έχει  relationship  από  τότε  που  χυλοπίτωσε  το Θρούλη , όταν  τον  έπιασε  στο  σουβλατζίδικο στα  Πετράλωνα  με  τη θεία  τη  Μολδαβή . </p> <p>Νταν  είμαι  Κρύσταλ  μάι  λοβ , βόγκηξε  ένας  σοκολατένιος  ακαθόριστος  όγκος  από  την  άλλη  άκρη  του  κρεββατιού . Α ναι μωρέ  της  είχε  πει  να  έρθει σπίτι  σήμερα  που  είχε  ρεπό  η  Κρύσταλ . Γιες  μαι  λοβ  άι καλ δη μέιντ. Άι  κανότ  σληηηηηπ . Θες  σιμπούκι , πρότεινε  ως  καταπραϋντικό  η  τίμια και εργατική  κοπέλα  και  επεδόθη  εις  το ευλογημένο  έργο  όταν  χτύπησε  το τηλέφωνο . </p> <p>Δουλειά  σου  εσύ  είπε  στην εργάτρια  η  οποία  συνέχισε  το  έργο  της  με  αταραξία . </p> <p>«Αντρέα  εγώ  είμαι  ο  Γιάννης » .  </p> <p>«Ποιος  Γιάννης , γαμώ  τον Ανανία  μου ? Τρεις  η  ώρα  το  πρωί , ο Γιάννης  ο Τζίγκερ . Σκέπτομαι πολύ σοβαρά  να  δώσω  το πλειοψηφικό  πακέτο  σοτυς  Βγενόπουλο, Πατέρα , τί λες ?  » </p> <p>Η  Στιγμή  ήτο  ιερή , έκανε  νεύμα  στην εργάτρια  να  αποτραβηχτεί . </p> <p>« Να  δώσεις  ένα  ποσοστό  για  να  πάρουνε  την  πλειοψηφία , αλλά  να  να  δεσμευτούνε  να μη  πουλήσουνε  κανένανε  καλό  , κι  αμα  δεσμευτούνε  δώσε  και  την Παιανία  για  2-3  χρόνια  , έτσι και αλλιώς  άλλος  δεν πατάει  εκεί . » </p> <p>« Ευχαριστώ  Αντρέα , κάπως  έτσι το  είχα  σκεφτεί  και  εγώ , καληνύχτα  ...» </p> <p>Είχε πλέον  ξυπνήσει  για τα  καλά   και  έστησε την  υποσαχάρια  καλλονή  στα  4 . Η  συμμετοχή  του  στην αλλαγή  της  τύχης  της  μεγάλης  ιδέας  που  μονολεκτικά  περιγράφεται  με  τη  λέξη « ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ» τον  είχε  εξιτάρει , τον  είχε  φουντώσει , ήτο  ως  αφροδισιακό  μυστικό και ακαταμάχητο . </p> <p>Και  τότε  ντριν ντριν ντριν , το  μυστικό  κινητό  και  με  απόκρυψη . Μα  ποιος  να  είναι  τέτοια  ώρα .  </p> <p>« Αντρέα  , ο Πρόεδρος είμαι » </p> <p>« Ποιος  πρόεδρος  ρε  μαλάκα , όλοι πρόεδροι είμαστε »</p> <p>« Αντρέα  , ο Πρόεδρος -  Γιώργος  ο Πρωθυπουργός . Είμαστε  εδώ  με  το  Γιάννη  και  ετοιμαζόμαστε  για  αλλαγές  στο  κυβερνητικό  σχήμα » </p> <p>« Άσε  ρε  μαλάκα  που  είσαι  ο Γιώργος  και κάνεις  κυβέρνηση  μαζί με  το Τζίγγερ , τώρα  μίλαγα  μαζί  του  στο τηλέφωνο »</p> <p>« Ανδρέα , μάλλον  επιδίδεσαι  σε  ακολασίες  πάλι  και  δεν συγκεντρώνεσαι , με  το Ραγκούση  είμαι  και  βλέπουμε  ότι  δεν πάει  μπροστά  η  κυβέρνηση » </p> <p>Ιστορική  στιγμή , του  θύμισε  τη νύχτα  που  τον  είχε  πάρει  τηλ  ο  τιτάνας , για  να  κανονίσουνε   την  εκλογή  Σαρτζετάκη . (Τότε γάμαγε  μια συντρόφισσα  από  τα  Κάτω  Πατήσια , αλλά  ο κόσμος  εξελίσσεται ) </p> <p>« Πρόεδρε  συγγνώμη  , δεν  σε  κατάλαβα , ξέρεις  δε  με  αφήνουνε  και  σε  ησυχία . Καλά  είσαι ?  Η  Άντα , η  οικογένεια ? » </p> <p>« Αντρέα  μας  εγκατέλειψες , δεν νοιάζεσαι  πλέον  για  το  κίνημα » </p> <p>« Πρόεδρε  τα  χεις  κάνει  μούτι ( μουνί  πήγε  να  πει  , αλλά  συγκρατήθηκε ) και  ρίχνεις  ευθύνες  στους  άλλος  σαν  πουτανίτσα ? » Η  υποσαχάρια  καλλονή χαμογέλασε . « Εγώ  σας  εγκατέλειψα  , ή  εσύ  μας  έχεις  γραμμένους  στα  ....  άντε  να  μη  πω  γιατί  σε  σέβομαι και  κάνεις  ότι σου  λένε   οι  μάγκες  από την τρόικα και  σε  λίγο  θα  έσεις  ξεπεράσει και την Θάτσερ » </p> <p>« Ανδρέα  οι  περιστάσεις  είναι  κρίσιμες , κανείς  δεν περισσεύει » </p> <p>« Πρόεδρε  να  μένει το βύσσινο , έχεις  το  Θόδωρα» </p> <p>« Τουλάχιστον  μπορείς  να  πεις  τίποτα ? να  σκεφτείς  μια  λύση » </p> <p>« Πρόεδρε  έχω θέμα  σοβαρό  που  με  κρατάει  στο  κρεββάτι » </p> <p>« Καλά  θα  σε  βάλω  στην  ανοιχτή  και  ο Γιάννης  θα  γράφει , τί  λες » </p> <p>« Κοίτα  αν  αναβαθμίσεις , τον  Αντρέα , το Μιχάλη , το Γιάννη  και δώσεις  μια  ελευθερία  σε  εκείνο το γυαλάκια , πως  τον λένε  στο Οικονομίας , αυτόν  που τρώει  τα  κορν φλέικς  για  πρωινό , ναι  γεια  σου , ναι  τον Παπακωνσταντίνου , καλά  θα  πάς , σφίξε  λίγο τους  άλλους  , βάλε  και  κανένα από τους  παλιούς , διώξε  και τη  Μπατζελή » </p> <p>« Γιατί  ρε Αντρέα » </p> <p>« Ρε  Πρόεδρε  σαν  την  Ολίβια , από  το Ανατολή  έχει  γίνει , τί κάρτες  να  σου κάνει ? » </p> <p>« Ναι  την  ξέρω  την  άποψή  σου » (Ώπα , διαβάζει  και  μπουρδέλα  ντοτ  κομ ο Πρόεδρος) </p> <p>« Οπότε   μια  χαρά  θα  είσαι , μπορεί  και να  μη  φύγεις  νύχτα  εν  τέλει »</p> <p> « Ευχαριστώ  Αντρέα  μου , πέρνα  καμιά  μέρα  από  το γραφείο  να  τα  πούμε  , το Κίνημα  σε  χρειάζεται » </p> <p>Εκείνος  καληνύχτισε . Αύριο  δεν θα  έπαιρνε  εφημερίδες . Τα  ήξερε  τα  νέα . Χάιδεψε  τους  σοκολατένιους  γλουτούς , το μεταξένιο σφιχτό  δέρμα , ένιωσε  την  υγρασία  ανάμεσα  στα  πόδια  . Έπρεπε  να  βρει τρόπο να ηρεμήσει  για να  κοιμηθεί . </p> <p>Έβγαλε  όμως  το  τηλέφωνο  από την πρίζα και έκλεισε  το  κινητό , μπορεί  να κάβλωνε  να  τον  πάρει  και ο Ομπάμας  σήμερα να  το  κόψει. </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-2066903398466887375?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-53847819700474872902010-09-03T16:51:00.001+03:002010-09-03T16:51:59.719+03:00A sweet summer dream<p><a href="http://lh6.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/TID9fAiZv2I/AAAAAAAAAOY/rgcbqdCeOqo/s1600-h/CAZZKZKF%20%282%29%5B4%5D.jpg"><img style="border-bottom: 0px; border-left: 0px; display: inline; border-top: 0px; border-right: 0px" title="CAZZKZKF (2)" border="0" alt="CAZZKZKF (2)" src="http://lh6.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/TID9foljiUI/AAAAAAAAAOc/vz_KLmplVJ4/CAZZKZKF%20%282%29_thumb%5B2%5D.jpg?imgmax=800" width="505" height="530" /></a> </p> <p>A  sweet  summer  dream </p> <p>That  keeps  the heart warm  for  the  winter </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-5384781970047487290?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-85623118515687270882010-08-31T13:53:00.000+03:002010-08-31T13:53:31.376+03:00Θερινή σαιζόν τέλοςΕις ολίγας ώρας φεύγω<br />Κι είπα να σας χαιρετίσω<br />Και τη θερινή σαιζόν<br />Κάπως όμορφα να κλείσω<br /><br />Ήθελα κάτι να σας πω<br />Και να πιούμε ένα ποτήρι<br />Δε μου ήρθατε λαμόγια<br />Χτές από το ακρωτήρι<br /><br />Ας το πάρει το ποτάμι<br />Κακία δε θα κρατήσω<br />Και μ´ έμμετρο στιχούργημα<br />Θέλω να χαιρετίσω<br /><br />Φεύγω φίλοι και θ´ αργήσω<br />Πάω να κάνω λίγο κούρα<br />Τα παχάκια μου να ρίξω<br />Και να κόψω και τα πούρα<br /><br />Θα μου κάνουνε ενέσεις<br />Και τη μάπα θα τσιτώσουν<br />Με καινούργιες εφευρέσεις<br />Το πουλί μου θα σηκώσουν<br /><br />Θα περάσω δέκα μέρες<br />Με μαντζούνια και σαλάτες<br />Με μπιφτέκια και πουρέδες<br />Και δεν θα χω σοκολάτες<br /><br />Φεύγω με μια κάποια λύπη<br />Και σας αγαπώ πολύ<br />Πέρασε πολύ ωραία<br />Η σαιζόν η θερινή<br /><br />Γνώρισα καινούργιο κόσμο<br />Πέρεσα καλά μαζί τους<br />Είδα και παλιούς μου φίλους<br />Που μου ανοίξαν την ψυχή τους<br /><br />Μία απ´ τις παλιές τις φίλες<br />Ήρθε από την Εσπερία<br />Έζησα λίγο μαζί της<br />Μια ωραία Ιστορία<br /><br />Πέταξα απ´ τη ζωή μου<br />Και τα φετεινά βαρίδια<br />Που μου κάνανε παπά μου<br />Σαν μπαλόνια τα αρχίδια<br /><br />Βρήκα νέα γκομενάκια<br />Με θυμήθηκαν παλιές<br />Μανολιό παλιοφιδάκια<br />Σοκολάτες εκλεκτές<br /><br />Και περνάγαμε ωραία<br />Σ εκλεκτά ξενοδοχεία<br />Με κολπάκια και φιλάκια<br />Μέχρι να ρθει η πρωία<br /><br />Εξενύχτησα μαζί τους<br />Εισ τα κλαμπς τις παραλίας<br />Εις μπουζούκια και ταβέρνες<br />Σε μπιστρό και τρατορίας<br /><br />Έπαιξα και την κιθάρα<br />Για μια όμορφη μαυρούλα<br />Χόρεψα και ζεμπεκάκια<br />Για τη φίλη μου τη Ρούλα<br /><br />Είδα και τον πριγκηπάκο<br />Παραδόξως ήταν κάλμα<br />Και τον άρχοντα το Yorgo<br />Playboy του τριάντα<br /><br />Το βοθρούλη δεν ξανάδα<br />Ξαναβρήκα την υγειά μου<br />Και νομίζει ο γιατρός μου<br />Επιδράν τα φαρμακά μου<br /><br />Κι όταν κάποτε βαριόμουν<br />Πήγαινα να βρω πουτές<br />Με τον τσίφτη καπετάνιο<br />Εις το κλαμπ στις τζιτζιφίες<br /><br />Και το έφερε κι η τύχη<br />Γνώρισα απ´ τους παλιούς<br />Πουτανιάρηδες ωραίους<br />Και συμπότες εκλεκτούς<br /><br />Δεν το κρύβω και το λέω<br />Μου ´λειψαν αυτο το θέρος<br />Φιλαράκια απ´ τα παλιά<br />Ο Νικόλας κι ο Βολτερος<br /><br />Απεδείχθη δίχως άλλως<br />Πουτανιάρης δυνατός<br />Ο Γιαννάκης μας ο μπήχτης<br />Που ναι πάντα γελαστός<br /><br />Αποκάλυψη μεγάλη<br />Στάθηκε για με ο Πάθος<br />Κι ας μου έφαγε τη μαύρη<br />Εγώ το εχειρίσθην λάθος<br /><br />Και αν κάποιο έχω ξεχάσει<br />Θέλω να με συγχωρήσει<br />Δεν το κάνω από δόλο<br />Το Αλτσχάιμερ μ έχει σκίσει<br /><br />Χαιρετώ είναι πια ώρα<br />Φεύγει το αεροπλάνο<br />Όπου θα μεεταφέρει<br />Βόρεια από το Lugano<br /><br />Δεν θα γράφω σας το λέγω<br />Για να μη ανησυχείτε<br />Κι όταν θα με αμολάρουν<br />Τότε θα με ξαναδείτε<br /><br />ΥΓ<br />Πλέζουρα αν διαπιστώσεις<br />Λάθος ορθογραφικον<br />Συμπάθα με το έγραψα<br />Ετούτο το στιχούργημα<br />Όλο στο I-phone<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8562311851568727088?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-61664576134374726182010-08-25T11:45:00.003+03:002010-08-25T11:49:50.718+03:00Night talesΜου χει φύγει το καφάσι <br />Έπαθα μεγάλο τράκο <br />Με τον Πάθο η όλη φάση <br />Μ έχει κάνει ένα ράκο . <br /><br />Ο παθούλης ο ωραίος <br />ήτανε φραπεδολόγος <br />Αλλά τώρα τελευταίως <br />Έγινε μπριζολολόγος <br /><br />Έχει κάνει ο καριόλης <br />πέρα απ΄ όποια φαντασία <br />Στα κωλάδικα της πόλης <br />Κάθε μια ακολασία <br /><br />Κι οσο έπαιρνε λευκές <br />δε με ένοιαζαν διόλου <br />Οι δικές του επιλογές <br />Που τις έβρισκα του κώλου <br /><br />Πήρε ίσως δυο χιλιάδες <br />Μασατζούδες , βιζιτούδες <br />Μα και μες στις κουρτίνες <br />τετρακόσιες στριπτητζούδες <br /><br />Στη ζωή κάνω και λάθη <br />δεν κρατάω πισινή <br />Του εξήγησα τα πάθη <br />Που ξυπνάνε στο καβλί <br /><br />Οι σουρτούκες σοκολάτες <br />Με το δερμα το απαλό <br />Τις υπέροχες κωλάρες <br />Το πριβέ το δυνατό <br /><br />Μ΄ ακουγε λοιπόν ο Πάθος <br />Κι είχε ύφος σοβαρό <br />Από το μοιραίο λάθος <br />Ήταν να καταστραφώ <br /><br />Με τον πάθος είχα βγει <br />Για να πιούμε ένα ποτάκι<br />Σ ένα σκοτεινό τσαρδί<br />Και για κανα πριβεδάκι <br /><br />Μπαίνοντας στο μαγαζί <br />εκοψα σε καναπέ<br />Με το μάτι το δεξί<br />νέα μαύρη τρε παρφαί <br /><br />Πάραυτα είχα σχεδιάσει <br />Να εξηγηθώ κουρτίνα<br />Πριν το βραδυ να περάσει<br />Στη σουρτούκω αραπίνα <br /><br />Για κακή τύχη δική μου <br />Δούλευε μια κολητή μου <br />που δε δούλευε με άλλο <br />Και με είδε σα ρεγάλο <br /><br />Εκατσε λοιπόν κοντά <br />Μου λεγε για τα παλιά <br />Και δε θα φευγε ποτέ <br />Αν δεν κάναμε πριβέ <br /><br />Έκανα μεγάλο λάθος <br />Και ο Πονηρός ο πάθος <br />Δίχως να μακρυγορήσει <br />Ειχε μεσα στην κουρτίνα τη μαυρούκα οδηγήσει <br /><br />Μια στιγμή αδυναμίας <br />Και ένα τυχαίο λάθος <br />Τη μαυρούκα την καιρνούργια <br />Την πριβέδιασε ο Πάθος <br /><br />Δεν περίμενα κληρούχα <br />Έτσι να νου ξηγηθεί <br />Να μου φάει τη μαυρούκα <br />που χα τόσο ορεχτεί <br /><br />Το τι έγινε λαμόγια <br />Σας το έχω ήδη πει <br />Θα σας πω λοιπόν δυο λόγια <br />Για το τί επακολουθεί <br /><br />Αφού μου το είχε φάει <br />Το όμορφο σοκολατάκι <br />Όταν ξύπνησε μου στέλνει <br />και ένα μηνυματάκι <br /><br /><b>Είχες δίκηο ρε πουρούλη <br />συναγωνιστή εκλεκτέ <br />Έφαγα ως το μεδούλι <br />Τέλειο πουτσομεζέ </b><b></b><br /><b><br /></b><br />Πάθε με έχεις καταστρέψει <br />γύρνα στις λευκές κυρίες <br />Να μην πεις ούτε μια λέξη <br />Γιατί θα χουμε ιστορίες<br /><br /><b>Ρε πουρούλη δε σε πάει</b><br /><b>Μου είπε το κακό μαγκάκι</b><br /><b>Η μπογιά σου πια ξεβάφει </b><br /><b>Έχεις γίνει πια σαπάκι</b><br /><b><br /></b><br /><b>Ξέρει τριγυρνάς με άλλες </b><br /><b>Εις τα κλαμπ της παραλίας </b><br /><b>Σε μπουζούκια και ταβέρνες </b><br /><b>Εις μπιστρό και τρατορίας </b><br /><b><br /></b><br /><b>Η μπεμπέκα είναι δική μου</b><br /><b>Και σου γύρισε την πλάτη </b><br /><b>Κι άκουσε τη συμβουλή μου </b><br /><b>Δε σε θέλει ούτε πελάτη </b><br /><b><br /></b><br />Τέτοια λέει κολλητοί μου <br />ο μεγάλος ματσαράγκας <br />Μου ξυπνάει την οργή μου <br />ο μπαμπέσης τούτος μάγκας <br /><br />Ήμουνα παλιά βεντέτα <br />Και μ΄ αγάπαγαν γαζέλες <br />Κι έχω γίνει μια βακέτα <br />Και μου κάνουνε κορδέλες <br /><br />Φημερίδες το χουν γράψει <br />Κι η αφρικάνικη τιβού <br />Θαύματα σου λέει κάνει <br />Του Παθούλη η τσουτσού<br /><br />Και τον Πάθο ψάχνουν τώρα <br />Οι σουρτούκες σοκολάτες <br />Για να του τα δώσουν όλα <br />Και σ εμέ γυρνούν τις πλάτες<br /><br />Και στον Πάθο δίνουν όλες <br />Τα σφιχτα τους ροδελάκια <br />Και σ΄εμένα οι καριόλες <br />Δε δίνουν ούτε <a href="mailto:%CE%BC@xn--@@-d9b5ae">μ@@@κια</a><br /><br />Ψύχωση έχουν πλέον πάθει <br />Οι γαζέλες οι ζουρλές <br />Τους ξυπνάνε λέει πάθη <br />Του Παθούλη τα πελέ <br /><br />Με έκανε μπεκρή και πότη <br />Η μεγάλη τούτη πίκρα <br />Η χυλόπιτα ρε μόρτη <br />Θα με κάνει και χασίκλα<br /><br />Είχα μέσα στην Αμπούτζα <br />Μια οδό με τ΄ όνομά μου <br />Και στην Κεντρική Πλαταία <br />Άγαλμα την αφεντιά μου <br /><br />Τώρα όμως με ξεχάσαν <br />Πάθου λεν τη λεωφόρο <br />Και τον αδριάντα σπάσαν <br />Τον επέταξαν στο φόρο <br /><br />Με ξεφτύλισες ο Ιούδα <br />Θα ξεπλύνω την τιμή <br />Θα σε φάω με κουμπούρα <br />Και θα πάω φυλακή <br /><br />Θα σε λιώσω κατσαρίδα <br />Πάθε θα σε σουγιαδιάσω <br />Και με μια χοντρή λουρίδα <br />Το τομάρι σου θ΄αργάσω <br /><br />Πήγα κι ήπια δυο ποτήρια <br />Κι είπα πια να την πουλέψω <br />Για να κάνω Ιστορία <br />Τον Παθούλη να φονέψω <br /><br />Έστησα λοιπόν χωσία <br />Εις το σκοτεινό σοκάκι έξω απ΄ το Ξενοδοχείο <br />Μόλις βγει με την κερία <br />Να τον πάρουν με φορείο <br /><br />Βγήκε επιτέλους Σταύρο <br />Όταν ξύπναγε η πλάση <br />Παραπάταγε το μαύρο <br />Θα το είχε ξεγοφιάσει<br /><br />Και χωρίς πολύ μουρμούρα <br />Είπα να τονε φυτέψω <br />Σήκωσα και την κουμπούρα <br />Πέντε μπάλες να του παίξω <br /><br />Πριν πατήσω τη σκανδάλη <br />Έγινε ένας σεισμός <br />Η γαζέλα με τα κάλη <br />Λέων έγινε φρικτός <br /><br />Εξεμάνη η πουτάνα <br />Μη της φάω το παιδί <br />Άρπυα έγινε του Πάνα <br />Από σκεύος ηδονής <br /><br />Ασσασίνο , είπε με μίσος <br />Αιμοβόρε και φονιά <br />Τα ματάκια θα σου χύσω <br />Θα μου φας και το γαμιά <br /><br />Θα με τέλειωνε η μαύρη όπως τα θηρία τρώνε <br />Και έτσι έβαλα τρεχάκια <br />Πριν εγώ αντί γι αυτόνε <br />Να βρεθώ στα θυμαράκια <br /><br />Είπα να μην ξαναβγώ <br />Και να πάω για ποτάκια <br />Και στο σάιτ να μη μπώ <br />Και να πάω για νανακια<br /><br />Πλέον είχα ηρεμήσει <br />Είχα πιει τα φάρμάκα μου <br />Και περίμενα τη δράση <br />Να μερέψει τα μυαλά μου <br /><br />Μα με τρώει ο απαυτός μου <br />Κι έκανα τη μαλακία <br />Ανοιξα το φορητό μου <br />Είδα εκεί την τραγωδία <br /><br />Ο καριόλης ο Παθακιας <br />σαν πουρούλης στιχουργεί <br />Κει που ήταν ροστεράκιας <br />Κάνει και τον ποιητή<br /><br />Με χει καταλάβει τρόμος <br />Το τι τρεχει με τον Παθο <br />Θεία δίκη είναι μήπως <br />Και με πάει για τον τάφο ?<br /><br />Πρώτα πρωτα ο παθούλης <br />Μου φαγε τη σοκολάτα <br />Στίχους γράφει ο σκατούλης <br />Με περνάει στην παρλάτα <br /><br />Μου το είπε παπα Γιώργης <br />που πολύ με σεκλετίζει <br />Ότι ο Πάθος ο καριόλης <br />Άρχισε να ζωγραφίζει <br /><br />Μου είπε και ο Mανολάκης <br />Και αυτός όλο λαχτάρα <br />Πως ο Πάθος έχει αρχίσει <br />Να μαθαίνει και κιθάρα <br /><br />Τώρα που μαθε τα κόλπα <br />Λεει ν΄αρχίσει να μπλογκαρει <br />Αχ μωρή παλιοκαπότα <br />Πόσο μ έχεις εξιτάρει . <br /><br />Αυτός θα με αφανίσει <br />Με κατάντησε τρελό <br />Πριν τελείως μ ευτελίσει <br />λέω να αποσυρθώ <br /><br />Πως όμως θα την περάσω <br />Μοναξιά και ησυχία <br />Ούτε γκόμενες θα έχω <br />Ούτε την καλλιτεχνία <br /><br />Ένα πράγμα μου απομένει <br />Ειν το μαύρο κομπολόι <br />Μα αν και κείνος ενα πάρει <br />Και πουλήσει το ρολόι ? <br /><br />Τι κακό να έχω κάνει <br />Και με τιμωρεί ο Πλάστης <br />Του παθούλη η παρέα <br />Μου χει γίνει εφιάλτης <br /><br />Αποφάσισα να γίνω <br />Και εγώ καλογεράκι <br />Με τα θυμιατά να δίνω <br />Λησμονιά εις το μεράκι <br /><br />Στου πατρός του Γεωργίου <br />Την καινούρια τη Μονή <br />Θα μετράω κομποσκίνια <br />Να ξεχάσω το μουνί <br /><br />Σαν ποθάνω θα με πάνε <br />Από κάτου απ΄ τον κουπέ <br />Να ρχονται να προσκυνάνε <br />Οι μαυρούκες κι οι λευκές<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-6166457613437472618?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-63595884866110144532010-08-22T11:57:00.002+03:002010-08-22T12:13:54.628+03:00Athens by nightH νυξ όλως παραδόξως δεν ήτανε θλιμμένη , ήτο να πούμε κομψί κομψα . Ήτο ντεμί σεκ . Εκείνος βάραγε την κιθάρα του . Έπαιζε κάτι τάγκο , αντιος μουτσάτσος κομπανιέρος δε λα βίδα ( η ζωή μανολάκη , όχι αυτό που βιδώνουμε με το κατσαβίδι ) . Και ο γείτονας να πούμε από δίπλα του κράταγε στο τέμπο , βαρώντας την κεφάλα του στη μεσοτοιχία επιδοκιμάζοντας την κιθαροπαιχτική του . Σε κάποια στιγμή ο γείτονας τον επιδοκίμασε φωνάζοντας « Σκάσε ρε μαλάκα να κοιμηθούμε » και η κιθαροπαιχτική σερενάτα έλαβε να πούμε τέλος . Εκείνος βαριότουνε και να ξύσει τα ... ( έλα ρε πούστη μη γίνεσαι χυδαίος ) , έβαλε λίγο ροσόλιο σε ένα ποτηράκι και ονειροπολούσε και κωλοβάραγε παίζοντας την κομπολόγα του μέσα στα σκοτίδια , ενώ βρόχα δεν είχαμε και δεν έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Αίφνης βάρεσε το κουνιστό . Ήτο μια φίλη από τα παλιά στέκια που είχε χρόνια να τηνέ δέι . Ζεσταινότουνε , δεν είχε και αρκοδίσιο είχε να πούμε 40 βαθμοί και στα Πατήσα ήτο πίκρα .Ήθελε να βγει έξω να πάρει τον αέρα της . Καλά μωρή δεν θα πας για δουλειά . Τώρα άρχισε την πίκρα , τι να πάει , τί να κάνει , ούτε ποτά κερνάνε , ούτε πριβέ παίρνουνε , albpanian - pakistani malakes put kolodaxtylo from the first moment and after 10 mins they say they do not have money and they came to see the sow , είπε η μαύρη κου κλουξ κλαν ( δεν ξέρετε ρε μαγκες τί ρατσιστές είναι οι αραπάδες , ούτε η θεία μου η Παρακευούλα που ακόμα λέει τον Ομπάμα ο αράπης ) . Come 10.30 to pick me up του είπε , και έκλεισε το τηλέφωνο , μη αφήνοντας περιθώρια αντιρρήσεων . Και όπως είπαμε παραπάνουθε βρόχα δεν έπιπτε . <br />Εκείνος έκανε το μπάνιο του , έστρωσε τις ξούρες του έβαλε τα πατσουλιά του , ντύθηκε σα συνταξιούχος τηνέιτζερ , έβγαλε , ένεκα η περίστασις , τη μπέμπα από το γκαράζι και δέκα και τριάκοντα τσιφ ήτο σε απόμερο σημείο της Patission Αβενιού και ανέμενε . Αίφνης πέρασε από μπροστά του μια σοκολατένια ομάς , που πάγαινε να πάρει το λωφορείο για να πάνε στα γραφεία τους , Σωκράτους και πέριξ . Μια τουμπανοκαβλιάρα άτακτη γαζέλα με βύζουλα σαν πεπόνι και κωλάρα σαν καρπούζι που φόραγε φοσφοριζέ μπλε κολάν κοντοστάθηκε , γκιου γκουοντ γκουντ γκαμίσι σιμπούκι μουνί γκωλαρακι , φορτι γιούρος , μπαρτσούτσα γκουιθ μαι φρεντ έιτι αντ λάσμπιαν σόου , είπε μονοκοπανιάς σαν Αρμένης φυστικέμπορας που πουλάει την πραμάτεια του . Sista , την έκοψε εκείνος , πριμένω μια φίλη , είναι μια από σας και θα ίσως πικραθεί άμα σε βρει εδωνανάς . Το πουτανάκι άλλαξε πόντζα , αφού τον κοίταξε εξεταστικά , έσπασε χομόγελο , OK Bros anoda time . Του είπε και όδευσε προς τη στάση μετά της συνοδίας της , την ετέρα παρτουζιάρα και μια άλλη . Απά στην ώρα έσκασε μύτη και το τεμμάχιο ντυμένο στην πένα , οι άλλες οι ξεκωλιάρες αρχίσανε να την πειράζουνε , <strong>Ακαμπέμπα ένεεεεεε ουγκουμπούγκο σουλουμουντούμ κουκουμουντούμ </strong>, το τεμμάχιο της κοίταξε υπό γωνία και μπήκε στο αμάξι , ενώ οι άτακτες γαζέλες εύχονταν εν χορώ σα χορωδία πορνογκόσπελ « Have a nice time gaaaaaalllllllllll , go sistaaaaaaaaaaa » . Γκιου νεβερ κορρέκτ γκιου νόου έβερυ black bitch ιν Άτενς , του είπε γελαστά και του δωσε ένα φιλί στο μάγουλο . Έβαλε μπροστά , και ξεκινήσανε με τη σκεπή ανοιχτή , γιατί είχε να βρέξει από το Μάρτη . <br />Εκείνος έκανε τη μεγάλη μαλακία να τη ρωτήσει που θα πάνε , γιατί όλες οι γυναίκες , μικρές , μεγάλες , παρθένες , πουτάνες , άμα τις ρωτήσεις που πάμε μωρό μου σου κάνουνε ένα πρήξιμο ... άσε . Να φαει δεν ήθελε , παραλία δε γούσταρε να πάει , εκεί τις βρώμαγε , αλλού τις ξύνιζε , στο άλλο έχει ερημιά , στο άλλο έχει κόσμο , Εν τέλει , και ενώ εκείνος ήτο έτοιμος να της ντρεσάρει μπάτσα χωροφυλακίστικη να γράψει η κάσα εκατό καπίκια , εκείνη του είπε go Plaka ? Εκείνος για να σταματήσει η λίμα την πήγαινε και στο Λιανοκλάδι για σούβλακος , οπότε έβαλε πορεία για πλάκα . Η ζέστη είχε σπάσει . Λες να βρέξει ? σκέφτηκε . Μπα !<br />Αφήκανε το αμάξι οδό Μνησικλέους , ζέστη έκανε , εκείνος της είπε να κάτσουνε κάπου , εκείνη κοίταγε βιτρίνες . Ντέι πλέη ώπα ώπα χήαρ , του είπε αίφνης , ενώ μια οσμή ψητούρας του χτύπαγε στη ρουθούνα , με υπόκρουσις μια υποψία πενιάς . Καλά πάμε εδώ της είπε . Μπατ άι γκουίλ νοτ ητ , αη γκουιλ μπη φατ . Καλά μωρή μεζέ παρέα . Αντ γιου γκουιλ νοτ σταρτ ντρινγκινγκ λάικ ντε λαστ τάιμ , γκουέν γιου ντιντ 3 χάουρς να χύσεις . Μνήμη που είχε η πουτάνα . Και κάνανε μπούκα ενώ έξω η ζέστη ήτο φρικτή . <br />Με το που μπουκάρανε είδανε ένα ζεύγος τουρίστες΄γύρω στα 24- 25 σε ένα τραπέζι , και δυο συνταξιούχους αλανιάρηδες με κιθαρομπούζουκα . Ο ένας κοντός με μουστάκα και κοτσίδα , κλεισμένα τα 72 , γραντζούναγε κιθαρίτσα και ο άλλος τρουμπόφατσας βαψομαλιάς , στεγνός , κλάσεως 1944 , βάραγε μπουζουκάκι . Ο μουστάκιας τραγούδαγε « αι κισ γιου , ον μόντεϊ αντ τιουσδαϊ , γουέντσνταϊ βέρυ γκόυντ » και ο βαψομαλιας του κανε σιγόντο με μια φωνή γιουρούκικη λες και είχε κάνει δύο φόνους προ πέντε λεπτών . Ντεϊ πλέη ντίφερεντ ώπα χήαρ , παρετήρησε η σοκολάτα , αποφασίζοντας να καθίσει στο τραπέζι δίπλα στο ζευγαράκι . Μια ξανθιά ξεπετσιασμένη από εγκαύματα ηλιοθεραπείας , και ένα μελαχροινο με μια βερμούδα όσο με το μέσο της γάμπας και μια κοντομάνικη μπλούζα των Σοξ , από κείνες που μοιάζουνε με γιακέτο . Υπήκοοι του Ομπάμα , α ρε θεία Παρασκευούλα ! <br />Καλώς το λεβέντη με την παρέα του την ωραία , του ριξε ο τρούμπας . Τελικά μάγκες οι αλανιάρηδες γνωρίζονται μεταξύ τους , μυρίζουνται να πούμε ανάμεσό τους . Δεν ξέρω αν έχουνε ραντάρια , σόναρ και λοιπά αργαλεία στο κεφάλι τους , αλλά ενορχηστρώνουνται . Καλά θα περάσουμε σκέφτηκε εκείνος . <br />Ήρθε ο γκαρσόνης , εκείνη δεν ήθελε να φάει , θα τσίμπαγε να του κάνει παρέα , και ο γκαρσόνης έφυγε με παραγγελία , χόρτα , λουκάνικο και μπριζολίτσα μουσκαρίσα , και μισό κιλό λευκό κουτελίτη χύμα .<br />Οι αλανιάρηδες παίζανε κάτι μινοράκια . Φτάσανε τα φαγιά , η πουτή είδε τα χόρτα , ρώτησε τί είναι δεν ήθελε να φάει . Δοκίμασες μωρή σακαφιόρα ? Γιατί τα απορρίπτεις ? Εγώ δεν είχα φάει προ ετών που είχαμε πάει στο αφρικάνικο , πρώτη και τελευταία στη ζωή μου μά τον άγιο Κωνστίνο , εκείνα τα σκατά με τα πιπέρια που έπινα μετά γκίνες με την κάνουλα για να σβήσω ? ΟΚ αϊ γουιλ χαβ α σμαλ. Της έβαλε μια μικρή πηρουνιά , Α..... γκουντ είπε ντεϊ χαβ ιν μάι κόντρυ ντις , και προσγείωσε το λοιπό περιεχόμενο της πιατέλας στο της μικρό πιάτο , γκεια μας , του είπε και κατέβασε άλλη μια ποτήρα μονοκοπανιάς . Έτσι είναι μωρό μου τα φασόλια και τα χόρτα τα κανε ο θεούλης να γίνουνται παντού να τρώει η φτωχολογιά . <br />Οι βαρύμαγκες παίζανε κάτι ελαφρά σέρβικα και συρτάκια , ενώ εκείνος χειρούργησε το λοκάνικο και έκοψε το μπιζολικό . Λετς χαβ σομ γουάιν είπε εκείνη . Και προσγειώθηκε το δεύτερο μισόκιλο . Στο καρπούζι και ενώ οι γεροντόμαγκες βαράγανε κάτι ζεμπακάκια εκείνος τους έστειλε πιοτά . Οι μπερκετόμαγκες ευχαριστήσανε και ρουφήξανε τις ουισκέλες τις νεροποτηράτες σα νεροφίδες . Γκεια μας τους , έκανε η σοκολάτα υψώνοντας το ποτήρι χαμογελαστή . Ώπα είπε και η Αμερικάνα που ξύπναγε . <br />Γουστάρετε κανά βαρύ εσύ και η κοπελίτσα να κάνετε κεφάκι τώρα που είμαστε μόνοι μας , ερώτησε ο μουστάκιας ? Οι αμερικάνοι δε μετράγανε , μάλλον θα χανε πλερώσει . Ακούμε , τους είπε εκείνος . Εκείνοι αρχίσανε να βαράνε κάτι βαρέων βαρών αλανιάρικα και χασικλίδικα , για λουλάδες , καλάμια , αργελέδες μαχαιρώματα , μπιστόλίσματα και άλλα τέτοια ρομαντικά . Αλλαξε το παίξιμο και από κει που παίζανε ντράγκα ντρούγκα παραράμ , άρχισε να ακούγεται ογκώδης η κιθάρα και να κλαίει το μπουζουκάκι . Ντις ιζ ντε ουάν γιου σινγκ του είπε εκείνη , ντατ φορ δη ντρογκς , ενώ οι γεροντόμαγκες βαράγανε τα μουρμούρικα . Τα χει μάθει , όλα η πουτάνα , λες και έχει γεννηθεί στο Μπύθουλα . Σινγκ του είπε , και διέταξε το τρίτο μισόκιλο . Μωρή έχουμε και αλλοδαπούς και θα γενούμε ρόμπα ιντερνάσιοναλ . Σινγκ ρε , τον παρότρυνε η σοκολάτα . Σίνγκ του είπανε και οι αμερικάνοι . Πάμε ρε παιδιά το πρωί πρωί με τη δροσούλα , το χουμε . Εύκολα , είπε χαμογελαστά ο μουστάκιας , θα το πεις εσύ για τα παιδιά ? Ναι μωρέ ! ... Όμορφα ... σχολίασε , και του έδωσε τόνο σε σι μπεμόλ . <br />Άνω κατω χτες τα κάνανε στου σιδέρη τον παλιό τεκέ , άρχισε εκείνος . Ώπα , είπε η σοκολάτα βαρόντας παλαμάκια . Πρωί πρωί με τη δροσούλα , απάνω στη γλυκειά μαστούρα . Χουώτ α νάις σονγκ είπε ο οπαδός των Σοξ . Εστήσανε καβγά δυο μάγκες , για να κάνουν ματσαράνγκες . Χουώτ α ρομάντικ σονγκ σχολίασε λιγωμένη η αμερικάνα . Πολύ κάψιμο ρε αγόρια , σαν το λείψανο του Άγιου Διονύση - βοήθειά μας . <br />Κουτσά στραβά τόπανε , λέγανε στα γυρίσματα μετά το μπουζουκάκι και κάτι ομορφιές για κοψίματα , άλα , ίσα , ώπα , είπα ( εδώ η σοκολάτα άκουσε πίπα και του πε να μη λέει παλιόλογα ) , γιου γκατ νάις βόις συμφωνήσανε οι ξενόγλωσσοι . Είδες τί κάνει το κρασάκι ? Γκίβ μη α τουέντυ , του είπε η σοκολάτα , άι γουάντ του τιπ παπού , με εκείνη την ωραία διάθεση που έχουνε τα πλάσματα της νύχτας όταν το ένα θέλει να φχαριστήσει το άλλο . Σούρ , τη ρώτησε εκείνος . Έλα ρε , Νόμποντυ πλαης γκουντ uncool , γουιθ νο ντρινγκ αντ νο μονεϊ Όλα τα μαθε η καριόλα . Στο τσεπάκι του ποκαμίσου μωρή . Άι νο , του άπήντησε σε τόνο αυστηρό . Το κοριτσάκι λεει να σου παίξουμε να χορέψεις . Του είπε ο μουστάκιας . Θες ένα απτάλικο ? Και άρχισε να παίζει εκείνο το κάντονε Σταύρο κάντονε , εκείνος σηκώθηκε και άρχισε να φέρνει τι βόλτα ήσυχα , στο ρυθμό χωρίς φιγούρα , μόνο καμιά στροφή . Χτύπα το ρε ζημιάρη προέτρεψε ο τρούμπας , και εκείνος κατά το παραδοσιακό άρχισε να βαράει τα τακούνια στο ξύλινο πάτωμα μετρώντας τα όγδοα .<br />Αλανιααααααααααααααρηηηηηηη , σχολίασε επιδοκιμαστικά ο μουστάκιας . Τέλειωσε ο χορός προσγειώθηκε και ένα μισόκιλο κόρτεζι από το κατάστημα . <br />Γούαϊ χη καλντ γιου κλανιάρη , ρώτησε η σοκολάτα . Αυτός προσπάθησε σε αγγλομπινί να της κάνει μπρίφινγκ το μόρτικο , τι εστί αλάνα , η κότα η αλανιάρα που τριγυρνά και τσιμπάει . Εκείνοι τον ήκουε μετά προσοχής . Εκείνος τέλειωσε , εκείνη έπαθε διάλειψη . Μετά χαμογέλασε και του είπε συτυχισμένη , δεν άι αμ νοτ μποτάνα , άι αμ αλανιάρα . Έχει αντίληψη στα μόρτικα δεν μπορείς να πεις . <br />Ο αμερικάνος ξύπνησε , και ζήτησε από τον μουστάκια να παίξει κάτι ραμάντικ . Ευτυχώς γιατ΄λι κοντεύαμε να γενούμε τσάμπα μάγκες , και να στρώσουμε κεφάλα χωρίς να τομυρίσουμε , μόνο από τα τραγούδια . Δεν ξέρουμε ευρωπαϊκά , είπε ο μουστάκιας , προφανώς ψέμματα .<br /> Η σοκολάτα , που την είχε πάρει γραμμή , του είπε να πάρει αυτός την κιθάρα . Μαζέψου μωρή ζουρλή σοβαροι αθρώποι θα παίζουμε το ζητιανόξυλο στα κουτούκια . Ελα πληηηηηζ . Θα παίξεις ρε άρχοντα να φάμε και εμείς να έρθουμε που είμαστε εδώ από τις 7 και έχει πιάσει φωτιά ο κώλος μας ? Ρώτησε ο μουστάκιας , δίνοντας του την κιθάρα . Χη πλαίηζ βέρυ νάις πληροφόρησε τους αμερικάνους η έτσι χαμογελαστά . Λέγοντας του στο αυτί , μπατ γιου γουιλ νοτ σετ παρτούζα ορ σουίνγκινγκ σουαπ μαλακίες γκουιθ ντα κιντς ντέι αρ ιν λοβ . <br />Εκείνος σε ρε το μπάσο , και άρχισε με ρε ματζόρε , φα σολ λα σολ φα μι το άλγουαίης ιν μάι μάιντ . Τους το παιξε σόλο , το είπε κι όλας , έκανε και τα πουτανίστικα τα καταβάσματα με τα αρπίσματα . Οι αμερικάνοι γουστάρανε . Χη ις λάι γουίλι νέλσον , είπε η αμερικάνα . Της θειας σου το μπουγαδοκόφινο μωρή ξεκωλιάρα που θα μου πεις ότι είμαι σαν τον κωλογέροντα , σκέφτηκε εκείνος . Θένκιου , είπε . Φίνα είπανε οι αλανιάρηδες που είχανε στρωθεί σε κάτι πιατάρες σαν την Πλαταία Ομονοίας με γύρο , κρόμμυα , πατάτες και πιτόνια και κολατσίζανε. Γιου νο σπανις ; ρώτησε ο αμερικάνος . Χη νοους το σινγκ ντο το σπηκ , τον έδωσε στεγνά η σοκολάτα . Μαζέψου μωρή Κάστρου φιδοφάγα και έχω γίνει στην πένα , θα αρχίσω να φαλτσάρω και θα γίνω ρεζίλι και στο Νέο Κόσμο . Μέτρο ? Ρώτησε εκείνη . Ελα ρε , πλαίη μπιστολέρο . Και τους έπαιξε το Desperado . Εκείνη την στιγμή γύρισε και του είπε αποφασιστικά , Ουάν μορ αντ γουή γκο , θελω γκαμίσω , του είπε στο αυτί . <br />Τους είπε το μαλαγκένια σαλερόσσα . Η αμερικάνα έλιωσε πλερώκανε , φιληθηκανε η πουτή και η αμερικάνα . Χάρυ , του είπε όταν μπηκανε στο αμάξι . Πήγανε στον Πρίαμο . Tognight , you will not sleep του είπε καθώς έκλεινε την πόρτα ξεκουμπώνοντας το παντελόνι της αφήνοντας ελεύθερη την κωλάρα της . Τonight , θα σε γκαμήσω untill the morning .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-6359588486611014453?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-55337244607406568222010-08-20T14:11:00.002+03:002010-08-20T14:11:37.254+03:00Οδηγίες σε νέους στριποφίλΠαραθέτω έμμετρον απάντησιν σε ωρισμένους φίλους που επίμονα με ψέγουν διότι δεν δίνω λεπτομερείς περιγραφές για μαγαζιά και υπηρεσίες .<br /><br />Δεν περίμενα βρε χύστη <br />Και σύ κορόιδο να πιαστείς <br />Να μασήσεις το τυράκι <br />Στο τριπάκι για να μπεις <br /><br />Ο καιρός πάντα θα είναι <br />μια μπουνάτσα μια φουρτούνα <br />Κι αμα ο χύστης περιμένει <br />Στο λιμάνι δε θα βάλει ουδεπόποτε τη Σκούνα <br /><br />Σόρρυ που στα λέω έτσι <br />Μα έδω κάνεις ένα λάθος <br />Μη φαντάζεσαι πολλά <br />Ηρακλής δεν είναι ο Πάθος <br /><br />Κι ο λαός να μη ζηλεύει <br />Γιατί δεν υπάρχει κόλπο <br />Όλα είναι αβέρτα πάγκα <br />Θέλει μόνο λίγο τρόπο <br /><br />Ροστεράκι τι να λέμε<br />Που θυμόμαστε και κλαίμε <br />Τις παληές τις εποχές<br />Με ποτούδες εκλεκτές <br /><br />Μια φορά γράφουμε κάτι <br />Μετά τί να ξαναπούμε <br />Και την ίδια βαρεμάρα <br />Να την ωραιοποιούμε <br /><br />Γράφουμε ένα δυο λογάκια <br />Γιατί είμαστε πρεζάκια <br />με μπριζόλα κι αραπίνα<br />και τον πούστη το σωλήνα <br /><br />Κι όπως τα παλιά πρεζάκια <br />Που γραφαν κι αυτά στιχάκια <br />Για λουλάδες και νταμίρες<br />Γραφουμε για τις κουρτίνες <br /><br />Για να φύγει το μεράκι <br />Και να σπάμε και κεφάκι <br />Κι έτσι κάνουμε ιστορία <br />Τη δική μας μαλακία <br /><br />Κι ο λαός να μη ζηλεύει <br />Να μη δίνει σημασία <br />Το μουρμούρι το δικό μας <br />Είναι αρρώστια όχι ουσία<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-5533724460740656822?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-71878691156134855402010-07-15T18:12:00.000+03:002010-07-15T18:12:38.652+03:00ΕΝΑ VITSIόζικο Love Story<b><span style="font-family: "Helvetica Neue",Arial,Helvetica,sans-serif;">Ο φίλος Vitsi μοιράζεται μαζί μας την προσωπική του ιστορία . Τη δημοσιεύω άνευ σχολίων .</span></b><br /><br /><br /><div id="yiv1797623511"><div class="Section1"> <div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Ειλικρινά δε ξέρω από που να ξεκινήσω και από που να τελειώσω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι εκείνα τα 2 χρόνια συνέβησαν πολλά...... πάρα πολλά. Ήταν σαν σήμερα πριν από 5 χρόνια (αλήθεια πέρασαν τόσο γρήγορα) στο τέλος της δέκατης-πέμπτης και ξημερώματα της δέκατης-έκτης μέρας του Ιουλίου, ξημερώματα Σαββάτου αν θυμάμαι καλά. Αποφάσισα για πολλοστή φορά να ακολουθήσω τους φίλους μου σε ένα </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">strip</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">-</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">club</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">της Λεωφ. Συγγρού, χωρίς να ξέρω ότι η βραδιά ήταν δική μου. Εικοσιτεσσέρων χρονών τότε φοιτητής χωρίς πολλές έννοιες και σκοτούρες στο κεφάλι μου, μόλις είχε τελειώσει εκείνη την ημέρα η εξεταστική και το καλοκαίρι ήταν έτοιμο να ξεδιπλωθεί μπροστά μας με σίγουρα έντονες συγκινήσεις. </span></span></div></div><div class="MsoNormal"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Εκείνο το βράδυ γνώρισα τη πρώτη μου σοβαρή σχέση, τη σχέση που μου άλλαξε τη ζωή και με πέρασε σε μια άλλη διάσταση στο πως θα σκεφτόμουν τα πράγματα και με τι σοβαρότητα θα αντιμετώπιζα τη ζωή από εκείνο το σημείο εκκίνησης. Που να το ήξερα όταν έμπαινα μέσα στο μαγαζί εκεί κάπου στις 3 τα ξημερώματα. Κάθισα στο καναπέ που ήδη καθόταν αυτή. Αμέσως μου χαμογέλασε και της χαμογέλασα. "Θα με κεράσεις ένα ποτό", μου είπε. "Και γιατί δε θέλεις αυτό το ποτό να στο κεράσω στο Ακρωτήρι" της απάντησα. "Περίμενε με πέντε λεπτά να αλλάξω και φύγαμε". Έτσι απλά χωρίς πολλά πολλά λόγια και περιττές κουβέντες περί του καιρού και της οικονομίας. Άλλωστε όταν δύο νέοι θέλουν τόσο πολύ ο ένας τον άλλο δε το πολυσκέφτονται. Οι νεολαία κάνει τρέλες για τον έρωτα και το πάθος και σίγουρα αυτό ήταν μια τρέλα και για τους δύο, καθώς δεν ξέραμε τίποτα ο ένας για τον άλλο παρά μόνο τα ονόματα.</span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Στο Ακρωτήρι η αλήθεια είναι ότι δεν είπαμε και πολλά λόγια. Σχεδόν κουβέντα, απλά χορεύαμε, πίναμε, χαμογελούσαμε ο ένας στον άλλο ανταλλάσσοντας ματιές όλο υπονοούμενα και φιλιόμασταν. Σεξουαλική επαφή δεν υπήρξε εκείνο το βράδυ και καλύτερα να σας πω την αλήθεια, διότι θα μου κατέστρεφε την έννοια του παραμυθιού. Άλλωστε αυτό δε το επιδίωξα ούτε εγώ πόσο μάλλον και εκείνη καθώς ξέραμε ότι αυτή η ιστορία με εμάς τους δύο θα είχε μέλλον. Απλά μείναμε μέσα σε εκείνο το θρυλικό Σεατάκι που είχα τότε, μέχρι τις 9 το πρωί σε μια παραλία στην Ανάβυσσο με κατεβασμένα τα καθίσματα να κοιτάμε ο ένας τον άλλο και να λαγοκοιμόμαστε. Έτσι απλά έγιναν όλα. Η πρώτη γνωριμία, η πρώτη κουβέντα διάρκειας πέντε λεπτών, τα πρώτα ποτά, οι πρώτες αγκαλιές, τα πρώτα φιλιά. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Αμέσως μετά κατά τις 10 το πρωί κάναμε μια βουτιά στη παραλία, όπως ήμασταν χίμα με το εσώρουχα (ακόμα θυμάμαι εκείνο το παππού που έκανε μπάνιο στην ίδια παραλία με εμάς πως μας κοίταγε) φάγαμε πρωινό και την πήγα σπίτι της. Εκεί λίγο πριν την αφήσω και ανέβει πάνω, μου λέει. "Καλοκαίρι είναι θα ήθελες να πάμε κάπου οι δυο μας". Εγώ εκεί ξεροκατάπια, φοιτητής βλέπεται το πορτοφόλι μου εξαρτιόταν από τις ορέξεις και τα κέφια του πατέρα μου αλλά πάνω στη τρέλα της εφηβείας της απάντησα θετικά. "Πάνω να μαζέψω δυο ρούχα, να πω και στα κορίτσια (οι δυο κοπέλες που έμεναν μαζί) που θα είμαι για να μην ανησυχούν και σε πέντε λεπτά θα είμαι κάτω". </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Και έτσι απλά ξεκινήσαμε, με λιγοστά χρήματα για άγνωστο προορισμό και καταλήξαμε τελικά μετά από πολλές αλλαγές προορισμών για Λευκάδα, καθώς ένα φιλαράκι διατηρούσε εκεί ξενοδοχείο και τουλάχιστον ο ύπνος θα ήταν τσάμπα αφού αυτός είχε φαγωθεί να πάω και να παώ. Περάσαμε 7 ημέρες απίστευτες, όλο ήλιο, μπάνιο, ξενύχτια, ποτά (πολλά ποτά) και κυρίως πολύ </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">sex</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">. Ουσιαστικά σε εκείνες τις διακοπές τελείωσαν και οι ανέμελες στιγμές μας. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Μετά γυρίσαμε πίσω και η σκληρή καθημερινότητα μπήκε στη ζωή μου. Εγώ προσπαθούσα να βρω δουλειά αλλά δεν έπαιζε τίποτα που να ικανοποιούσε των ιδρώτα μου πάνω στα βιβλία και εκείνη αρνιόταν πεισματικά να εγκαταλείψει εκείνη τη γαμημένη δουλειά στο κωλομάγαζο. Πόσες καβγάδες είχαμε κάνει, εκεί αυτή ανένδοτη. Κάθε βράδυ που ετοιμαζόταν να φύγει, ήταν σαν να με μαχαίρωνες, σαν να με έπνιγες. Μόνο η σκέψη του τι μπορεί να έκανε ή τι μπορεί να της έκανε κάθε μεθυσμένος άνδρας με τρέλαινε σε βαθμό υστερίας. Και όμως με αυτά και με αυτά πέρασε ο Χειμώνας. Ένας Χειμώνας που χαμογέλαγα μόνο όταν ήταν πλάι. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Το δεύτερο καλοκαίρι που θα ήμασταν μαζί έφτασε και ενώ είχα βρει δουλειά και είχα κάποια χρήματα στην άκρη, ετοιμαζόμουν να τις κάνω κάποια έκπληξη για τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Και εκεί ήταν που μου ήρθε το σοκ. "Θα φύγω για 3 μήνες για τη πατρίδα μου, διότι έχω να δω τους γονείς μου τρία χρόνια", μου είπε. Εννοείται πως η πρόταση συνοδευόταν στο να πάω και εγώ μαζί της. Τελικά δε πήγα. Δε ξέρω αν το έκανε για να με δοκιμάσει, για να δει αν ήθελα να γνωρίσω τους δικούς της και αν αντιμετώπιζα σοβαρά τη σχέσης μας ή αν απλά ήθελε να γλιτώσει από εμένα και με αυτό το τρόπο μου έδειχνε τη πόρτα της εξόδου. Αυτό είναι ένα ερώτημα που θα μείνει για πάντα αναπάντητο. Η ουσία είναι ότι τελικά δε πήγα. Και έτσι πέρασε ένα από τα χειρότερα καλοκαίρια της ζωής μου, καθηλομένος στη γαμημένη Αθήνα, μα πάνω απ΄όλα μόνος. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Όταν επέστρεψε τα βράδια δεν ήταν ίδια. Οι τσακωμοί ήταν πλέον καθημερινοί. Ο έρωτας και το πάθος μετατράπηκαν σε απίστευτες σκηνές τσακωμού, ζήλιας, ψεμάτων και από τις δύο πλευρές. Τελικά σταμάτησε τη δουλειά στο μαγαζί, αυτό ήταν το μοναδικό καλό της υπόθεσης και βρήκε δουλειά σε μαγαζί με ρούχα σαν πωλήτρια. Μισθός 600€ καθαρά το μήνα, δύσκολα σίγουρο για μια κοπέλα που μπορεί αυτά τα λεφτά να τα έβγαζε σε ένα βράδυ. Ξαφνικά στη ζωής μας μπήκε η Ελένη, μια καργιόλα ολικής, Ελληνίδα η οποία τη ξεμυάλιζε όσο δεν έπαιρνε. Ποτέ της δε με χώνεψε και ποτέ μου δε τη χώνεψα, από τη πρώτη στιγμή. Η μαντάμ είχε τρελά κονέ με πλούσιους αεριτζίδες και όλο έλεγε στη δικιά μου. "Μα τι δουλειά έχεις εσύ με εκείνο το μπατίρη, τι μπορεί να σου προσφέρει". Ναι Ναι Ναι, έτσι ακριβώς το άκουσα μια φορά που ξέχασε η δικιά μου το κινητό της ανοιχτό μετά από κλήση δική μου. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Έτσι αρχίσαμε σιγά τους καφέδες, κάπου κάπου καμία βραδινή έξοδο για ποτάκι, τα μηνυματάκια στο κινητό και τις κλήσεις σε ακατάλληλες ώρες. Ένα βράδυ που ήξερα ότι θα είναι σε ένα </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">club</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> στα βόρεια προάστια με είχε τυφλώσει το πάθος και δεν άντεξα τη παρακολούθησα. Εκεί τη είδα μέσα στο </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">club</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> με μια παρέα από 5-6 σαραντάριδες αυτή και δυο τρεις άλλες καριόλες να πίνουν σαμπάνια, να γελάνε, να χορεύουνε. Δεν άντεξα και τις επιτέθηκα με βρισιές. Αυτή έμεινε κόκαλο. Όλο το μαγαζί με κοίταγε να της ουρλιάζω και ευθείς ένοιωσα 3 μαντραχαλάδες να προσπαθούν να με πετάξουν έξω. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Εκνευρίστηκα όσο δεν έπαιρνε και τη περίμενα απέξω από το μαγαζί. Αυτό που με πείραξε περισσότερο όμως δεν είναι ότι την είδα με άλλους άνδρες αλλά ότι δεν έτρεξε από πίσω υποθέτοντας ότι οι μπράβοι θα μπορούσαν να με είχαν κάνει τόπι στο ξύλο, αλλά προτίμησε να συνεχίσει τη διασκέδαση της. Τελικά γύρω στις 5 το πρωί, βγαίνει τύφλα στο μεθύσι και υποβασταζόμενη από ένα σαραντάρι της παρέας ο οποίος τη πήγαινε στο αυτοκίνητο του. Πετάγομαι σαν ταύρος από το αμάξι και γυρνάω και του κάνω. "Παππού νομίζεις ότι θα γαμήσεις, θα σου σπάσω το κεφάλι". Σίγουρα αυτός χέστηκε και λόγω ότι γυάλιζε το μάτι μου και λόγω της σωματικής μου διάπλασης και σηκώθηκε και έφυγε. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Την πήγα σπίτι μας, αλλά δε της είπα τίποτα, δεν ήταν άλλωστε σε θέση να της πω τίποτα. Την επόμενη μέρα όμως έπεσε ο χειρότερος τσακωμός, σε σημείο να φωνάξουν οι γείτονας την αστυνομία φοβούμενοι μη την σκοτώσω. Σε εκείνο το σημείο και ενώ εκείνη εξακολουθούσε να μου λέει ότι με αγαπάει εγώ έκανα το μοιραίο λάθος. Της θύμισα το αμαρτωλό παρελθόν της λέγοντας της ότι "Πουτάνα σε κωλόμπαρο σε γνώρισα, δε μπορείς να αλλάξεις τις παλιές σου συνήθειες". Από εκείνη τη στιγμή δε μου ξαναμίλησε ποτέ, μα ποτέ, μα ποτέ. Και η όλη ειρωνεία είναι πως η τελευταία κουβέντα που άκουσα από τα χείλη της είναι ότι με αγαπάει. Και αυτό είναι που σκέφτομαι και με τρελαίνει. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Ευθείς πήγε στο υπνοδωμάτιο, κλείδωσε τη πόρτα και άρχισε να κλαίει. Συνέχεια την άκουγα να κλαίει, όλο το βράδυ. Εγώ την επόμενη μέρα σηκώθηκα να πάω στη δουλειά και όταν γύρισα δε τη βρήκα στο σπίτι. Είχε μαζέψει όλα της πράγματα. Δε ξέρω γιατί αλλά δε με ξάφνιασε αυτή η κίνηση της. Δε τη πήρα τηλέφωνο και δε προσπάθησα να τη βρω. Απλά κλείστηκα στον εαυτό μου προσπαθώντας να βρω τη ψυχική υγεία και ηρεμία να συνεχίσω τη ζωή μου χωρίς αυτή στη καθημερινότητα μου. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Έτσι πέρασαν 3 μήνες μέχρι τη στιγμή που κάποιοι φίλοι μου, μου είπαν ότι την είδαν να δουλεύει σε </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">strip</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">-</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">club</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">στη Συγγρού. Λυπήθηκα για αυτή αλλά δε προσπάθησα να τη βρω. Δεν ήθελα να τη δω. Ένα άλλο βράδυ, κανένα εξάμηνο περίπου μετά, που πήγα με φίλους σε ένα άλλο </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">strip</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">-</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">club</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> την είδα. Εκείνη έκανε ότι δε με έβλεπε. Ένοιωσα αηδία και σηκώθηκα και έφυγα. Μετά από μια ώρα μου ήρθε ένα μήνυμα στο κινητό από άγνωστο αριθμό. "Μου έχεις λείψει" έγραφε. Ευθείς γυρνάω στο μαγαζί, ψάχνοντας να τη βρω. Αλλά τα γκαρσόνια μου είπαν ότι ένιωσε με ξαφνική αδιαθεσία και έχει ήδη φύγει. </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">Από τότε πέρασαν 3 χρόνια. Σε αυτά τα 3 χρόνια άλλαξαν πολλά. Εγώ γνώρισα μια γυναίκα που με αγαπάει και δε μου έχει ποτέ δικαίωμα για τίποτα και ο Θεός μου χάρισε ένα μικρό κοριτσάκι που το αγαπάω περισσότερο από τον ίδιο μου το εαυτό. Το μόνο που έμεινε να μου τη θυμίζει είναι ένα </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">album</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">με φωτογραφίες από εκείνες της διακοπές στη Λευκάδα, ένα </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">blog</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">που διατηρεί στο οποίο ανεβάζει που και που καμία γυμνή-καλλιτεχνική φωτογραφία και ένα </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">profile</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"> </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">στο </span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span lang="EN-US" style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">facebook</span></span><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;">. Από μακρία ίσως είναι καλύτερα. </span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-family: Arial; font-size: 10pt;"><span style="font-family: Georgia,"Times New Roman",serif;"><b>Vitsi </b></span> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-7187869115613485540?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-55797597358350128662010-07-14T09:05:00.001+03:002010-07-14T09:05:29.084+03:00Σιγά σιγά πέφτουν οι τίτλοι<p>Μια   εντυπωσιακή  ψηλή  κυρία , μια  εξ ίσου  εντυπωσιακή  ψηλή  κυρία , ένα  πιτσιρίκι  , ψωνίζανε  στην  Κεντρική  Αγορά . Με  μακριά  φορέματα  λαϊκής , μέχρι τον αστράγαλο . Μετά  ήρθε ένα  αυτοκινητάκι , μπήκανε  μέσα , φύγανε . </p> <p>Ωραίες  εικόνες . </p> <p>Αλλά  εσύ  ήσουνα  μαλάκας  Αντρέα  μου που  δεν είπες  τη  χαμογελαστή  σου  καλημέρα , αλλά  αντίθετα   το 'σκασες  σαν να  βλέπες  φαντάσματα . </p> <p>Από την Κόλαση  του Δάντη . </p> <p>Και  μετά  έστελνες  μηνυματάκια . </p> <p>Κι  όμως , ήτανε  μια  λύτρωση .</p> <p>Κάπου  τελειώνει μια  πορεία , κάπου  ξεθωριάζει  η  ιστορία . Το σήριαλ  είχε  αρχή  και πολλά  επεισόδια . Περιμένω  μαζί σας  να  δω  το τέλος . </p> <p>Είμαι  περίεργος . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-5579759735835012866?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-84402398162651050212010-07-07T12:03:00.009+03:002010-07-16T11:17:32.716+03:00ΒΡΟΧΑ ΠΑΡΤΥ 2 Αποσπάσματα από έρωτες Επεισόδιον 3ονΑντιμεθαύριο μετά από μια βδομάδα , 3 ώρες , 36 λεπτά , και 26 δευτερόλεπτα αφού είχε γράψει το τελευταίο κεφάλαιο των απομνημονευμάτων του , ήτο νυξ . Τέσσερις παρά τέταρτο και κάτι ψηλά . Ήτο λίγο βραχνός , γιατί τον είχε χτυπήσει το ρεύμα στο νεφρί , και ας ήταν Ιούλιος ( πουτάνα ηλικία ) τον τρώγανε και κάτι ψιλό αιμορροΐδες και πετάχτηκε από το κρεβάτι του . Είχε τα νεύρα του , συνέβαλε σε αυτό και το τσούξιμο από τις αιμορροΐδες που τον είχανε τελείως ζοχαδιάσει . Έπιασε λίγο τη νέγκρα του που είχε αγοράσει για να αναπτύξει το μεγάλο ταλέντο, που δεν είχε , στην κιθαροπαικτική , τουλάχιστον είχε καλό όργανο. Ούτε εκεί βρήκε παρηγοριά , φοβήθηκε και λίγο να γρατζουνάει τη κιθάρα χαράματα , μη του φέρουνε κάνα καρακόλι , διότι ο καιρός ήτο αίθριος και τα παράθυρα ανεωγμένα , αφού βρόχα δεν έπιπτε ούτε στρέι θρου ουδέ ραίτ θρου . <br />Σκέφτηκε λοιπόν να κάνει ένα μεγάλο δώρο στην Αθρωπότητα , και να συνεχίσει τα απομνημονεύματά του , έβαλε ένα μεταξωτό μαξιλαράκι στην καρέκλα , έβαλε ένα Τζόνυ Μπλε που του χε φέρει ο Γιώργος στα γενέθλια του , άναψε και ένα τσιγαράκι ( κιγκ σάιζ ) , ξεκαπάκωσε τη μπεκατσομύτα τη Μοντ Μπλαν και ατένιζε το λευκό χαρτί , σκεπτόμενος και πάλι μια νύχτα καλοκαιρινή , που η ζεστή βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Ήτανε να πούμε όπως είπαμε εντός του κωλόμπαρου , και του την είχε πέσει η ψηλή η μυστήρια η σοκολάτα με την αφάνα , ένεκα της παλαιάς γνωριμίας , και του πάλαι ποτέ έρωτος να πούμε . Φόραγε ένα στρινγκ τίποτας , και από πάνω κάτι σουτιέν υπερενισχυμένα διότι εκεί πάσχαμε . Εκείνος τη θερμομετρούσε από μπρος και από πίσω , ενώ εκείνη τούλεγε πόσο τον ηγάπα , σπάζοντας ένα πολύ γλυκό χαμόγελο , μελιστάλαχτο και πουτανίστικο . Μετά από λίγο τον αρώτηξε να πάρει ντρινγκ . Εκείνος της απήντηξε ότι ντριγκς πλέον δεν κερνάει , μόνο πριβέδες κουρτινάτους τρατάρει διότι το ντριγκ δημιουργεί κακές συνήθειες και εμότιοναλ κονέκτιονς , και η εποχή είναι δύσκολη , κάτι η κρίσις και κάτι η χλιαρή βρόχα που όξω έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Εκείνη επληγώθη, διότι ήτο καλή δεσποινίς , με σπουδάς εις το Πανεπιστήμιο της Αμπουτζα , καριέρα στα κωλόμπαρα επαρχίας και διδαχτορικά και καβαλιεράτα στα περίχωρα της Συγγρού , και δεν ήτο όπως οι άλλες . Ήτο αιστηματίας , και ήρθε ως φίλος που τον ηγάπα να του κάνει παρέα , διότι ήτο μόνος του και μελαγχολικός τούτη τη νύχτα που η βρόχα είχε κόψει αν και ψιλοέπιπτε ράιτ θρου . <br />Αυτός της είπε ότι είχε όρεξη για μπριζολίτσα , διότι ο έρως του έπιπτε βαρύς στο στομάχι και του δημιουργούσε αερισμό και πρήξιμο μεταξύ αφαλού και γονάτων εμπροσθεν , και ήτο απηγορευμένος από τον Γιατρό , όχι εκείνονα που γαμούσε τη Φατίμα , τον Φρέσκο που είχε και Διδαχτορικό από το Τύμπιγκεν . Έλα μαι λοβ , του είπε τότενες εκείνη , δεν θα με γκαμήσεις ντράι . Εκείνος επειδή δεν του ήρεσε και το ντράι μαρτίνι αλλά μόνο το ουίσκι βόμπα , το καζανιαστό , από τα Πετράλωνα , συγκατένευσε και διέταξε τον περιποιητή να φέρει ένα νεράκι , οπότε και εκείνος έφερε ένα ούρσους , με βοντκα και σόντα ( βυσινάδα , μανόγαλο , και παραθείο για τον αφρό ) , και που χωρέσανε τόσα πράματα σε μισό ποτήρι κολωνάτο του κρασού , άμα δεν κάψει τα στέμφυλα η βρόχα που τσούρου τσούρου έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Γκεια μας , του ας , του είπε . Και τσουγκρίξανε . Και ήτο βέρι βέρι ευκαριστημένη . Διότι ντεν είχε κάνει ακόμα σεφτέ . Και του δωσε να κρατήσει το τσαντί που το άνοιξε για να τον πείσει . Ενώ αυτός στην μπροστινή τσεπούλα , ψηλάφισε κάτι σαν στρογγυλό πλαστικό τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο . Εκείνος της ξανάπε για το πριβέ αλλά εκείνη του πε ότι εκείνη δεν κάνει τέτοια , και ντεν έχει και μπλαστικ , ούτε πίνει ούζα με κυρίους με το φιλαράκι της το ζουμπουρλούδικο , όπως τηνε κατηγοράνε οι μποτάνες που του γκλείφουνε το μπουλί απέναντις . Και επειδής έτυχε να του κάνει μια φορά μπριζολοπριβέ του πληηηήηζ χιμ , δεν σημαίνει ότι το κάνει μπηκος είναι κακό για το τζόμπ της . Και εν πάση περιπτώσει εκείνος είναι εξ βόυφριεντ και ντεν πρέπει ασκ φορ τέτοια , γκιατί μαζί του είναι σάυ . Και όξω η βρόχα πίπτει ράιτ θρου . <br />Εκείνος έβλεπε ότι κατάστασις συνεχιζόταν , και έβαινε προς ποτοθεραπεία , που την είχε απαγορέψει ο ντόχτορ , και θα ήμασταν για φάπα υπερηχητική . Έκανε ντρίμπλα και έριξε κάθετη μπαλιά στον κενό χώρο μπάκε τη μαζώξει ο Φορλάν να να βάλει γκολ . Και όπως του χανε πει κάτι φίλοι παντογνώστηδες , μωρφοτήρια κωλομπαρίστες , που τονε διδάσκουνε πολλά και όμορφα πράματα , διότι εκείνος ήτο ολίγον μπίτις , που λέει ο οξαποδώ κι αλάργα , και δεν κατείχε πράμα .Και είχε και ευγενή απώτερο σκοπό . Διότι ή θα έκοβε ο αμυντικός με τάκλιν , και έτσι θα την κοπάναγε η ηθικιά και τιμία τσοκολάτα καρνέισον και θα γλιτώνανε τα δίδυμα του από τον τυμπανισμό , ή που θα μπαινε το τόπι στο πλεκτό , και θα απέφευγε το γδάρσιμο , τρώγοντας και το μπριζολίκι του με την ησυχία του , σε πλησιόχωρο επταώροφο χοτέλι , όπισθεν του οικοδομήματος ιδιοκτησίας του αείμνηστου Τέλη , που σου ισιώνουνε τα υδραυλικά . Και συνήθως μετά από το ίσιωμα έμπροσθεν ξενοδοχείου , ανταμώνεις και την ειμαρμένη , ενώ οι συγγενήδες κλαίνε και η βρόχα πίπτει στρέιτ θρου . <br />Εκείνος την αρώτηξε αν μπορεί να κάνει κουμάντο και να σκολάσει . Αυτή δεν έφευγε διότι ήτο καλό κορίτσι και σοβαρόν και θα κινδύνευ το τζομπ της , άσε που θα τηνε σχολιάζανε, αρνητικώς οι ρέστες αρσακειάδες του καταστήματος , που είναι κάτι κουσκουσιάρες οι καριόλες, τύφλα να΄χει ο Παπαγιάννης στο έξτρα Τσάνελε . Δεν είχε κάνει και μεροκάματο και πως να φύγει . Άσε που δεν έφευγε ποτές και προ της τετάρτης πρωινής ( και μόνο με εγγυημένη φορτωτική , αλλά αυτό δεν τόπε , διότι το τσαρδί της ήτο στου διαόλου τη μάνα , και περίμενε να πάει έξι το πρωί , να ψήσει το μπόση να της δώκει κανα κοσάρι για ταξί , και να πάρει το λωφορείο , διότι 19 γιούρος δεν είναι αμελητέα ποσότης ) . Δηλαδή η κατάστασις ήτο στριμοκωλέισιον και συναχωμένη . Καλά να σου το κάμω μωρή το μεροκάματο και άμα είναι φεύγουμε κατά τις 3 , πόσο είναι 15 καρτόνια ? (κάνοντας την κίνηση να παραγγείλει ένα οχτάρι). Αλλιώς μένεις εδώ και εγώ την πουλεύω να πάω καλιά μου , διότι όξω ο καιρός χαλάει και εντός ολίγου θα γαμιέται ο Δίας στα μπουμπουνητά και η βρόχα θα πίπτει ράιτ θρου . <br />Τη στιγμή αυτή μάγια θα γενήκανε και εκείνος ένιωσε ότι μάλλον θα φύσηξε πουνέντης και διελύθη η σοροκάδα , διότι το τοπίο άλλαξε και η έτσι παράτησε το σέρτικο το χιτζάζι και το ριξε στο σι μπεμόλ . Ω μάι γκοντ , σουήτ λορντ τζεζους , χουατ α τεριβλ γουάιστ οφ μόνεϋ ! Εγκώ μαι λοβ σε βλέπω ως βόυφριεντ και όχι ως πελάτη και άμα θέτε να ξοδεύετε τα γιουράκια σας , γιατί να τα ξοδέψετε επαέ και να μη μου τα δώκετε αουτσάιντ , και να φύγουμε σε 10 λεφτά . Ναι είπε εκείνος , αλλά όξω θα πάρεις το 40% που θα ' παιρνες από τις κάρτες . Κάντο μωρέ ένα κατοστάρικο και μην είσαι τσίπης που είσαι αξιοπρεπής και σοβαρός νέος , και ομορφούλης και χάιδεψε με λιγάκι που με ανάβεις και με εξιτάρεις να εκεί μωρό μου στο ( ------ακατάλληλον ---- ) και ..... και ... και άμα θες να σου κάνω σιμπούκι χωρίς πλάστικ , να γκαμήσεις νο γκαμπότα μουνί μου και κύσεις στο γκώλο μου που είναι βέρτζιν , εκτός από 15 φορές που τον έχω δώκει σε εσένα ( και 750 σε πακιστάνι , αλμπανιαν , εξετερά εξετερά , και μάλλον και γκουιδάουτ μπλάστικ γιατί κάνουνε και θρη γιούρος το πακέτο ) . Να φύγκεις πρώτος του είπε και θα περιμένεις παρακάτου να μη γίνομεν αντιληπτοί από την εργοδοσία , γιατί εγώ θα πω ότι με έπιασε κόψιμο και θα χεστώ στους καναπέδες για να φύγω , έχω και μάι περιοντ ( φιφτίνθ τάιμ δατ μονθ) . Δεν θα αργκήσω , είναι και καλός ο καιρός όξω , στο αμάξι θα είσαι , δεν είναι και υγρασία να πίπτει η βρόχα στρέιτ θρου . <br />Τεσπα εκείνος τακτοποίησε το ταρίφα - μπιλ , των 25 έουρος ( που΄σαι μικροπρίγκηπα που μας έμαθες την οικονομία ) . Αυτός είναι για Υπουργός των Οικονομικών , όχι ο ξυνός ο γυαλάκιας Γιώργο μου που με τα συστήματά του για να μαζέψουμε 5 γιούρος έχει κόστος 4.92 . <br />Αφήστε λέει ο περιποιητής και κάτι για το σέρβις , (ποιο σέρβις μωρή τσουτσού , που κάναμε 25 γιούργια λογαριασμό Αλβανίας λες και σκίστηκες να μας τρατέρνεις , τεσπά ( και αυτό μικροπριγκηπικό είναι ) πάρε ρε και 2 γιούρος γιατί είμεθα κιμπάρηδες . Και οδήγησε την αρχοντική του προσωπικότητα προς την έξοδο , να ξεπαρκάρει το τού τού , επάνω στο οποίο είχε καθίσει ένας αγριοτράβελος σαν τον Γκιουλέκα με μπεμπι ντολ . Καθώς διάβαινε την έξοδο τρακέρνει ένα γλειώδη υπερήλικα , που υπηρετούσε προ ετών στα κεντρικά και τώρα τον είχανε μεταθέσει , που τον θυμότανε , τσίμπησε το 10ρικάκι , και τουπε με εδαφιαία υπόκλιση ότι τον ευχαριστούσε κλείνοντας το μάτι , ενώ ο αέρας κόλαγε γιατί είχε ξαστερώσει και η βρόχα δεν έπιπτε στρέιτ θρου <br />Το αιφνίδιο τιπάρισμα είχε και το ευεργετικό αποτέλεσμα του αφού , εν τω μεταξύ , ένας τυπάς με ένα μερτσεντικό φόρτωσε τον Γικουλέκα , και τον πήγε να του γυαλίσει τη μπετούγια προφανώς . Οπότε εκείνος ξεπάρκαρε και στήθηκε παρακάτου να περιμένει , με τα φώτα σβηστά Τσεϊμσμοντίστικα , και με ένα εύλογο φόβο μην πάθει τα χαΐρια του Βιτσάκου και του γράφουνε μετά ποιηματάκια , ένα βράδυ που είχε αρχίσει να ψυχραίνει , αλλά ο καιρός κρατούσε και δεν θα έπιπτε με τίποτις η βρόχα ράιτ θρου . <br />Αίφνης μετά 12 λεπτά και 32 δεύτερα , έχει και χρονόμετρο το ταγκ χόγιερ , εμφανίζεται η έτσι , με τα πολιτικά της (μπλούζα λαϊκής - τζην μαϊμού καβάλι - σαγιονάρα απο το περίφτερο -τσαντα Γκούστι απ΄όξω από την ΑΣΟΕ ), χαμογελαστή και τσαχπινογαργαλιάρα . Επιβιβάζεται και κάνει την αρώτηξη που υπάγομεν . Για Παγκράτι της λέγει εκείνος , οδός Φωκιανού . Άσε μωρέ μακριά είναι , πάμε εδώ παρακάτου που σε 2 τετράγωνα μου χουνε πει ότι είναι ένα χοτέλ με πολλά πατώματα καθαρό και αξιοπρεπές με υπόγειο γκαράζι και όλα τα κομφόρ , εγώ βέβαια δεν το ξέρω γιατί δεν επισκέπτομαι κυρίους στα χοτέλια , αλλά που να τρέχουμε στα Παγκράτια τώρα , άσε που μπορεί να χαλάσει ο καιρός και η βρόχα να πίπτει στρέιτ θρου . <br /><br />Το κακό ήτο ότι μάλλον είχε κάνει προηγουμένως κανα 2 πριβέδες , γιατί το άνθος της ήτο ορθάνοιχτο , κάτι σαν την κολυμβήθρα του Σιλωάμ , και της είπε να ανοίξει την κεκρόπορτα διότι δουλειά δεν γίνεται αλλιώς . Εκείνη τσίνισε γιατί εκείνος είχε μπιγκ μπουτσος , αλλά προ του κινδύνου να απολέσει το χαντρεντ γιούρος , και να πλερώσει και ντουεντι φορ νταξι , είπε ναι , Όλα γκίνανε θρη τάιμς με μπλάστικ , να γιατί εκείνος , αν και ήτο τολμηρός δεν ήθελε να παρασημοφορηθεί στο πεδίο της τιμής με μήκυτες τουλάχιστον , και να αμολείβει το μπιγκ μπούτσος με νταχταρίν κανα τρίμηνο . Ενώ το δωμάτιο προς τα όξω είχε ηχομόνωσις ( προς τα μέσα ήξερες πότε έχυνε ο καρντάσης 3 πατώματα παραπάνω ) και δεν ακουγόταν αν έπιπτε βρόχα .<br />Για τα αποδέλοιπα να μην αρωτάτε διότι είναι ντροπής πράματα και δεν είναι πρέπον να τα λέμε και να εκθέτουμε αθώα πλάσματα , που η κατάρα της ζωής , η άτιμη κενωνία , ο αλκοολικός πατέρας , η άτιμη ξενητιά , το ανάπηρο παιδάκι , ο ανεπρόκοπος πρώην σύζυγος , ο πρεζάκιας αδερφός , η τρελή μάνα και ο χαρτοπαίχτης προαγωγός τις αναγκάζουν να κυλιούνται εις το βούρκο και να μη μη βρίσκουνε ησυχία κάτι νύχτες που η βρόχα πίπτει ράιτ θρου .<br />Ώρα 7.30 το πρωί , εκείνη κουράστηκε , πήγε να κλάσει και παρά λίγο να κατεβάσει ότι είχε φάει 2 μέρες πριν , και του είπε του στοπ , είχε γίνει και το κωλοτρυπιδάκι της σαν πεντακοσάρικο μεταλλικό . Οπότε εκείνος την έστειλε για ντουσάκι , και παρήγγειλε στην υποδοχή ταξάκι . Η έτσι μέχρι να αριβάρει ο ταρίφας , του είπε ότι τον αγκαπά πουλύ πουλύ , κράιγκ εβερυ ντάι φορ χιμ , νεβερ ληβ χερ αγκαιν, ση γουίλ κορεκτ , μπη νάις γκιρλ , τσέηντζ , και ντώσε και είκοσι γιούρος γκια τάξι γκιατί παίνινιγκ και ο χας της . Η πρώην παρθένος , τσούρνεψε το κοσαράκι , επιβιβάστηκε στο αγοραίο όχημα που είχε στο μεταξύ καταφτάσει και πήγε στο τσαρδί της .Εκείνος κατέβηκε στο γκαράζ άνοιξε το πορ μπαγκάζι ,έβγαλε τη μάυρη κουστουμιέρα , με τα σέα του κομπλέ όλα , ( οδοντόβουρτσα , ξυριστικά , μπλέιζερ , καθαρό ποκάμισο και μπενταντίν ) διότι το μέλλον είναι άδηλον και ουδείς γνωρίζει που σε βρίσκει το ξημέρωμα , έκανε το ντουσάκι του με αντισηπτικό σαπούνι , αμολείφτηκε όλος με διάλυμα τρία μέρη νερό ένα μέρος μπενταντίν , ξαναπλύθηκε με το σαπούνι το γιάρντλεϋς , ξυρίστηκε , έβαλε τα πρωινά και κατέβηκε στο κέντρο για μπουγάτσα . Ο καιρός έφτιαξε και η βρόχα ουδόλως επέπεσε. <br />Καθώς οδηγούσε το κάρο του προς το κέντρο εσκέπτετο , ότι εν τέλει όλα είναι υποκειμένικά ,αφού η κατάλληλες κουβέντες γεννούν λεπτά αιστήματα και το τεμμάχιον έρχεται τρέχοντα , σαν τον Κεντέρη , αλλιώς γαμιέται ο Ανανίας , και τρέχεις με τον κώλο φιλιστρίνι νυχτιάτικο σε παγωμένες ρουγες και δεν πίπτει βρόχα , αλλά τυφώνας σαν αυτούς που χτυπάνε το Νιου Όρλεανς<br />Καλημέρα Σας . <br />Ρ. <br /><br />ΥΓ<br />Η ιστορία είναι όλως φανταστική , ουδεμία σχέση έχει με πρόσωπα και πράγματα . Αφού αυτά τα πράγματα δεν γίνονται . Είναι όλα προϊόντα της οργιώδους , καλπάζουσας και ανώμαλης φαντασίας του φίλου μου του Αντρέα και καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα . Τυχόν ομοιότητες είναι όλως συμπτωματικές .<br /><br />Τέλος πάντων . Η κατάληξη της άνω βλακώδους φανταστικής ιστορίας , μπορεί και να μην είναι και ακριβώς έτσι διότι την επόμενη εβδομάδα έρχεται το πάρτυ θρη , με το τέλος της ανωτέρω παραμύθας ( προς ώρας )<br />ο ίδιος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8440239816265105021?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-89443913965051042712010-07-01T16:12:00.003+03:002010-07-01T16:23:47.510+03:00Αποσπάσματα από Έρωτες Βρόχα πάρτυ 2 Επεισόδιον 2ονΚαλό μήνα <br />Λέντις αντ Τσέντερμεν<br />Μπόυς αντ γκιρλς<br />( αντ στράκια ) <br /><br /><br />Ήτο η επόμενη νυξ . Νυξ νυχτωμένη και σκότεινη . Είχε επιστρέψει από το Μικρολίμανο που είχε φάει κάτι σκαθάρια , ψαρόσουπα , χταπόδια , ούζα , σαλάτες , κροκέτες και τέτοια σκατά , και απορούσε γιατί ενώ είχε φάει μόνο frutti di mare είχε δυσπεψία , αναγούλες και καούρες . Ήπιε μια σοδίτσα , αλλά αποτέλεσμα μεδέν . Άνοιξε την κατάψυξη , έβγαλε ένα Jaegermaister , έβγαλε και ένα παγωμένο σφηνάκι . Κάπως αρχισε να ξαλαφρώνει . Άνοιξε τον κλιματισμό κάθισε στην καναπεδάρα τη δερμάτινη δίπλα στη βιβλιοθήκη και έβαλε το σι ντι να παίζει και στρώθηκε να τελειώσει το επεισόδιο από τα απομνημονεύματά του , μια νύχτα μοναχική γεμάτη υγρασία καλοκαιριάτικη που κολλαγε πάνω σου σα μαλαφράτζα , διότι μολις είχε σταματήσει η Βρόχα να πίπτει Ράιτ θρου . <br /><br /><div class="wlWriterSmartContent" id="scid:5737277B-5D6D-4f48-ABFC-DD9C333F4C5D:1d59ccc1-1929-48f0-b2e6-ab4bab44232e" style="display: inline; float: none; margin: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><embed height="355" src="http://www.youtube.com/v/6SCgLbDwK9A" type="application/x-shockwave-flash" width="425" wmode="transparent"></embed></div>( Αυτό το βαλε στο τσι ντι ανοίχτε το να το ακούτε όσο διαβάζετε)<br /><br />Εκείνος βρισκόταν εντός του κωλάδικου , καθισμένος επί του καναπέος , του χανε φέρει και ένα βουίσκι , φημισμένη περδικούλα , κάτι φυστίκια προπολεμικά , του χανε ευκηθεί και καλά να περάσει και τον αφήκανε μόνο του να βλέπει τις ξεγράκωτες στο σουλήνα , να καπνίζει τα τσιγαράκια του και να παίζει την κομπολόγα του . Ενώ όξω η βρόχα έπιπτε ίσως και λίγο σαν να κατουρεί πόντικας ίσως και στρέιτ θρου . <br />Γυρνάγανε γύρω γύρω οι τρύπερς , άλλη με το στρινγκ , άλλη με φόρεμα διάφανο να φαίνουνται όλα από μέσα , άλλες με σόρτς , άλλες με φουστάνι μίνι σηκωμένο να φαίνεται η κωλάρα , ωραία πράματα , έγινε και ένα λάιβ σόου , αλλά υπήρχε μια γενική μπαζοκατάσταση , και μια μιζέρια , όλες στο μπίρι μπίρι και στη ζήτα για κανα πουτό , για κανά χουρό , για κανα καλό πριβε , απάνου στο πατάρι κουρτινάτο , ή ανλτητικό κατά τις προθέσεις και το βαλάντιο του πελάτου και την όρεξη της πουτής . Ενώ μέσα στο κωλάδικο ακόμα στεγνοί ήμαστα , γιατί έξω όλο και ή βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Εκείνος ήπιε και ένα δεύτερο βουίσκυ , με πάγο και σοδίτσα , ενώ αρχίσανε από το τραπέζι του να περνάνε διάφορες , μια χοντρή με ένα μακρύ φόρεμα , που έκατσε στο πόδι του , και ευτυχώς που όταν ήτανε μικρός έπαιζε ποδόσφαιρο γιατί αλλιώς θα του το'χε ξεράνει , μια ψηλιά αδύνατη , περασμένη με κακιωμένη φάτσα μαύρο πουκαμισάκι και στρίγκ με σουβλερή μύτη . Η τελευταία προσεβλήθη που δεν τη θυμότανε και του πε ότι θα του κάνει και ένα πριβέ αξέχαστο , αλλά εκείνος που θυμότανε καλύτερα της απήντησε ότι προ έτους , όταν δούλευε στο Βατραχονήσι , έλεγε ότι δεν φτιάχνει φραπέδες καλαμωτούς και μπριζολίτσες και δεν βγαίνει ραντεβουδάκια εξωτερικά , οπότε φέρνει ο καιρός τα λάχανα φέρνει και τα παραπούλια . Έφυγε η ψηλιά και ήρθε μια γριά , η οποία μάλλον ήταν η χιουμοριστική ατραξιόν του καταστήματος γιατί και περισσότερες κόκες από τον Τονυ Μοντάνα να χες κατεβάσει , και πάλι αυτή για κωλομπαρού δεν την περνούσες . Και αυτά γίνονταν ενώ η πότρα άνοιξε να μπεί μια παρέα , και μπήκε μέσα η μυρωδιά της βρόχας που έπιπτε ράιτ θρου . <br />Μετά πέρασε μια ξανθιά με ένα λαχανί φουστάκι και και τοπ και τουπε να τον ανεβάσει στην κουρτίνα , αλλά μύριζε ο στόμας της . Κατόπιν πέρασε και μια κοντή μελαχροινή σαν στέκα λεπτή και τι να κάνεις με δαύτη . Και μετά μια αραπίνα χαμογελαστή , ζουμπουρλού και τούμπανο , που αφού τον πλάκωσε στις γρήγορες με το τσαντικό της του πε σε πολύ καλά ελληνικά γελώντας « Έλα να σου κάνω μπριβέ να σου γκλυψω μπουλάκι να συσεις » . Και ενώ πήγαινε να γίνει αρχή διαπραγματεύσεων , της την έπεσε ένας γκαρσόνις και την πήγε στην παρέα που είχε μπει μόλις , και τσουπ εκείνη ανέβηκε με ένα τύπο απάνου , προφανώς γιατί τη ζήτησε από το σερβιτόρο να του τη στείλει να του γλύψει το πουλάκι του , ενώ η βρόχα δεν θα χε κόψει ακόμα και θα έπιπτε στρέιτ θρου . <br />Με τα πολλά και εκεί που ετοιμαζόμαστε να δώκουμε παράγγελμα άπαρσις , πλησιάζει μια έτσι με μια μαλούρα φουντωτή , γύρω στο 1.97 με τον τάκο , μάυρη κι άραχλη σαν πίσσα , με ωραίο δέρμα , λεπτή και αρωτά « να κάτσω» . Και δεν κάθεσαι της απήντησε εκείνος , και άρχισε να απλώνει , διότι φόραγε και ένα στριγκ απειροελάχιστο , και σε ωθούσε στην απλωτική . Και εκεί που εκείνος της είχε γραπώσει το δεξί κωλομέρι , εκείνη αρχίζει κάτι μυστήριες εξηγήσεις , για πριβέδες , για χορούς , για ποτά . Και του είπε να μη της βάνει χέρι άμα δεν κερνάει ποτό και τέτοια . Τώρα εκείνος δεν θελγόταν από τα μυστήρια από τότενες που ήντουνε πιτσιρής και διάβαζε τη μάσκα στο υπόγειο για να μη τονε κάνει ίσαμε δυο αλόγατα με τη λουρίδα ο ντάντυς του κάτι νύχτες χειμωνίατικες , όταν η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br />Η συνέχεια στο επόμενο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8944391396505104271?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-11383569109863754352010-06-25T14:13:00.001+03:002010-06-25T14:13:02.020+03:00Βρόχα Πάρτυ 2 Επεισόδιον 1ον<p>Ήτο  ώρα  δύσκολη . Δυσκοίλια , στριμόκωλη  και συναχωμένη. Όξω  είχε  βρέξει , αλλά  ήτο  θέρος  και  είχε  βάλει  μια  υγρασία  να  κολάει το σώβρακο στην  κωλοτρυπίδα  σου  και  μετά να  πετάς  κάτι καντήλες  σαν  προπολεμικό τάλαρο . Εκείνος  έπινε  καϊπιρίνια  με  κάτι  φίλους  του  στο  Βραζιλιάνικο  χλιδαμπουροφαγάδικο  της  Γλυφάδας  , αφού  είχανε  ξεσκιστεί  στη  μασαμπούκα , απορώντας  γιατί  δε  γράφουνε  οι κοιλιακοί  τους  ένα  βραδάκι   γύρω  στη μία  μεταμεσονύκτια  , παρακολουθώντας  όξω  τη  βρόχα  που  έπιπτε  ράιτ  θρου . </p> <p>Αίφνης , τον  ένα  τον  πήρε  η  γυναίκα  του  , τον άλλον  η  γκόμενά  του  και τον 3ο  μια  ρωσσίδα  βίζιτα  , που  του  είπε  ότι  τον  περίμενε  στο  χοτέλι  που  έχει το  όνομα  του  κοτέρατου  του  συχωρεμένου  του  Νιάρχου . Εκείνοι  την  πουλέψανε   σαν  να  τους  κυνηγάγανε  δαίμονες  , αφού  τακτοποιήσανε  το  λογαριασμό , για  να  πάει  ο καθείς  να  βρει  την τύχη  του . </p> <p>Εκείνος  έμεινε  να  κοιτάει  κάτι  ξέκωλες  βραζιλιάνες   που  χορεύανε  ανάμεσα  σε  πουρούς  και  πουράτους , είχε  νικήσει προ ολίγου  η  Seleção  και κουνάγανε  χαριτωμένα  τις  κωλάρες  τους , και  γενικά  παρουσιάζανε  ένα  θέαμα  μέγκλα  ενω  η  βρόχα  είχε  κοπάσει  και  δεν έπιπτε  πλέον στρέιτ  θρου . </p> <p>Εκεί  που  πήγε  να  γεμίσει  στον  κενό  χώρο , ενεφανίσθη ένας  μπίχλας  μανατζερόφατσας , και μάζεψε  τις  σεισοπυγίδες , και  τις  έβαλε  μέσα   να  τις  πάει  προφανώς  για  νάνι  στα  ξενοδοχεία   και  συμπτωματικά  μετά  την  κοπανήσανε  και  κάτι πουράτοι με  μερσεντικά . Έτσι  μείναμε  με  το πέουλα εις  το χέρι  και  ο  καιρός  ξανάκλεινε  και σε  λίγο θα  άρχιζε  να  πίπτει η  βρόχα  ράιτ  θρου . </p> <p>Εκείνος  δεν  το  έβαλε  κάτω , πήρε  το αμάξι  του , άναψε  και  ένα  τσιγαράκι  κίνγκ σάιζ , και  ξεκίνησε  για  τους  γνωστούς  προορισμούς  , διότι  τον  είχανε  φτιάξει  οι καριόλες  και  έπρεπε  να  βρει διέξοδο  επειγόντως  , διότι  στα  75  εκτός  από  το  ότι  δε  λέει , είναι  και επικίνδυνο  για  καρδιές  κ.λπ.  να  προβαίνεις  στις  κατά  μόνας  ηδονες , καλοκαιριάτικο με  υγρασία  χωρίς  ούτε  μια  ψιχαλίτσα  να  πίτπει  στρέι θρου . </p> <p>Ώρα  2.30  και κάτι  ψιλά . Γνωστό στριποκωλόμπαρο   Β΄ Εθνικής  Κατηγορίας . Καθημερινή . Απ΄ όξω  αυτοκίνητα . Πολλά  αυτοκίνητα  , για  καθημερινή . Εισερχόμεθα   χωρίς  πολλές  προσδοκίες , διότι  η  νύξ  ήτο  ολίγον  μουντή  και  σκότεινη , αν  και  βρόχα  δεν  έπιπτε  ράιτ  θρου . </p> <p>Εξυπηρετικοί  λαμογιοειδείς  περιποιητές  του  καταστήματος  μας  καθίζουνε  στον καναπέ , μας  φέρνουνε  το  προβλεπόμενο  νερό που  καίει  με  τα  δέοντα  μπαγιάτικα  αλμυρά - κάτι σαν - φυστίκια . Κοσμός  πολύς  όλος  παραδόξως  δεν  υπάρχει μέσα . Αλλά  δεν ανεβαίνουνε  και  απάνου  στο κουρτινοπριβέ , ούτε  ποτά  κερνάνε , οι κερίες  στα  τραπέζια , φόλα  νούμερο 22 φάγαμε , χέστα , καλύτερα  ήταν μια  φορά  στο  Τζέρσι Σίτυ  που  μας  τα  πήρε  μια  Πορτορικάνα  μια  σε  ένα  ζάδικο  που  έπαιζε  έμινεμ και όξω  η  βρόχα  έπιτε  στρειτ θρου . </p> <p> </p> <p>Η  συνέχεια  στο  επόμενο . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-1138356910986375435?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-26630550806774950892010-05-28T12:45:00.000+03:002010-05-28T12:45:35.754+03:00LA CUMPARSITA<div style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OUA0bYv_eE4/S_-Qvn0Rp8I/AAAAAAAAALM/m93QdBYgSgg/s1600/%24%24%24.jpg"><img border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OUA0bYv_eE4/S_-Qvn0Rp8I/AAAAAAAAALM/m93QdBYgSgg/s320/%24%24%24.jpg" /></a> </div><div style='clear:both; text-align:CENTER'><a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-2663055080677495089?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-30970866938833408812010-04-15T16:41:00.001+03:002010-04-15T16:41:13.124+03:00Μπριζολίτσα Τραπεζάτη<p>Από  διηγήσεις φίλων  σχηματίζω  την εντύπωση  ότι  τελευταίως  το παραδοσιακό  ποτούδικο φραπεδάκι  είναι  της  ξευτίλας . </p> <p>Η  κρίση  έφερε  έλλειψη  ρευστότητας . Έτσι οι στριποφίλ  τείνουν  να γίνουν  τελείως  κάγκουρες . Με  μία  επίσκεψη  σε σωληνούργειο αναζητούν  και  υπηρεσίες  συναφούς  χαμαιτυπείου . Οπότε  οι σκληρώς  πληττόμενες από  την κρίση  εργαζόμενες  στην  τιμή  του  παραδοσιακού φραπέ  προσφέρουν μουσικές  πνευστών  και απολαύσεις  συναφείς με  εκείνες  της  Βάρης . </p> <p>Υπάρχουν  , βεβαίως  , κάποιο άπιστοι , οι οποίοι θεωρούν  ότι  η  φαντασία  μου  είναι  οργιώδης  , και  λέω  ό,τι  μου  καπνίσει . </p> <p>Για  να  δούμε  λοιπόν.  Ας  πούμε  μια  παλι/α  ιστορία , διετίας , για  κάποιες  τέτοιες  διασκεδάσεις , τό τε  που  το φραπεδάκι ήτο σπάνιο .</p> <p>Ο φίλος  μας  ο Ανδρέας  βρισκόταν  σε  υθεντικό  Σωληνουργείο έναντι  κυνοκομείων . Οι φίλοι του  απεχώρησαν  και  έμεινε  μόνος  του  περί  το λυκαυγές . <br />Τον  συντρόφευε Γαζέλα  από τις  ολίγες  που  συνδύαζαν κορμί  και  Πρόσωπο . Το όνομά  της  παρέπεμπε  στην ευμάρεια . Ψηλή , λεπτή  τέλειος  ολοστρόγγυλος  κώλος . Τον αναζητάνε  παλιοί μαυροβούνιοι και  τους  βρίζουνε  άλλες  κακές  γαζέλες  που  τη  φθονούνε .   <br />( Πλέον μένει στο Παγκράτι με  τον αραβωνιαστικό της  και εργάζεται σε  κατάστημα  υποδημάτων ) <br />Μαζί με  τον Ανδρέα  και  την προαναφερθείσα γαζέλα  καθόταν και μία  άλλη   εξ ίσου  όμορφη  γαζέλα ,  πλην όμως  αναιδής  και κακότροπη , η οποία πλέον και αυτή  απεχώρησε  για  την Αλβιόνα  . </p> <p>Σε  κάποια  στιγμή , η θρυλική  αυτή  εργάτρια , η  Παγκρατιώτισα , πλέον , για  να    ευχαριστήσει τον πελάτη  της ( ποιος  της  έβαζε ποτέ  2 νεράκια ? )  , τον καλό Ανδρέα  ,  έβγαλε  το βρακάκι  της , και αρχίσε να προσφέρει  χορό  με  ελεύθερα  πιασίματα  χωρίς  αντίτιμο ,ενώ  εν τέλει  έναντι  του  μαύρου ( στο τσαντάκι , χωρίς  το ποσοστό του  καταστήματος  )  20άρικου αρχίσε  σούπερ φραπέ  τραπεζάτο . Σε  κάποια  στιγμή  επιχείρησε  τρίψιμο ακά . Ο Ανδρέας  την εμπόδισε  ,  κάθετα  αλλά  ευγενώς  . Τότε  η  εργάτρια ρώτησε τον Ανδρέα  αν είχε   μαζί του  σκουφάκι ( ισχυριζόμενη  ότι δεν είχε  τα  δικά  της  μαζί  της ) ,  υποσχόμενη ότι με  ένα  20άρικο θα έψηνε  τραπεζάτη  μπριζολίτσα  σούπερ . </p> <p>Ο Ανδρέας  όλως  τυχαίως  ήταν  εξοπλισμένος . Το ανέσυρε  από την τσέπη  του , από περιέργεια  περισσότερο  και  λίγώτερο από επιθυμία . Και τότε   η  τίμια  εργάτρια  έκανε  την υπόσχεσή  της  πράξη . Σε  μαγαζί με  φώτα , και σε  τραπέζι καναπέ  υπερυψωμένο . Η  άλλη  κακότροπη  και αναιδής  γαζέλα  κρατούσε  φανάρι . </p> <p>Συνήθως  η  εν λόγω  αποσυρθείσα  γαζέλα   έψηνε  την μπριζολίτσα  του πελάτη  σε  τραπεζάκι γωνιακό  , κοντά  στα  καμαρίνια . Με  αντίτιμο  το  στάνταρ  πενηντάρι  του  πριβέ <br />Την ψάχνουνε  λαχανέμπορες , καπεταναίοι , πειρατές , γκάνγκστερ . </p> <p>Βέβαια  αυτά  είναι  φίδια που  λένε  και οι Ευγενείς ! <br />Μην τα  πιστεύετε !</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-3097086693883340881?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-86579615829048519942010-03-31T12:46:00.001+03:002010-03-31T12:46:35.709+03:00Μικρό Ερωτικό<p> </p> <p>Σ΄αποζήτησα  χτες  και  πάλι . Μου  έλλειπες . Και νοσταλγούσα  την όψη  σου , τη  φωνή  σου , τα  συναισθήματα  που μου  ξυπνάς . Και  έτσι ήρθα  κοντά  σου . </p> <p>Σε  έγδυσα  από το  βαρύ  δερμάτινο  κουστούμι σου , και  άρχισα  να  σε  χαϊδεύω . Τις  όμορφες  καμπύλες  σου , το μακρύ  λαιμό  σου . Κι άρχισα  σιγά  σιγά  να  νιώθω  τα  βογκητά  σου  καθώς  σε  προετοίμαζα . Σε  λίγο ήσουν έτοιμη .</p> <p> Έτοιμη  να  μου προσφέρεις την  απεραντοσύνη  της  σκέψης . Έτοιμη  να  μου  διασκεδάσεις  τη  λύπη με  τη  γλύκα  σου . Να  διώξεις  το φόβο με  το  σιγανό μουρμούρισμά  σου . Να  συντροφέψεις  τη  χαρά  μου με  το κρεσέντο σου . </p> <p>Κιθάρα  μου γιατί  να  μην είσαι  εσύ  η μόνη  ερωμένη μου ?</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8657961582904851994?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-69421081594168167712010-02-17T12:00:00.001+02:002010-02-17T12:00:44.900+02:00ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ<p>Χρόνια  πολλά . </p> <p>Να  τα  εκατοστίσεις . Με  υγεία . Με  ευτυχία . Με  ό,τι  γουστάρεις . </p> <p>Σου  εύχομαι  τα  όνειρά  σου  να  βγούνε  αληθινά . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-6942108159416816771?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-27560395227484579862010-02-15T22:31:00.004+02:002010-02-15T22:36:14.116+02:00H Βρόχα του Πουρέιτζερ .Ήτο νυξ. Νύξ βαθεία . Με σύννεφα μαβιά και μπλαβιασμένα . Πολύ μπλαβιασμένα . Αυτός ήταν καθισμένος στη ντιβανοκασέλα του μπροστά στο τζάκι . Ήταν σε φάση στριμοκωλέισον . Μελαγχολικιά και συναχωμένη . Κι όξω φυσούσε , φυσούσε πολύ και η Βρόχα έπιπτε ράιτ θρου <br /><br />( ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩααααααααααααααααα) <br /><br />Σε κάποια στιγμή σηκώθηκε , του χε πέσει βαριά η ταραμοσαλάτα και τα θράψαλα λαδολέμονο που του χε φτιάξει η Φιλιπινέζα παρακόρη του , ρέυτηκε , έκλασε , αλλά ήτο αδύνατον να διώξει τη θλίψη του . Πήρε την κομπολόγα του την κεχριμπαρένια , και άρχιζε να αναπολεί με ύφος σκεφτικό , πολύ σκεφτικό , σαν το ύφος της γελάδας που βλέπει τα τρένα να περνάνε . Χλάπα χλούπα οι χάντρες οι κεχριμπαρένιες και εκείνος να αναπολεί ατενίζοντας όξω από το τζάμι που ο αέρας φυσομανούσε και η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου . <br /><br />(ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛΛΛΑ ) <br /><br />Αίφνης σηκώθηκε , έκλεισε το στέρεο που έπαιζε βαριά μπετοβενίστικη κλαστική μουσική , έβαλε στο ποτήρι του μια μαστίχα , πήρε ένα τόμο από τα απονημονεύματά του από τη βιβλιοθήκη του , στρώθηκε στην ντιβανοκασέλα , άναψε και ένα τσιγαράκι , κινγκ σάιζ , και έπιασε να διαβάζει , ένα βράδυ λυπητερό και σκοτεινό , που όξω φυσαγε ο μαΐστρος και η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br /><br />(ΩΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ) <br /><br />Τόμος εξηκοστός πέμπτος , σελίδα χίλια εφτακόσα ενενήντα δύο, παράγραφος ιβ , στίχος τέσσερα και κάτι ψιλά . <br />Ένα βράδυ αφού είχε φάει στο τζάκσον , είχε πιεί πέντε ουίσκια στο Μάι Τάι , πέρασε στο από το μπουτίκ , όπου είχε πάρτυ μια φίλη του , όμορφη πουρομουνίτσα . Πήγε είδε δύο τρεις φίλους του που κάθονταν στο μπαρ , λεβένετες και φλογερούς εραστάς γεννηθέντας το 1832 , που εξηγούντο όμορφα και φίνα , αλλά όπως μίλαγε με τους κολητούς του διεπίστωσε , ότι η πουρομουνίτσα που εκάθητο εξαπεναντίας του , του κανε κορδέλες με ένανε που τονε λέγανε Φριτς και είχε γενική αντιπροσωπία τις ιταλικές καπότες . Εκείνος οργίστηκε , οργίστηκε πολύ και βγήκε όξω , και έμεινε να περιμένει τον παρκαδόρο να του φέρει τη μπέμπα του , ενώ το πρόσωπό του το χαράκωνε η βρόχα που έπιπτε ράιτ θρου . <br /><br />Αλαααααααααααααααααααααα <br /><br />Μπήκε στο μπεμπε , άναψε το σι ντι πλέηερ , άναψε και ένα τσιγαράκι , και βάλθηκε να ανηφορίζει το μπαζωμένο Ιλισό , μέχρι που έπιασε Βτραχονήσι . Εκεί κάτου από μια μεγάλη πινακίδα είδε μια πόρτα που ήταν ένα κέντρο , ήταν απόξω κάτι μυστήριοι , ξάκρισε το όχημα , να μπω ερώτηξε , περάστε του είπανε , έδωσε τα κλειδιά και τον περάσανε στη σάλα , ενώ η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου . <br /><br />Τον βάλανε σε ένα καναπέ . Και εκεί σε μια στιγμή , κάνει μπραφ μια μυστήρια 2 μέτρα και 9 εκατοστά ψηλή , μαύρη κατράμι , που φόραγε ένα άσπρο αραχνοΰφαντο φόρεμα , που ούλα φαινούντανε , μεχρι το στρίνγκ κοντό μπροστά , μέχρι τους αστράγαλοι μακρύ πίσω , με κάτι ντάκους 32 πόντους . Να κάτσω αρώτηξε , κάτσε της απήντησε , έκατσε . Να πιω , Πιες . ΝΑ σε κάνω και πριβέ . Τον έκανε . Και εκεί που τα λέγανε , επειδή η δεσποινίς ήτο πολύ όπως πρέπει , μερακλού και τσαχπινογαργαλιάρα . Της έκανε την πρόταση , την ώρα που της έπιανε το μπουτάκι , να βγούνε και να πάνε να φάνε κανένα ψάρι . Να πάμε του είπε εκείνη αύριο πούχω ρεπό και του έδωσε το τηλέφωνό της ,αλλά να μην πάμε για ψάρια , να πάμε να φάμε κανένα κοψίδι να λιγδώσει το αντεράκι μου που εδώ και δύο μήνες τη βγάζω με ρύζι και νερόβραστες λαχανίδες . Εκείνος την αγκάλιασε , της χάιδεψε το χεράκι , τη φίλησε το μέτωπο , και απεχώρησε οδηγώντας τη μπέμπα του προς το σπίτι του μια νύχτα τεθλιμμένη που η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br /><br />ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩπααααααααααααααααααααααααααααααααα <br /><br />Την επομένη , τον πήρε τηλέφωνο να την πάρει αυτός , βγήκανε όξω , αυτή έφαγε δυο κιλά παϊδάκια , τριά πιάτα κιοφτέδες , δυο μελιτζανοσαλάτες και μια χωριάτικη , ήπιε και ενάμισυ κιλό κρασί χύμα , ντερλίκωσε ίσιωσε , πήγανε και για ποτάκια , που να πάμε τώρα , να σε πάω εδώ παραπάνω που είναι άνα καλό χοτέλι με απαρταμάντς , να πιούμε το ουισκάκι μας με την ησυχία μας , να γνωριστούμε και να μιλήσουμε για μας . ΝΑ ρθω του είπε αυτή , αλλά ως σκέση , όχι ως τροτουάρ , διότι εγώ είμαι σοβαρή κοπέλα και κατάγομαι από να χωριό βαθειά μέσα στη ζούγκλα της Πιπάμπουε , ανατολικά της Ουρακοτάνγκα , που βρέχεται από τη λίμνη Πουταγκανίκα , και η μαμά μου είναι πολή αυστηρά και άμα φυσάει ο μουσώνας η βρόχα πίπτει στρέιτ θρου . <br /><br />Άλλλλλλλλλλλλλαααααααααααααααααααα <br /><br />Κατόπιν ανέβηκαν στο δωμάτιο , ήπιανε τα ουίσκια της ήπιανε τις σαμπάνιες τους , την έστρωσε επί του καναπέος , διότι είχανε πάρει σουγίτα , και επειδή το πολυτιμώτερον το είχε δομένο καμιά οχτακοσαριά φορές προηγουμένως , τον άφησε να της το κάνει και ανωμάλως . Μετά όταν φεύγανε , του είπε το ξέρω ότι είστε σοβαρός κύριος και διαφορετικός και θα ηγαπείτε , και εκείνος συμφώνησε , της έδωκε και ένα περιπαθές φιλί , έβγαλε να της δώκει και ένα κατοσταρικάκι , αλλά εκείνη το αρνήθηκε , για ποια με περάσατε , εκείνος το βαλε στην τσέπη , πολύ την εξετίμησε που ήτο ηθικιά και τιμία , και την πούλεψε για το Γκστάαντ , να πάει για σκί , μια νύχτα κρύα που η βρόχα έπιπτε ράιτ θρου . <br /><br />ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ<br /><br />Ακολούθως , όταν γύρισε από το Γκστάαντ δεν την έπαιρνε τηλέφωνα , εκείνη έστελνε μηνύματα . Μέχρι που μια φορά με ένα μήνυμα λυπημένο και κλαφτό του εζήτησε να τον δει . Εκείνος συγκατένευσε και την πήγε στο Καστελόριζο να φάνε αστακοκαραβίδες , σφυρίδα και πετρομπαρμπουνόπουλα μυστακοφόρα . Στη συζήτηξη επάνω εκείνη του είπε πως την είχε πληγώσει πολύ , διότι την είχε χρησιμοποιήσει και μετά την πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων , ενώ εκείνη τον ηγάπα σφόδρα και η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου . <br /><br />ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ<br /><br />Εκείνος με τα πολλά εδέχθη να επανασυνδεθούν , αλλά εκείνη του είπε με θλίψη ότι δεν μπορεί να σταθεί κοντά του διότι αυτός είναι ένα φραγκοκαβλέουρας γεροφορτώγκας , ενώ εκείνη είναι μια κοπέλα φωχιά που δεν έχει δεύτερο μπέμπι ντολλ , και πως θα σταθεί δίπλα του , που θα την σχολιάζουνε πως τονε θέλει μόνο για να του τα τρώει . Αυτός έκανε να βγάλει το μπουκ με τα τσέκια , αλλά αυτή τον σταμάτησε και του είπε ότι δεν δέχεται λεπτά , από πάρτη του διότι είναι βόυφρέντ της , αλλά άμα θέλει να τη βοηθά στο κλάμπ που εργαζόταν για να πληρώνει τα δίδαχτρα για τη Σχολή της που σπούδαζε κοπτοραπτού .Εκείνος πάγαινε τη βόηθαγε , τη βόηθαγε μέχρι μαλακίας , εκείνη του καθότανε δις της εβδομάδος , μέχρι που εκείνος έμαθε ότι τη βοηθάνε άλλοι 3 τακτικοί και καμιά εκατομπενηνταριά έχταχτοι , διότι ήσαν φιλάνθρωποι πολύ φιλάνθρωποι , και δεν αφήνουνε μια φτωχιά κοπέλα να χαθεί και να περιπλανάται στους δρόμους , μόνη , έρημη , ρακένδυτη στη νύχτα όταν η βράχα πίπτει ράιτ θρου . <br /><br />ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ <br /><br />Εκείνος το φερε βαρέως και γνώρισε μετά ταύτα καμιά τριανταριά καλές κοπέλες συζητήσιμες και της εξυπηρετήσεως , για να πνίξει τον πόνο του . Εκείνη βασικά χέστηκε , αλλά επειδή της λείπανε κάτι ψιλά και είχε λεπτά αισθήματα τον βομβάρδιζε με μηνύματα και τηλέφωνα , εκείνος δεν της απήντα , εκείνη σκύλιαζε. Τέλος πάντων μία μέρα πήγανε να φάνε . Εκείνος έφαγε ένα στέικ και ήπιε μια κοκα κόλα , εκείνη ήπιε τον άμπακα και έφαγε τον αγλέορα και του είπε να τα ξαναβρούνε, του πε να την περιμένει στο Σταθμό του Μονάχου , στην 30 Φεβρουαρίου , διότι πήγαινε στην πατρίδα που η μαμά θα έκανε εγχείριση για κωλικό στο νύχι . Εκείνος πήρε το αιρ μπας . Πήγε στο Μόναχο . Έφαγε τα λουκάνικά του , έφαγε το σάουερ κραουτ του , τα κότσια του , τα μπρέτσελ του , ήπιε τις μπύρες του . Και ξεκίνησε για το Σταθιμό . Αυτή δε φάνηκε . <br /><br />Και η βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-2756039522748457986?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-14269157611358600492010-02-04T15:29:00.000+02:002010-02-04T15:29:10.773+02:00ΕΡΩΤΕΥΣΙΜΟΙ ΝΕΟΙΈνας ερωτεύσιμος νέος και ένας λιγότερο νέος (όχι και πολύ λιγότερο πάντως ) , οδηγούσαν το αυτοκίνητο μέσα σε άδειους δρόμους . Ήξεραν που θα κατέληγαν . Αλλά ας το παρέτειναν λίγο . <br /><br /><br /><br /><br />Τελικά το κέντρο της ακολασίας που επ' ολίγον είχε γίνει το στέκι τους φάνηκε . Πληρούσε όλους τους ορισμούς περί αυθαιρέτου δομήσεως , ενώ η πινακίδα του θεόρατη διακρινόταν καθαρά . Στα διπλανά κέντρα η πελατεία των μπουζουκοβάρδων της μαίινστρημ νταμπαντούμπα μουσικής σκηνής προσήρχετο αυξανομένη . Είχε δημιουργηθεί κυκλοφοριακό μετά τις πρώην εγκαταστάσεις της εταιρείας φωταερίου . <br /><br /><br /><br />Πέρασαν το μαγαζί . Ο ολιγότερα νέος κύριος επελήφθη ελιγμού αναστροφής , ο οποίος δεν έτυχε της εγκρίσεως του ερωτεύσιμου νέου . «Θείε θα μας σκοτώσετε , παίρνετε τις στροφές σαν τους Duke's brothers » , ο οδηγός του κόκκινου σάξο που απέφυγε την τελευταία στιγμή την πλαγιομετωπική , κόρναρε , είχε κατεβάσει και το παράθυρο και κάτι έλεγε . Θρήσκος άνθρωπος , πρέπει να χε βλαστημήσει πέρα από την Παναγίτσα και το Χριστούλη και 175 άλλους αγίους .΄<br /><br /><br /><br />Ο ατάραχος λιγότερο νέος κύριος , παρετήρησε αφ΄υψηλού τον βλασφημούντα μουζίκο , και αρκέστηκε να μπει στο πάρκινγκ του μαγαζιού . Ο νεαρός με το κόκκινο σάξο απεχώρησε μόλις οι της υποδοχής , διαφόρων μεγεθών και διαφορετικών διαβαθμίσεων κατά την εγκληματικότητα της φυσιογνωμίας τους , παρέλαβαν τα κλειδιά και χαιρέτησαν ευγενέστατα τον ολιγότερα νέο κύριο . <br /><br /><br /><br />Ο επί της εισόδου έδωσε στους φίλους μας προτεραιότητα εν σχέσει με ένα μεθυσμένο πακιστανό , και τρεις Αλβανούς που μιλούσαν στα κινητά τους . <br /><br /><br /><br />Κατά την είσοδο , ο σερβιτόρος τους χαιρέτησε ευγενώς . Απελογήθη διότι το κατάστημα ήτο πλήρες και δεν υπήρχε χώρος να τους τοποθετήσουν . Με την πλούσια ασημένια κόμη του να ανεμίζει από το ρεύμα του αιρκοντίσιον προσφέρθηκε να τους τοποθετήσει επ΄ ολίγον στο μπαρ παραπλεύρως ενός χαλκοχρώμου ομοιώματος γυμνής γυναικός , αμφιβόλου γούστου , εντυπωσιακού πλην όμως μεγέθους . <br /><br /><br /><br />Δεν χρειάστηκε να παραγγείλουν ποτά . Ήλθαν αυτομάτως . <br /><br /><br /><br />Μετά τα ποτά άρχισαν να καταφθάνουν οι καλλιτέχνιδες παρελαύνουσες και προσπαθώντας να παρασύρουν εκάτερο των δύο νέων , είτε τον ερωτεύσιμο , είτε τον λιγότερο νέο , προς το παραπλεύρως ευρισκόμενον χειρομαλακτήριον επί του καναπέος . <br /><br /><br /><br />Προσήγγισαν χαριτόβρυτες υπάρξεις αντολικωευρωπαϊκής προελέυσεως και πάσης φύσεως και εμφανίσεως , τον ερωτεύσιμο νέο , και μελαμψές γαζέλες τον ολιγώτερο νέο . <br /><br /><br /><br />Ο λιγότερο νέος ατενίζοντας προς τη σκηνή όπου δέσποζε ο σωλήνας , θαύμασε τον χαριτόβρυτο τρόπο με τον οποίο η τότε αδυναμία του επεδείκνυε χαριτωμένα τα κάλη της στους θαυμαστάς της τέχνης . Η ψηλή νταρντάνα που κατήγετο από την λεβεντογέννα μεγαλόννησο Νηγιρία . Στο πρώτο τραπέζι εστάθη σηκώνοντας το μακρύ καλοκαμωμένο και εύσαρκο πόδι της και έφερε το καλυπτόμενο από ένα απειροελάχιστο στρινγκ αιδοίο της προ τον οφθαλμών του πελάτου , ταυτοχρόνως τον χαιρέτησε φιλοφρόνως λέγοντας του « θες να σε γκαμήσω , μπούστη ? » . Ο πελάτης τη γείωσε . <br /><br /><br /><br />Στο επόμενο τραπέζι άλλαξε τακτική . Προσήγγισε τον πελάτη , τον καβάλησε γυρνώντας του την πλάτη και με μία χορευτική πιρουέτα τοποθέτησε τους εύσαρκους γλουτούς της στο πρόσωπο του πελάτου , εις τρόπον ώστε ο ανυποψίαστος θαμών να ασφυκτιεί έχοντας το πρόσωπό του εντός της αβυσαλέας χαράδρας των γλουτών της καλλιπύγου γαζέλας και τη μύτη του εφαπτομένη με την κωλοτρυπίδα αυτής . <br /><br /><br /><br />Πλην , παρά τις προσπάθειες της καλλιτέχνιδος οι πελάτες ουδόλως ετσίμπαγαν και την απέπεμπαν , ή αυτή έφευγε διαμαρτυρομένη ,διότι πάντες την παζάρευαν για να κάνει σκόντο κατά την παράθεση του ροφήματος . <br /><br /><br /><br />Εκείνη τη στιγμή ο ολιγότερο νέος ασχολείτο με διατεινόμενη καταγωγή εκ Καλαμών , βραχύσωμη χαμογελαστή γαζέλα , η οποία έτεινε τα οπίσθιά της προς τα εμπρόσθιά του , ψαύοντας με αυτά την ανδρική του φύση . Ταυτοχρόνως , ο ερωτεύσιμος ησχολείτο με εύσαρκο βραχύσωμη ξανθιά εγγονή φλογερού κομμουνιστή , η οποία του υποσχόταν απαγορευμένες ηδονές . Η καλαματιανιά απεχώρησε και προσήλθε άλλη νεαρά γαζέλα την οποία ζαχάρωνε από καιρού ο ολιγότερο νέος , αλλά , φευ , αυτή η πουτάνα επεδείκνυε μεγίστη αδυναμία προς τον ερωτεύσιμο , τον οποίο είχε την προηγουμένη εβδομάδα καβαλήσει τραπεζάτα , αποβάλλουσα το στρινγκ της . Η εντυπωσιακή γαζέλα που το όνομα της παρέπεμπε στην ευμάρεια , θες διότι ο ερωτεύσιμος δεν ανταποκρινόταν , θες διότι δεν πολυγούσταρε τον ολιγώτερο νέο που είχε απλώσει τη χερούκλα του και τη θερμομετρούσε , απεχώρησε . Αίφνης ο ερωτεύσιμος εξηφανίσθη προς το πριβέ , παρασυρόμενος από ξανθιά , ζουμπουρλούδικη ευπαρουσίαστη ύπαρξη . <br /><br /><br /><br />Τότε προσήλθε και η νταρντανογαζέλα που ήτο η αδυναμία του ολιγότερο νέου . « How r u baby » τον ρώτησε κάνοντας , θωπεύουσα το ανδρικό του μόριο ύπερθεν της περισκελίδος ? « Καλά , γιατί δεν τηλεφώνησες ? » Γέλασε και άρχισε να φωνάζει ΚΑΥΛΙΑΡΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ . <br /><br /><br /><br />Μερικοί κοίταξαν , οι λοιποί είχαν ξανάρθει . <br /><br /><br /><br />Αύριο θα σε δούμε ? <br /><br /><br /><br />BAGRADI ?( to Παγκράτι στα Μπινί ) At Da nice one ? <br /><br /><br /><br />Yes baby !<br /><br /><br /><br />But you will not fuck golos again , I had pain last time . Your Boutsara is very big ( αμετάφραστο ) <br /><br /><br /><br />Buy Drink ? A small ? <br /><br /><br /><br />Πήρε το ποτό και άρχισε να κάνει ντανιές . Το χέρι του λιγότερο νέου ασυναίσθητα περιπλανήθηκε στις εντυπωσιακές της καμπύλες . <br /><br /><br /><br />No finger mouni please , only golo ! Παρεκάλεσε .<br /><br /><br /><br />Αφού λες ότι ο κώλος σου πονάει . <br /><br /><br /><br />Golos no mbonaei me fingers , golos mbonaei me your big boutsara . <br /><br /><br /><br />Why you do not seat in trapezi ? or kanape as usual ? <br /><br /><br /><br />No space , later they said . <br /><br /><br /><br />OK , go prive ? <br /><br /><br /><br />Not yet !<br /><br /><br /><br />Why ? <br /><br /><br /><br />Later . <br /><br /><br /><br />OK , I go around , later I ll come . Do not buy drinks to some boudana (πουτάνα ) . Mberimini me (να δω ποιος καργιόλης θα το καταλάβει αυτό ! ) <br /><br /><br /><br />Σε κάποια στιγμή ο ερωτεύσιμος επέστρεψε . <br /><br /><br /><br />Μετ΄ ολίγον ο μαιτρ τοποθέτησε τους δύο εταίρους σε τραπέζι εφαπτόμενο με την πίστα καρσί στο σουλήνα . <br /><br /><br /><br />Καλά ήτανε μόνο λίγο το καπνογόνο έφερνε αναγούλα στον ολιγώτερο νέο . Η γαζέλα ήρθε και ήπιε ένα σφηνάκι , θωπεύοντας τον ολιγότερο νέο στα επίμαχα σημεία , έχοντας τον καβαλήσει . <br /><br /><br /><br />Ταυτόχρονα σχολίαζε τα τεκταινόμενα επί σκηνής , μυκτηρίζοντας τους συμμετέχοντες στο σόου , που συνουσιάζονταν με blastig boutso που είναι malakies . <br /><br /><br /><br />Will you stay see me doing show ? fiki fiki guith blastig mboutso ? <br /><br /><br /><br />Πήρε και δεύτερο νεράκι . <br /><br /><br /><br />Ταυτοχρόνως στη σκηνή ενεφανίσθη η βραχύσωμη ζουμπουρλού ανάφτρα που είχε πριβεδιάσει προηγουμένως τον ερωτεύσιμο για να κάνει το νούμερό της . <br /><br /><br /><br />Ο δισκοθέτης ( dj) την ανήγγειλε . Προχώρησε με το μικροσκοπικό φορεματάκι της προς το σωλήνα . Η μουσική ρυθμική με βαθειά μπάσα την συνόδευε στο γύρω - γύρω όλοι που έκανε στο σωλήνα . Το πλατινέ μακρύ μαλλί ανέμιζε . Κατέβασε το τιραντάκι από το δεξί ώμο , κρύβοντας τάχαμου το βυζάκι με το χέρι . Τότε είδε τον ερωτεύσιμο διοπτροφόρο νέο , ανάμεσα από τα καπνογόνα . Προχώρησε προς το μέρος του . Πρώτο τραπέζι στο μέσον της πίστας . <br /><br /><br /><br />Μα τι έβλεπαν τα ματάκια της αναξιοπαθούσης τίμιας εργάτριας της ηδονής . Στο πρώτο τραπέζι ανάμεσα στον ερωτεύσιμο και τον ολιγώτερο νέο καθόταν μια άλλη εργάτρια . Η τσουπωτή θρασεία μαύρη γαζέλα . Η οποία είχε και μπροστά της ποτό , και όχι μόνο . Είχε αραδειάσει με προπετή και ανάγωγο τρόπο και τις κάρτες της επάνω στο τραπέζι . Κάρτες οι οποίες ήσαν αρκετές . <br /><br /><br /><br />Υπέλαβε ότι ο ερωτεύσιμος την είχε εξαπατήσει . Υπέλαβε ότι αφού την παρέσυρε να του σερβίρει καλοχτυπημένο ρόφημα με 3 κάρτες ( ο ερωτεύσιμος είναι πολύ καλός στο σκόντο ) , την εξέχασε και προδοτικά άρχισε να κερνά τη γαζέλα για να απολαύσει τα μυστηριώδη θέλγητρά της . <br /><br /><br /><br />Ε αυτό πήγαινε πολύ . Και αυτή που ήθελε να κάνει το σόου της ακριβώς μπροστά του για να τον ευχαριστήσει ! <br /><br /><br /><br />Ξάπλωσε επάνω στην πίστα . Και έφερε το πρόσωπό της δίπλα στο πρόσωπο του ερωτεύσιμου νέου . <br /><br /><br /><br />Τί είναι αυτά τον ρώτησε . <br /><br /><br /><br />Ο ερωτεύσιμος κατελήφθη εξ απήνης και δεν είπε τίποτα . Ε αυτό ήταν ομολογία ενοχής . <br /><br /><br /><br />Εμένα που σου έκανα πριβέ με 3 κάρτες , ούτε ποτό δε μου έβαλες , και σε αυτήν κάνεις ποτά . Στην αραπίνα που παίρνει τσιμπούκια ? <br /><br /><br /><br />Ο ερωτεύσιμος κατάλαβε τι συνέβαινε . Επί τέλους , διότι οι υπόλοιποι θαμώνες , τον είχαν εντοπίσει . Θεώρησαν όμως ότι η αλλοδαπή χορεύτρια , ήτο κατάκτηση του ερωτευσίμου νέου , και μπίζαραν με σφυρίγματα , κραυγές και χειροκροτήματα , θεωρώντας τη διακοπή του σόου και την ψιλοκουβέντα ως απόδειξη του ανικήτου έρωτος , τον οποίο ενέπνευσε ο διοπτροφόρος ερωτεύσιμος νέος προς την αλλοδαπή βραχύσωμη ζουμπουρλού αρτίστα με το πλατινέ μακρύ μαλλί . <br /><br /><br /><br />Η αρτίστα συνέχισε να επιπλήττει τον ερωτεύσιμο διοπτροφόρο νέο . Το σόου είχε διακοπεί . Ο καταστηματάρχης έβριζε . Το πλήθος κραύγαζε . Ο δισκοθέτης όλο και έβαζε από την αρχή τη μουσική υπόκρουση , αλλά εις μάτην . <br /><br /><br /><br />Η αλλοδαπή βραχύσωμη ζουμπουρλού αρτίστα με το πλατινέ μακρύ μαλλί ήτο ως φαίνεται σφόδρα ζηλότυπος . Συνέχιζε απτόητη τη σκηνή ζηλοτυπίας , ενώ η αδυσώπητη γαζέλα χαμογελούσε μακαρίως . <br /><br /><br /><br />Δεν είναι δικά μου τα ποτέ ψέλλισε ο νέος . <br /><br /><br /><br />Τίνος είναι ρε ? Δίπλα σου κάθεται ! Εμένα ούτε νεράκι δε μου έβαλες και σε αυτή την πατσαβούρα διπλά ? Που κάνει ... και απαριθμούσε το ποινικό μητρώο της γαζέλας . <br /><br /><br /><br />Του θείου είναι ! Αυτός της έβαλε ποτά ! <br /><br /><br /><br />Αλλού αυτά ! <br /><br /><br /><br />Μα του θείου είναι !<br /><br /><br /><br />Δεν τον πίστευε , αυτός της εξηγούσε . <br /><br /><br /><br />Το πρόγραμμα είχε διακοπεί . Οι δύο νέοι είχαν γίνει θέαμα . Το νοήμον κοινό παρακολουθούσε ασκαρδαμυκτί τα δρώμενα . <br /><br /><br /><br />Συθνέχισε να χαμογελά , να σχολιάζει , να κραυγάζει . <br /><br /><br /><br />Περιέργως ουδείς διεμαρτύρετο , λόγω της διακοπής του προγράμματος . <br /><br /><br /><br />Ε σου λέω του φίλου μου είναι , κραύγασε αυτός , μη μας σπας τα αρχίδια !<br /><br /><br /><br />Διότι και οι ερωτεύσιμοι , ευγενείς διπτροφόροι νέοι φτάνουν κάποτε εις το μη παρέκει . <br /><br /><br /><br />Καλός μαλάκας είναι και αυτός οίμωξε η ζηλότυπος αλλοδαπή βραχύσωμη ζουμπουρλού αρτίστα με το πλατινέ μακρύ μαλλί . Και με μια θριαμβευτική κίνηση σηκώθηκε και συνέχισε το σόου της . <br /><br /><br /><br />Τί συνέχισε ? <br /><br /><br /><br />Πέταξε εκνευρισμένη το σατέν φορεματάκι της . <br /><br /><br /><br />Έκανε μια υπόκλιση και απεχώρησε στα παρασκήνια φουρκισμένη . <br /><br /><br /><br />Καλά της έκανες της καργιόλας , συνεχάρη τον ερωτεύσιμο διοπτροφόρο νέο ένας παρακαθήμενος θαμών . <br /><br /><br /><br />Έτσι θέλουνε . Του φώναξε ένας άλλος , ο οποίος χειροκροτούσε . <br /><br /><br /><br />Το κλού της βραδιάς , ήταν όταν άλλος θαμών , επιστρέφοντας από το αποχωρητήριο , έσφιξε όλο θέρμη το χέρι του ερωτεύσιμου νέου . Μπράβο μεγάλε τον συνεχάρη . Βάζω στοίχημα , ότι δεν είχε πλύνει τα χέρια του . <br /><br /><br /><br />Θείο το λογαριασμό . ικέτευσε ο ερωτέυσιμος νέος , καθώς η ζηλότυπος , αλλοδαπή βραχύσωμη ζουμπουρλού αρτίστα με το πλατινέ μακρύ μαλλί , έβγαινε από τα καμαρίνια . <br /><br /><br /><br />Why go so early ? ρώτησε η γαζέλα .Do not want to see me do fiki fiki on stage guid da blastig mboutso ? <br /><br /><br /><br />Νο μωρό μου another day ! Ι will call you tomorrow , we go to the hotel !<br /><br /><br /><br />OK but you will not fuck golo again it is painful . <br /><br /><br /><br />Πλήρωσαν και απεχώρησαν . <br /><br /><br /><br />Ο ολιγώτερο νέος ζήλεψε πράγματι την αποχώρηση του ερωτεύσιμου νέου , ο οποίος αποχωρούσε υπό τα πλήρη θαυμασμού βλέμματα του κοινού . <br /><br /><br /><br />Η γαζέλα γύρισε στη γύρα . <br /><br /><br /><br />Η ζηλότυπος αλλοδαπή βραχύσωμη ζουμπουρλού αρτίστα με το πλατινέ μακρύ μαλλί έμεινε να ατενίζει τις πλάτες του αποχωρούντος ερωτεύσιμου διπτροφόρου νέου . <br /><br /><br /><br />Την είχε πληγώσει .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-1426915761135860049?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-72404072502148784132010-01-04T11:47:00.001+02:002010-01-04T11:47:25.165+02:00Ο ΠΟΥΡΟΥΛΗΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΜΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ<p>Θε μου  μακριά  σου  στέκουμαι </p> <p>Με  κρίμα  είμαι γιομάτος </p> <p>Μα το καλό το εύχομαι </p> <p>Από  καρδιά  με  πάθος </p> <p> </p> <p>Για  με   τίποτα  δε  ζητώ </p> <p>γιατί είμαι  μακριά  σου </p> <p>Για άλλους  σε  παρακαλώ </p> <p>που  ναι  παιδιά  δικά σου </p> <p> </p> <p>Θε  μου  ετούτη  τη  χρονιά </p> <p>Μια  ευκή  μου  κάμε  πράξη </p> <p>Και  η  ζωή  των  φίλων μου  </p> <p>προς  το καλό  να  αλλάξει </p> <p> </p> <p>Δώσε  σ΄ αυτούς  που  αγαπώ  </p> <p>Τύχη  και  ευτυχία </p> <p>Να  τους  φυλάς  από κακό  </p> <p>Και  νά 'χουνε  υγεία </p> <p> </p> <p>Κι αυτή  που με   αρνήθηκε  </p> <p>Και  πλιο δε με   γνωρίζει </p> <p>Έχε  κι αυτή  στη  σκέπη  σου </p> <p>Όπου  και  αν γυρίζει </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-7240407250214878413?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-19389684583378495082009-12-15T17:38:00.001+02:002009-12-15T17:38:41.490+02:00Έρχονται Χριστούγεννα<p>Έρχονται  Χριστούγεννα . </p> <p>Σε  μια  στριπονύχτα  που  βαράει  οικονομική  κρίση . Σε  μια  στριπονύχτα  που  γεμίζει  με  νέα  μαγαζιά  . Ένα  λέει πρόκειται να  ανοίξει  στη  Συγγρού  και  άλλο  ένα  σε  παλιό  ιστορικό μέρος  στη  Γ΄ Σεπτεμβρίου . </p> <p>Άλλοτε  αυτές  οι εποχές  ήσαν εποχές  δόξης . Έπρεπε  να  κάνεις  κράτηση  για  ρεβεγιόν  στα  στριπόμπαρα . Και  μετά  το ρεβεγιόν  έφευγες  φορτωμένος  , και πέρναγες  πολύ  καλά . </p> <p>Θυμάμαι  μια  όχι τόσο μακρυνή  εποχή  . Ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς . Άφιξις , μετά  απογευματινή  χαρτοπαιξία , μεσημαριανό ύπνο , δεξίωσιν- ρεβεγιόν και πέρασμα  μπουζούκια  κατά  τις  4.30   στο τραπέζι μου .  Εγένετο  της  πουτάνας . Κόσμος .... κόσμος   σε  μικρό χώρο  γεμάτο καπνό και με  κακό εξαερισμό . Οι  45-50 ξεβράκωτες  να  κάνουνε  τα  πάντα   , φτιάξαμε  κέφι  γερό . Κάναμε  και την άναλογη ( μεγάλη  ζημιά ) , αλλά  γεμίσαμε  μπαταρίες  για  1  τρίμηνο  . Αναχώρησις  7.45. Πρόγευμα   στο  Meridien . Αθλοπαιδιές  κατόπιν  στο Ιμπέριαλ  , και  ξανά  κατά  το απογευματάκι .  Καλή  χρονιά  , μέχρι το Σεπτέμβρη . </p> <p>Τώρα  εμένα δεν μου  πολυκαίγεται  καρφάκι . </p> <p>Πέρασε  ο καιρός   του  έρωτος  και  της  αγάπης , προς  όφελος  του  τραπεζικού  μου  λογαριασμού  , προς  όφελος  της  ηρεμίας  μου  κυρίως . Το ζήτημα  είναι  ότι  το στριπ  όπως  το  ξέραμε  είναι  δυστυχώς  παρελθόν . Πάρε  σβάρνα  τα  μαγαζιά  και  ένα  αξιοπρεπές  pole  dance δεν  θα  βρεις . Κονσομασιόν  θα  βρεις . Φραπέ , καλαμάκι , μπριζόλα  θα  βρεις  χορό  γιοκ . Ούτε  καλό table dance . </p> <p>Το κυριώτερο  είναι ότι  δεν θα  βρεις  τις  παλιές  καλές  αλανιάρες  που  σου  τα  παίρνανε  κάνοντας  σε  να  νιώθεις  άρχοντας . Τις  μεγάλες  κυρίες . </p> <p>Μόνο  κάτι  αποτυχημένες     έχει η  αγορά  τώρα .  Κάτι  βιζιτούδες παρτάλια , σκυλιά  ανήμερα . Περασμένα . </p> <p>Κάτι φτηνιάρες . </p> <p>Γιατί  να  κάνεις  ζημιές  γι  αυτές ? </p> <p>Γιατί να  ανοίγεις  πικολάκια ?</p> <p>Γιατί να  ανοίγεις  σαμπανιες ? </p> <p>Γιατί  να  τις  γαμήσεις  εν  τέλει ? </p> <p>Ενώ  οι παλιές   ... </p> <p>Μάγκα  μου  , οι παλιές  ξέρανε  που  το δίνανε . Και  γι  αυτό  δεν ακούγονταν . Και  βγάζανε και  καλά  φράγκα , και  είχανε  και τη  φήμη  της  απρόσιτης  , της  ακριβής  ,  και ξέρανε  να  σε  κάνουνε  και να  περνάς  καλά  εντός  του  καταστήματος . </p> <p>Γι αυτό   έχω  πολύ  πολύ  καιρό  να  βγω . </p> <p>Μαθαίνω  όμως  νέα , και θλίβομαι  περισσότερο . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-1938968458337849508?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-14315093247689546682009-11-23T17:42:00.001+02:002009-11-23T17:42:08.542+02:00Δύο μεγάλα κομμάτια<p>Αφιερωμένα  στο ατέλειωτο μωρό που  τα  χόρευε </p> <div style="padding-bottom: 0px; margin: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; float: none; padding-top: 0px" id="scid:5737277B-5D6D-4f48-ABFC-DD9C333F4C5D:b5a83447-177f-4bdd-8efb-6df0d73f45ec" class="wlWriterEditableSmartContent"><div id="b497c1f9-c23c-4c08-b33c-8af5d37e966a" style="margin: 0px; padding: 0px; display: inline;"><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=QRE0slFf4Zg&feature=youtube_gdata" target="_new"><img src="http://lh4.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/SwqtTSOI0GI/AAAAAAAAAHw/So1cHWyYK4o/videoad402432255b%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-style: none" galleryimg="no" onload="var downlevelDiv = document.getElementById('b497c1f9-c23c-4c08-b33c-8af5d37e966a'); downlevelDiv.innerHTML = "<div><object width=\"425\" height=\"355\"><param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/QRE0slFf4Zg&hl=en\"><\/param><embed src=\"http://www.youtube.com/v/QRE0slFf4Zg&hl=en\" type=\"application/x-shockwave-flash\" width=\"425\" height=\"355\"><\/embed><\/object><\/div>";" alt=""></a></div></div></div> <p></p> <p></p> <div style="padding-bottom: 0px; margin: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; float: none; padding-top: 0px" id="scid:5737277B-5D6D-4f48-ABFC-DD9C333F4C5D:d3ff9b91-87b8-4b7b-8760-0c2dc75ff255" class="wlWriterEditableSmartContent"><div id="0e909d62-a695-4649-a4ba-17095b54d3cc" style="margin: 0px; padding: 0px; display: inline;"><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=gB7-oS0SDxY&feature=youtube_gdata" target="_new"><img src="http://lh3.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/SwqtTymJjDI/AAAAAAAAAH0/bxSahW7GMbM/video24c13605095c%5B2%5D.jpg?imgmax=800" style="border-style: none" galleryimg="no" onload="var downlevelDiv = document.getElementById('0e909d62-a695-4649-a4ba-17095b54d3cc'); downlevelDiv.innerHTML = "<div><object width=\"425\" height=\"355\"><param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/gB7-oS0SDxY&hl=en\"><\/param><embed src=\"http://www.youtube.com/v/gB7-oS0SDxY&hl=en\" type=\"application/x-shockwave-flash\" width=\"425\" height=\"355\"><\/embed><\/object><\/div>";" alt=""></a></div></div></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-1431509324768954668?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-3647219897699022172009-11-20T17:45:00.001+02:002009-11-20T17:45:48.726+02:00Ινδιάνικο Καλοκαίρι<p>…σχεδόν έσερνε τα βήματα του προς το σημείο που έχει δέσει τον Μαύρο Θάνατο. Τον ξέζεψε, χαϊδεύοντας την χαίτη του. Με μία απότομη κίνηση τον καβαλάει και του δίνει εντολή να εκκινήσει. Ο Μαύρος Θάνατος, πιστός σύντροφος του Ινδιάνου σε όλες του σχεδόν τις μάχες, γνωρίζει πολύ καλά την πορεία που πρέπει να ακολουθήσει. Λες και έχει ενσωματωμένο κάποιο σύστημα αυτόματης πλοήγησης για τις περιπτώσεις που το μυαλό του Ινδιάνου για διάφορους λόγους δεν λειτουργεί ή έχει θολώσει από το νερό της φωτιάς, αρχίζει την ξέφρενη πορεία του προς το Σαλούν, όπου εργάζεται η νεαρή Ινδιάνα από τα Καρπάθια Όρη. Η ιστορία μεταξύ τους πάει κοντά δύο χρόνια πίσω, όταν η νύχτα ξέβρασε τον Ινδιάνο σε εκείνο το καταραμένο Σαλούν, όπου η μικρή Ινδιάνα είχε ξεκινήσει να εργάζεται ως χορεύτρια. Η χημεία μεταξύ τους φάνηκε από την πρώτη τους συνάντηση και δεν άργησαν να σχετιστούν ερωτικά και λίγο αργότερα και συναισθηματικά. Αυτό το τελευταίο κομμάτι όμως ήταν που δυσκόλευε πάντα τα πράγματα και η χημεία μεταξύ τους μετατράπηκε σε εκρηκτικό κοκτέηλ με βραδυφλεγές στουπί. Ο Ινδιάνος πολέμησε για να την κατακτήσει. Έτσι ήταν μαθημένος. Να πολεμάει για εκείνα που πιστεύει και εκείνα που λατρεύει. Και την Ινδιάνα του την λάτρευε μέχρι θανάτου. Εκείνη ήταν τα μάτια του μέσα στο σκοτάδι του Σαλούν και πάντα τον προστάτευε, τον πληροφορούσε για ο,τιδήποτε συνέβαινε εντός και φρόντιζε ούτως ώστε ο χρόνος που περνούσανε εκεί μέσα να μην ήταν βαρετός. Τα πράγματα άλλαζαν άρδην όμως αφού τελείωνε την δουλειά και καβαλούσε τον Μαύρο Θάνατο αγκαλιάζοντας σφιχτά τον Ινδιάνο. Εκείνος ήταν που την προστάτευε από τα «απρόοπτα» της ημέρας και την περιποιούνταν, κάνοντας ό,τι περνούσε από το χέρι του για να αισθάνεται σαν μια ξεχωριστή γυναίκα. Ήταν ο μοναδικός άνθρωπός που εμπιστευόταν, την γέμιζε ελπίδα και αυτοπεποίθηση, της μάθαινε πράγματα και γνώριζε πως ενδιαφερόταν για το καλό της και μόνο. </p> <p>Είχαν φτάσει πλέον σε εκείνο το σημείο που ο καθένας έδινε στον άλλο αυτό που ζητούσε, επειδή τα θέλω τους συμπίπτανε. Όσο δεν παίρνανε την «σχέση» τους, η οποία είχε περάσει από σαράντα κύματα, στα σοβαρά, τα πράγματα κυλούσαν υπέροχα, παρά το γεγονός πως το μυαλό και των δύο το τριβέλιζε η σκέψη του μέχρι που θα έφτανε αυτή η γνωριμία, γεμίζοντας τους με ένα αίσθημα ανησυχίας. Γνώριζαν πως κάπου θα τελείωνε αυτή η ιστορία και σίγουρα ένας από τους δύο, ενδεχομένως και οι δύο, θα πληγωνόταν.</p> <p>Ο Ινδιάνος σαν υπνοβάτης άνοιξε τη δίφυλλη πόρτα του Σαλούν και καλησπέρισε τους ιθύνοντες του καταστήματος. Αυτή η διαδικασία στις αρχές πάντα τον άγχωνε. Αυτός ο φόβος του τι μπορεί να αντικρύσει και να του ανέβει το αίμα στο κεφάλι με αποτέλεσμα να παρεκτραπεί. Τώρα πια ήταν εξοικειωμένος και δεν ανησυχούσε για τίποτα. Η υπεύθυνη του καταστήματος πάντα προσηνής και ευπροσήγορη τον καλησπέρισε και ρώτησε αν θα του έβαζε το συνηθισμένο του. Ο Ινδιάνος έγνεψε καταφατικά και κάθησε σε έναν απόμερο καναπέ . Αμέσως έφτασε το «συνηθισμένο» του και με ένα πρώτο βλεφάριασμα κατάλαβε πως η Ινδιάνα ήταν απασχολημένη σε κάποιο άλλο τραπέζι. Η πρώτη που τον πλησίασε με μεγάλη επιφυλακτικότητα ήταν μια παλιά καραβάνα του μαγαζιού από τη Σιβηρική στέπα. Γνώριζε καλά τον Ινδιάνο και τα αισθήματα που εκείνος έτρεφε για την νεαρή Ρουμάνα. Σεβόταν το δέσιμο που υπήρχε μεταξύ τους και τον εκτιμούσε σαν άνθρωπο για όλα εκείνα που κατά καιρούς είχε κάνει για το χατήρι της μικρής. Φοβόταν όμως την απόρριψη από τον Ινδιάνο που ενίοτε μπορούσε να φερθεί με αψύ και άκομψο τρόπο σε όλες τις κοπέλες. </p> <p>«Θα με διώξεις πάλι;» ρώτησε τον Ινδιάνο εμφανώς ανήσυχη.</p> <p>«Η μικρή θα κάτσει και άλλο με τον τύπο εκεί πέρα;»</p> <p>«Δεν τον ξέρω ποιος είναι και τι θέλει;»</p> <p>«Δε σε ρώτησα αυτό. Αν είδες να κινούνται τίποτα ποτά σε ρώτησα»</p> <p>«Ναι. Η μικρή παρήγγειλε και άλλο ποτό.»</p> <p>«Κάτσε τότε και πάρε και εσύ το δικό σου να μου κρατήσεις παρέα.»</p> <p>Με μία χειρονομία προς την υπεύθυνη του καταστήματος ζήτησε το ποτό της και αυτό έφτασε σε χρόνο dt. </p> <p>«Πως είσαι εσύ;» ρώτησε τον Ινδιάνο.</p> <p>«Όχι και πολύ καλά. Περνάω κάποιες δυσκολίες τον τελευταίο καιρό.»</p> <p>«Προβλήματα με τη μικρή ή με τα χωράφια σου;» </p> <p>«Τίποτα από τα δύο. Απλά δεν είναι όλες οι μέρες το ίδιο…»</p> <p>Η κοπέλα κατάλαβε πως δεν υπήρχαν περιθώρια για άλλες ερωτήσεις και γύρισε την κουβέντα.</p> <p>«Που είναι εκείνος ο φίλος σου να με παντρέψεις; Έχω πολύ καιρό να τον δώ» είπε χαμογελώντας.</p> <p>Κάπως έτσι κύλησε η κουβέντα με αστειάκια και πειράγματα. Ο Ινδιάνος με την άκρη του ματιού του είδε την νεαρή Ινδιάνα να παρατάει την παρέα της και να έρχεται προς το μέρος τους. </p> <p>«Λοιπόν εγώ σας αφήνω να τα πείτε και ήρεμα οι δύο σας έτσι;» είπε η Λύκαινα της στέπας, ενώ ο Ινδιάνος της έκλεισε το μάτι. Η νεαρή από τα Καρπάθια δεν έδωσε καμία σημασία στη συνάδελφο της και με μία αστραπιαία κίνηση φίλησε τον Ινδιάνο. Το φιλί της ήταν τόσο γλυκό, από εκείνα που ακόμα και όταν οι γλώσσες ξεκολλήσουν, η επίδρασή τους διαρκεί για αρκετή ώρα ακόμα. Έσφιξε στην αγκαλιά της τον Ινδιάνο για μερικά δευτερόλεπτα και ξαφνικά λες και την τσίμπησε μύγα τραβήχτηκε, ενώ στο πρόσωπο της διαφαινόταν θυμός.</p> <p>«Που ήσουνες; Γιατί δεν απαντάς στα σήματα καπνού που σου στέλνω;» εξανέστη.</p> <p>«Δεν είμαι και πολύ καλά και δεν ήθελα να μιλήσω με κανέναν εκείνη τη στιγμή»</p> <p>«Πρώτη φορά το κάνεις αυτό. Ανησυχώ. Τον τελευταίο καιρό δεν σε νιώθω κοντά μου. Θέλω να είσαι δίπλα μου όπως παλιά. Καταλαβαίνεις;»</p> <p>«Καταλαβαίνω. Σου λέω όμως πως δεν θέλω να το κουβεντιάσω.»</p> <p>«Εντάξει. Δεν σε πιέζω. Αν χρειαστείς όμως κάποιον για να μιλήσεις ξέρεις πως μπορείς να το κάνεις μ’ εμένα.»</p> <p>«Ναι το ξέρω αυτό και σ’ ευχαριστώ»</p> <p>«Στο λέω από τώρα δεν θα βρεθούμε σήμερα. Δεν απάντησες και έχω κανονίσει. Αύριο όμως όλη η μέρα θα είναι δικιά μας.»</p> <p>«Τι εννοείς;»</p> <p>«Θα έρθεις να με πάρεις και θα πάμε στο τίπι σου. Θα ερωτοτροπήσουμε, θα ξεκουραστούμε και έπειτα θα με βγάλεις έξω για φαγητό και μετά για καφέ σ’ εκείνο το υπέροχο μέρος που με είχες πάει και την προηγούμενη φορά.»</p> <p>«Σου άρεσε;» ρώτησε ο Ινδιάνος λίγο σαστισμένος.</p> <p>«Πάρα πολύ. Μου θυμίζει την πατρίδα μου και ένιωσα όμορφα.»</p> <p>«Εντάξει λοιπόν. Δεν θα σου χαλάσω το χατήρι.»</p> <p>«Σου έχω μια έκπληξη όμως σήμερα.»</p> <p>«Τι έκπληξη;» ρώτησε ο Ινδιάνος </p> <p>«Εσύ μου το έμαθες και τώρα κατάλαβα και τι ακριβώς ήθελες να μου πείς»</p> <p>Ένα περίεργο συναίσθημα πλημμύρισε τον Ινδιάνο. Απροσδιόριστο αλλά μάλλον ομοίαζε σε άγχος. Οι πρώτες νότες της ακουστικής κιθάρας έκαναν την εμφάνιση τους, ενώ η νεαρή Ινδιάνα από τα Καρπάθια Όρη ανέβηκε στην σκηνή για να χορέψει αισθησιακά το τραγούδι που η ίδια είχε επιλέξει. Ρίγος διαπέρασε την σπονδυλική στήλη του ήρωα μας και έκανε τις τρίχες του να σηκωθούν, ενώ με δυσκολία προσπάθησε να συγκρατήσει ένα δάκρυ που ανέβηκε στον αμφιβληστροειδή του. Δεν ήταν ένα τυχαίο τραγούδι και σίγουρα καθόλου τυχαίοι οι στίχοι του. Ο Ινδιάνος έσπαγε, λύγιζε εκείνη την στιγμή. Γνώριζε πως οι στιγμές εκείνες θα χαράζονταν ανεξίτηλα στο μυαλό του και θα τον ακολουθούσαν για μια ζωή. </p> <p>I’m sorry for the times that I made you scream</p> <p>For the times that I killed your dream</p> <p>For the times that I made your whole world rumble</p> <p>For the times that I made you cry</p> <p>For the times that I told you lies</p> <p>For the times that I watched and left you stumble</p> <p>It's too bad, but that's me <br />what goes around comes around, you'll see <br />that I can carry the burden of pain <br />'cause it ain't the first time that a man goes insane <br />and when I spread my wings to embrace him for life <br />I'm suckin' out his love, 'cause I, I'll never be nobody's wife <br />I'm sorry for the times that I didn't come home <br />left you lyin' in that bed alone <br />was flyin' high in the sky when you needed my shoulder <br />you're like a stone hangin' round my neck, see <br />cut it loose before it breaks my back, see <br />I've gotta say what I feel before I grow older <br />I'm sorry but I ain't gonna change my ways <br />you know I've tried but I'm still the same <br />I've got to do it my own way <br />It's too bad, but hey, that's me <br />what goes around comes around, you'll see <br />that I can carry the burden of pain <br />'cause it ain't the first time that a man goes insane <br />and when I spread my wings to embrace him for life <br />I'm suckin' out his love, I, I'll never be nobody's wife <br />It's too bad, but hey, that's me <br />what goes around comes around, you'll see <br />that I can carry the burden of pain <br />'cause it ain't the first time that a man goes insane <br />and when I spread my wings to embrace him for life <br />I'm suckin' out his love, I, I'll never be nobody's wife</p> <p>I’ll never be, never gonna be nobody’s wife</p> <p>Nobody’s, nobody’s no, no nobody’s…</p> <p>Πόσες φορές δεν είχαν ουρλιάξει από οργή και θυμό οι δυό τους. Πόσες φορές δεν σκότωσαν ο ένας το όνειρο του άλλου. Πόσες φορές ο κόσμος του καθενός δεν αναποδογύρισε από τα πείσματα τους. Πόσες φορές δεν έκλαψαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Πόσα ψέματα είπαν ο ένας στον άλλο και πόσες φορές άφησαν ο ένας τον άλλον να κοιτάει και να μένει άναυδος με τον ίδιο τους τον εαυτό …</p> <p>Ίσως η ομορφότερη στιγμή που χάρισε στον Ινδιάνο η μικρή από τα Καρπάθια Όρη. Είχε καταλάβει και η ίδια πως πλησίαζε η αρχή του τέλους. Το ίδιο και ο Κακός Ινδιάνος που μέσα του σιγοέβραζε καθώς συνειδητοποιούσε πως νομοτελειακά το τέλος έπρεπε να δοθεί και μάλιστα από τον ίδιο. Τα πράγματα την επόμενη μέρα κύλησαν ακριβώς όπως τα είχε περιγράψει η νεαρή χορεύτρια. Ο Ινδιάνος είχε αποφασίσει πως κατόπιν αυτών θα χανόταν μια για πάντα από τη ζωή της για το καλό και των δύο χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος πίσω του. Ποτέ δεν βρήκε τη δύναμη να το κάνει…</p> <p> </p> <p>BAD  INDIAN </p> <p>και  για  την αντιγραφή  θείος  Πουρούλης </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-364721989769902217?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-88167197950429278172009-11-18T16:15:00.001+02:002009-11-18T16:22:33.491+02:00H ΚΛΗΣΗ ΠΡΟΩΘΕΙΤΑΙ ΜΕΡΟΣ 2ο69XXXXXXX . A ! μάλιστα πέσανε πείνες .<br />Μας θυμήθηκε !<br />Τότε που ήθελα και εγώ μου κανε τη δύσκολη . Δε βαριέσαι ! Δεν είναι και εκείνη για την οποία πόνεσα . ΓΤΠ ήταν .<br /><br />Δεν ήταν η αγκαπη μου .<br />Η αγκαπη μου εξαφανίστηκε και με έγκραψε στο μουνί της .<br />Δε βαριέσαι !<br />Ιστορίες !<br /><br />Καλά γείωσέ το ρε μαλάκα πουρούλη . Λέω στον εαυτό μου .<br />Και η κλήση προωθείται . Η μάλλον συστηματικά γειώνεται !<br />Μου έμαθε ο θρουλης να βάνω φραγή κατ΄ επιλογή !<br /><br />Γαμάει στα τεχνολογικά ο Θρούλης !<br />Αλήθεια τι να γίνεται αυτός ?.<br /> Τσακωθήκαμε . Χαλαστήκαμε . Ας παει στην ευχή !<br />Δεν μιλιόμαστε . Αλλά τι σας νοιάζει εσάς ? Στα παπαρια σας και εγώ και ο Θρούλης !<br />Καμιά μαλακία θέλετε να διαβάσετε , μια μαλακία καινούργια από το πλεόνασμα της δικής μου μαλακίας ! Ε ό,τι του περισσεύει του καθενός το μοιράζεται .<br />Εμένα μαλακία μου περισσεύει !<br /><br />Αντε να το ξάναπάμε από την αρχή !<br />Μου έλεγαν μια άγνωστη σε εμένα λέξη . Κορεσμός ! <br />Κορεσμός και κορόιδευα ! Αρχίδια κορεσμός έλεγα .<br /><br />Το χορταίνεις το μουνί ? <br />Τελικά το χορταίνεις !<br /><br />Άμα τώρα στον κορεσμό προσθέσεις την αηδία ... <br />Διότι συνέβησαν πολλά που με αηδιάσανε . Στην αρχή θύμωσα , λυπήθηκα , στενοχωρήθηκα και εν τέλει είδα λίγο το θέμα α-ποιοτικά . <br /><br />Αλλά αηδία ! <br />Το λαμπερό περιτύλιγμα κρύβει μέσα πολύ βρώμα , ξύνοντας τη χρυσή φλούδα τη βρίσκεις . Μετά ανοίγοντας το περιτύλιγμα σου έρχεται η αποφορά . Και καθώς τα πράγματα ξετυλίγονται μπροστά σου , τα σκατά ανακατεύονται και δεν μπορείς να σταθείς . <br />Κι ούτε να τα πατήσεις δεν αξίζει γιατί βρωμάνε .<br /><br />Κυρίως δεν μπορείς να πιστέψεις πόσο φτηνή μπορεί να είναι μια υπέροχη γυναίκα .<br /> Και πόσο ηλίθια ταυτόχρονα . <br />Και πάνω απ΄ όλα πόσο κακομοίρα , μίζερη και ξεφτυλισμένη .<br /><br />Καλά το ποσο μαλάκας ήμουνα δεν το λέω , γιατί είμαι και εγωιστής , εκτός από μαλάκας .<br />Τελος πάντων . Το ζήσαμε κι αυτό .<br /><br />Και εσύ τί κάνεις ? <br />Με ρωτάνε πολλοί . <br />Εγώ μάγκες απέχω από την πολλή βρώμα και ασχολούμαι με άλλες βρώμες που ξέρω . Της ημέρας . Στις οποίες έχω εκπαιδευτεί και δεν μου πολυμυρίζουνε . <br />Παραμένω εδώ έτοιμος αν βρεθεί κάτι να με συναρπάσει , πράγμα απίθανο , με τα όσα ξέρω πλέον . Δεν το αποκλείω αλλά δεν το βρίσκω πιθανό . <br />Ζω με τις αναμνήσεις μου (και το καρνέ μου ) . <br />Μεγάλο πράγμα το καρνέ . Τόκοι μιας τριετίας .<br />Αλλά να μη μας παίρνουνε και ότι ώρα γουστάρουνε .<br />Να παίρνω εγώ είναι καλύτερα . Γειά σου μωρό . Πάμε ? Που ? Πόσο ?<br />Και έτσι πάει η δουλειά . Με λαϊκές απογευματινές !<br />Δεν περνάω και άσχημα <br />Έστρωσα και επιδερμίδα , κοιμάμαι νωρίς . Φράπα το μαγουλάκι . Πάνε οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια . Δε βρωμάω τα πρωινά πουτανοάρωμα , τσιγαρίλα και ουίσκυ .<br />Δεν συσκέπτομαι με τον εαυτό μου 4-8 το απόγευμα στον καναπέ του γραφείου ( ο ύπνος μου την παλαιά , κραταιά εποχή της δόξης μου )<br />Δεν ξεχνιέμαι να καλώ το σερβιτόρο στην ταβέρνα ανάβοντας αναπτήρα .<br />Βέβαια λεφτά μου τρώνε . Όλο και κάποιος βρίσκεται να σου τα τρώει . Παπάδες , πουτάνες , ραφτες , μπουζούκια , είδη πολυτελείας , ανθοπωλεία , ατυχήσαντες , συγγενείς και φίλοι της προσκολλήσεως , δε γαμιέται μωρέ . Μαζί μας θα τα πάρουμε ?<br /><br /><br />Όχι ότι δε βγαίνω . Βγαίνω καμιά φορά . Μια φορά κάθε 15 . Κάθε 30<br />Νωρίς . Πάντα με φίλους και για χαβαλέ .<br />Άντε να πάρω αγκαλίτσα κανένα καλό κοριτσάκι . Καλό θα μου πεις ρε μαλάκα πουρούλη . Καλό είναι μωρέ . Καλό είναι . Όταν δεν τη γαμάς και κερνάς 1 ποτό για παρέα καλό είναι .<br /><br />Γειά μας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8816719795042927817?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-89873354479121344162009-11-17T11:30:00.001+02:002009-11-17T11:30:44.530+02:00Χωρίς τίτλο<p><strong>Τον γνώρισες .</strong> <br />Τον έφαγες 2-3 φορές , και εν τέλει σε φόρτωσε . Καλός ήταν στο ξενοδοχείο . Και  αν  δεν ήταν  τα  ποτά  το μεθύσι , η  κούραση  της  νύχτας , το  ότι  ήταν σταφίδα και βρώμαγε  το χνώτο του , καλά  θα  περνάγατε . <br />Έγραψες λοιπόν στο ημερολόγιό σου , ότι θα ήταν ο καλός πελάτης . <br />Που θα σου έκανε πολλές κάρτες την εβδομάδα . <br />Άλλος ένας χρειαζόταν και θα 'φευγες κάθε μέρα με το μεροκάματό σου . <br />Ε θα πιανες τα 45 ποτά την εβδομάδα και μετά , θα παιρνες από όλα το ποσοστό  σου . <br />Σε ένα χρόνο θα χες κονομήσει . </p> <p>Λίγος κόπος και 4 ξεπέτες την εβδομάδα . Κυριακή και Πέμπτη πριν το μαγαζί με τον ένα . <br />Δευτέρα και Τετάρτη πριν το μαγαζί με τον άλλο .</p> <p>Τις  άλλες  μέρες  τα  απογεύματα   ξύπναγες  νωρίς , είχες  υπηρεσία  πριν το μαγαζί . Καλές  βιζιτούλες , καλοπληρωμένες . Μηνύματα  αυτός . Αναπάντητες . Κατά  τις  10 τον  έπαιρνες  και του  ζήταγες  τα  ρέστα  γιατί δεν σε  άφησε  να  κοιμηθείς , του  'λεγες  να 'ρθει  και  από το μαγαζί που  τον είχες  πολύ  επιθυμήσει . <br />Ε βάλε και καμμιά έκτακτη ξεπετούλα , κανένα φόρτωμα μετά το μαγαζί , ή και πριν το τέλος του ωραρίου , αναλόγως του λογαριασμού , 30 - 50 κάρτες . Κάτι θα τσιμπολογούσες και από τον πελάτη . </p> <p>Κάτι ψώνια  από τον ένα , κάτι χρήματα  από τον άλλο για  τη  ΔΕΗ , τον ΟΤΕ , τη  μανούλα  σου κ.λπ.  Τα ποσοστά από το ξενοδοχείο . Ε και κανένα άλλο τυχερό , από τα ροζ ξενοδοχεία , ή και τα καλά . <br />Σε ένα χρόνο είχες σκοπό να παρατήσεις τη νύχτα . <br />Ε δε θα έμενες πάντα να πεινάς και να τρως τα φρούτα του πελάτη ! <br />Ούτε να γυρνάς  αιωνίως  με  το στρινγκ  και να  ζητιανεύεις σφηνάκι ελεημοσύνη από τις κολλητές σου . Που  δε  σε  παραθέλανε  κι όλας , διότι  το 'δινες και εύκολα  και πιο φτηνά . </p> <p> <br />Τώρα κουφάλες σκέφτηκες θα σας πεθάνω όλες . <br />Και τον μόστραρες σε όλα τα καταστήματα . Ο ντικός μου . Κέρναγες  και τις  κολλητές  . Έγινες  ντίβα . </p> <p>Βέβαια  το αρνί ξύπνησε  κάποτε  , έγινε  λύκος . Τον είχες παραφάει στη  γκρίνια . Του 'κανες  και ξυνίλες   βαρέθηκε  ο άνθρωπος . Σου  λέει  , έχει και αλλού  φαΐ . Δεν  είναι ανάγκη  να  τρώμε  κάθε  μέρα  στον Αστέρα . Υπάρχει και η  ψησταριά   του  Κοκοβιού . Το ΄μαθε  και το παιχνίδι μαζί σου . Ε  με  τέτοια  καθηγήτρια  πήρε  πτυχία , μάστερ , μπακαλορεά  , δοχτοράτα . Και  φράγκα  είχε  και εμφανίσιμος  ήταν . Και το παιχνίδι το ΄ξερε . Και τα 'λεγε  και ωραία , όταν  ήθελε .( Διότι  μαζί σου  τελευταία  δεν ήθελε και σε  μπινελίκωνε  - <strong>αρχίδια είναι αυτά  , όσο να  πεις  κάποτε  πρήζονται και σπάνε</strong> ) . </p> <p>Αλλά  έλα  που  οι τρύπερς  έχουνε  ένα  δίκτυο πληροφοριών   , τύφλα  να 'χει  η  ΚΥΠ . <br />Γι αυτό όταν έβγαινε αλλού ο μάγκας σου , βαρούσε ο τηλέγραφος , «εγκαπη μου είνταμε τον ντικό σου σήμερα εντώ κ.λπ. <strong>  ΕΚΑΝΕ  ΖΗΜΙΑ </strong>και  πίρε  μια  κουπέλα  κατά  τις 5  και φύγκανε  παρέα » . Τούρμπο εσύ  . Και  σήμερα  δεν είχε  δουλειά . </p> <p>Μάθαινες  ότι  της  έσκασε  και φραγκάκια  και  τη γάμησε  στον Πρίαμο χωρίς  πολλά - πολλά . </p> <p>Και μετά σκύλιαζες με τα sms « ΔΕΝ ΗΡΘΕΣ ΣΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΓΡΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΒΙΖΙΤΑ ΤΙΣ ΡΟΥΜΑΝΕΣ » . Σού 'γραφε  αυτός  καντήλια .Του  γραφες  εσύ πουστρηλίκια . Ε δεν θα 'μενες με το 20άρικο και το ταξί , έπρεπε να περιφρουρήσεις τα δικαιώματά σου .Του  ξανακαθόσουν  , συνήθως  όλως  τυχαίως  σπίτι σου  « απρογραμμάτιστα » , που  ήταν και ρομαντική  η  ατμόσαφαιρα  , τον ξανάτρωγες δι΄ ολίγον .</p> <p>Αλλά  το 'χε μάθει  το παιχνίδι  πλέον  και ξετσουτσούνισε . <br />Και  φτου  κι απ΄ την αρχή . Και  αρχίζανε  και  οι άλλες  οι βρώμες .« Πολύ  μαλάκα  το ντικό σου  3 βντομαντες  ντεν ηρτε να  σε  ντει  . Είναι  και  εκείνη  η  πατσαβούρα  στο .... που  του  τα  τρώει !». Πύραυλος εσύ ! Εσύ  που του  φέρθηκες  τόσο ωραία . Τί  αχάριστο γουρούνι ! </p> <p>Αλλά  , στο  τέλος  έφτιαξες  την ατζεντούλα  σου .Δε  θα 'μενες μια ζωή με το μισό ψωμί την ημέρα . Και  πλάκωνες  τα  τηλέφωνα . Πριν ή  μετά  τις  απογευματινές  βίζιτες - ξεπέτες . Πολύ  σου  λείπανε . Ε  τι  γαμήσανε  και φύγανε ? Έπρεπε  να  'ρθουνε  να  κάνουνε  καμιά  κατάθεση . Να  σε  βοηθήσουνε . Ε και  σιγά  σιγά  σου  ' γινε  συνήθεια . </p> <p> <br />Απλά έπρεπε λίγο να προσέχεις . <br />Να σε αφήνει ο καλός πελάτης μακριά από το μαγαζί . Να μη μιλάς και να μη μιλάει . Να μη μάθει για τις βίζιτες και την πορνεία . Την πορνεία την κυριολεκτκή , όχι το αντάλλαγμα για τις κάρτες , τα ραντεβουδάκια , τα κλαμπάκια, τα μπουζούκια κ.λπ.</p> <p> <br />Διότι  ο άλλος που χώνει λεφτά σπάζεται λίγο , άμα μαθαίνει ότι γαμιέσαι με 80 και 100 ευρώ . Η και λίγο λιγότερα , ή λίγο περισσότερα ! Ότι κάνεις παρτούζες και άλλα συναφή  . Ότι π.χ. προχτές που έφυγες κατά τις 3 από το μαγαζί , δεν πονούσε η κοιλιά σου , αλλά σε φορτώσανε 2 μερακλήδες μαζί και σήμερα πονάει ο κώλος σου . <br />Βέβαια όλοι κάποτε μαθαίνουνε στη νύχτα , αργά ή γρήγορα ! <br />Άλλοτε βαριούνται και σιχαίνονται , διότι ε δεν έχετε ρε κορίτσια και τον καλύτερο χαρακτήρα , και αποχωρούν πριν μάθουν ... <br />Άλλοτε αποχωρούν αφού μάθουν . <br />Και βουρ από την αρχή να βρούμε τον καλό πελάτη . <br />Ε δεν πειράζει μωρέ δεν θα ξεφύγεις φέτος από τη νύχτα , θα ξεφύγεις του χρόνου . Ο πελάτης θα βρεθεί . <br />Ο φίλος  σου  ο σερβιτόρος  που  κανονίζεις  να  του  αφήνουνε  καλό  tip οι πελάτες  σου , σου  το σφύριξε , στη σάλα υπάρχει ένας εμφανίσιμος σαραντάρης , με προσεγμένο ντύσιμο και ακριβό ρολόι . Πάμε γρήγορα πριν του την πέσουν οι άλλες οι πατσαβούρες  και και τον πλακώσει με το καλημέρα  καμιά  καριόλα  στα γλωσσόφιλα !</p> <p> <br />Κάτσε να βάλεις και μια φωνή στο αφεντικό που ξέρει μόνο ειδικές συμφωνίες να κάνει ! Τώρα  πια  πάλιωσες , έγινες  συνεργάτης , έχεις  τον κόσμο  σου  τα  ποσοστά  σου , και από σένα  δουλεύει το μαγαζί . Μπορείς  να  λες και καμιά  κουβέντα  χωρίς να  βρέχει σφαλιάρες . </p> <p>Ή  θα σε  στέλνανε κατά προτίμηση στους καλούς στόχους , ή σε ζητάνε και από αλλού ! </p> <p>Υπάρχει και κρίση . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8987335447912134416?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-76885588925362093072009-11-06T15:55:00.003+02:002009-11-06T16:00:14.274+02:00Ο ΑΝΤΡΕΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΝΟΛΗΣΟ αντρέας και ο μανόλης τα χανε πιει ! <br />Που το παράξενο θα μου πεις ? <br />Που και που τα πίνει και ο Μανόλης <br />Που και που τα πίνει και ο Αντρέας . <br />Αλλά , το θέμα είναι ότι πολύ σπάνια οι γνωστοί τους θυμούνται να τα έχουν πιεί ταυτοχρόνως και ο Μανολης και ο Αντρέας ! <br />Και όπως είχανε πιει και οι δύο άρχίσανε να ζωγραφίζουνε , οπότε ο Αντρέας αρχίζει και δίνει το ρυθμό , αφού η ώρα είχε περάσει , η μουσική είχε ατονήσει , η πουτή βαριότανε , ούτε κέρασμα δε ζήταγε . Θα επακολουθούσε breakfast . <br />Και ο Ανδρεας άρχισε να σιγοτραγουδάει « Τα λουλούδια μες το βάζο μαραμένα » . <br />Γέλιο ο Μανόλης . <br />« WHAT IS THIS » Τσίμπησε η πουτή <br />This is Bithikotsis , moro mou . <br />what is Bithikotsis , What is the meaning of the lyrics <br /><br />Αντε τώρα να εξηγείς καψουροτράγουδο βαρέων βαρών σε μινιόν νεαρή καλλονή της υποσαχάριας Αφρικής . <br /><br />The flowers in the vase are faded , the little angels in the picture are sad <br /><br />Τσάτρα πάτρα κάτι είπανε , άντε τώρα με άνα κεφάλι καζάνι από το ποτό και το καβλάντισμα να γίνεσαι κάτι σαν τον Στρατηγάκη . <br /><br />I want to learn the song είπε συγκινημένη η πουτή . nice lyrics <br />Άντε μωρό μου να μη σου χαλάσουμε το χατήρι <br />Repeat after us <br /><br />Τα λουλουδια <br />To loloudia <br />σ΄ενα βαζο μαραμένα <br />s ena vasos marameno <br />τ' αγγελούδια σ΄ ένα κάδρο λυπημένα <br />t aggeloudia s enos kadros lipimenos<br /><br />και τελικά το πρώτο κουπλέ το έμαθε <br /><br />Όχι , ποιος είναι ο Bithikotsis δεν προσπαθήσανε να το εξηγήσουνε .<br />Θα έπαιρνε ώρα .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-7688558892536209307?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-38270360703831380562009-11-03T12:28:00.001+02:002009-11-03T12:28:43.734+02:00Ένα ποίημα αφιερωμένο στις αγαπημένες μου στριπτητζούδες<h3><a name="ΤΑ_ΧΛΩΜΑ_ΤΑ_ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ"></a><strong>Τὰ χλωμὰ τὰ κοριτσάκια</strong></h3> <p>Τὰ χλωμὰ τὰ κοριτσάκια <br />μαραμένα σὰν τὰ κρίνα, <br />στέκουνται, σὰ μαγεμένα, <br />καὶ κοιτᾶνε τὴ βιτρίνα,</p> <p>δὲν τὰ νοιάζει γιὰ τὸ κρύο, <br />δὲν τὰ νοιάζει γιὰ τὴν πείνα, <br />κάθουνται μαρμαρωμένα, <br />καὶ κοιτᾶνε τὴ βιτρίνα...</p> <p>Κι οἱ κουκλίτσες, ἀπὸ μέσα, <br />μὲ τὰ κόκκινα λακκάκια, <br />ποὺ δὲν ξέρουν τὶ συμβαίνει, <br />καὶ γι᾿ αὐτὸ δὲν ἔχουν κάκια,</p> <p>οἱ κουκλίτσες οἱ καημένες, <br />ἄλλο τόσο μ᾿ ἀπορία, <br />τὰ κοιτᾶν, κι ἐκεῖνες τώρα, <br />σὰν ἀλλόκοτα θηρία!</p> <p>Τὶς κουκλίτσες τὶ τὶς νοιάζει! <br />καλὰ κάθουνται στὴ ζέστα, <br />τὰ φτωχὰ τὰ κοριτσάκια, <br />ὅμως γύρισε καὶ δές τα,</p> <p>μ᾿ ἕνα μαῦρο ρουχαλάκι, <br />ξεφτισμένο καὶ τριμμένο, <br />μ᾿ ἕνα σκίσιμο ἀπὸ πίσω, <br />ντροπαλὰ μισοκρυμμένο,</p> <p>μὲ πρησμένο, ἀπ᾿ τὶς χιονίστρες, <br />τὸ μικρούλι τους χεράκι, <br />μᾶλλον τὰ καημένα ἐκεῖνα, <br />μοιάζουν νἆναι ἀπὸ κεράκι...</p> <p>Κι ὅμως νὰ πού, μὲς τὸ δρόμο, <br />μὲ τὰ ξένα ἐκεῖνα χάδια, <br />μιὰ στιγμή, ξαναγιομίζουν <br />τὴν καρδούλα τους τὴν ἄδεια..</p> <p>Μὰ σὰν πᾶνε παρακάτου, <br />ποὺ κανένας δὲν τὰ βλέπει, <br />ἔρημα καὶ μοναχούλια, <br />μὲ τὸν οὐρανὸ στὴ σκέπη,</p> <p>κρύβουν ἔτσι ἀπελπισμένα, <br />τὰ ματάκια στὸν ἀγκώνα, <br />ποὺ κι ἐκείνος κλαίει, κλαίει, <br />στὴν πικρὴν αὐτὴν εἰκόνα...</p> <p> </p> <p>Ναπολέων  Λαπαθιώτης  </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-3827036070383138056?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-1898983021311758612009-11-03T11:50:00.001+02:002009-11-03T11:55:55.588+02:00Η Υποκουλτούρα του Strip<p>Η  σύμπτωση  να  μπω  κάποτε  σε  ένα  strip club δεν άργησε  να  γίνει  συνήθεια . </p> <p>Το  στριπτιζάδικο  μου  έγινε  χωρίς  να  το καταλάβω  τρόπος  ζωής . </p> <p>Γνώρισα  ένα  διαφορετικό κόσμο . </p> <p>Έζησα  εκεί  αρκετά πράγματα . Τελείως  διαφορετικά  από το σύμπαν που  μέχρι τότε  είχα  μπροστά  μου . </p> <p>Το  θέμα  είναι  ότι  με  την  πολλή  ενασχόληση  με  το  θέμα  , το  έχουμε  μορφοποιήσει  ως  ένα  μονωμένο  μικρόκοσμο . Ένα  υποσύνολο  του  κόσμου  μας  με  τους  δικούς  του  ρυθμούς , νόμους , κανόνες , συμπεριφορά . </p> <p>Ο  μικρός μας  υπό - κόσμος  αυτός  έχει  τις  δικές  του νόρμες  και  τη  δική  του  λογική . </p> <p>Έχει  το  δικό  του  κώδικα . </p> <p>Σε  μια  εξέλιξη  του  αστικού  γίγνεσθαι  , ο  αστικός  μύθος  του  στριπ  απόκτησε  και  τη  δική  του  κουλτούρα . </p> <p>Την  υποκουλτούρα  του  στριπ . </p> <p>Που  όπως  κάθε  υποκουλτούρα , τίθεται  εκ  των προτέρων  σε  μια  απαξιωμένη  εκ φύσεως και  θέσεως  οπτική . Και  έτσι  είναι  υπάρχει  πάντα  το  ζεύγος  πελάτης  - πουτή , που  ποικίλει  αναλόγως  με  τον πελάτη  και την  πόρνη . Μπαίνουνε  και  άλλοι παράγοντες  βέβαια . Αλλά  στο θέμα  της  υποκουλτούρας  αυτής  , έχουνε  κάποιο άλλο παραπληρωματικό και  επάλληλο  ρόλο . </p> <p>Διαμορφωτές  της  υποκουλτούρας  του  στριπ  γίναμε  όλοι  που  ποστάρουμε  στα  μπλογκ , ή  στα  site  με  ύφος  100  καρδιναλίων  ό,τι  μας καβλώσει . Χρησιμοποιώντας   τη  διέξοδο  της  ανωνυμίας  , ως  άλλοθι  αυτοψυχανάλυσης . Ως  εξομολογητάρι  της  μαλακίας . </p> <p>Άλλες  φορές  πάλι  είναι ανταλλαγή  εμπειρίας  , ή  απόπειρα  να  εκφράσουμε  τα  εσώψυχά  μας  , την καταπιεσμένη  επιθυμία , τη  φαντασίωση , ό,τι  ζορίζει τον  καθένα  μας . </p> <p>Και πάλι όμως  δεν  παύει  να  είναι   το  εξομολογητάρι  της  μαλακίας . </p> <p>Διότι  ότι  για  μένα  είναι  σοφία  , ή  και εμπειρία , για  κάποιον  πάντα θα  είναι  μαλακία . </p> <p>Δημιουργούνται  έτσι  δομικά  διαφοριζόμενες  σχολές  που  προσεγγίζουν το θολό  πέπλο  της  υποκουλτούρας  του  στριπ  από  αποκλίνουσες  επόψεις . </p> <p>Και  πάντα  στη  μαλακία  καταλήγουν . Όλοι . </p> <p>Μαλακία  η  οποία  γίνεται δια  δραστική  , αφού  επιδρά  στο ευήκοον ους  των  επαγγελματικώς  απασχολουμένων  με  το χώρο , οι οποίοι  πιστεύοντας  ότι πιάνουν  το  σφυγμό της  αγοράς  , απλώς  απαξιώνουν  περισσότερο  το  ήδη  κακό προϊόν  που  προσφέρουν . </p> <p>Μαλακία  την  οποία  κάνουν  πλέον  βαρετή  οι  στερεοτυπικοί αφορισμοί  , των  θεραπόντων της  υπό-κουλτούρας  του  στριπ  , αλλά  και η  έλλειψη  των μεγάλων  κυριών  , που  ελάμπρυναν  το  παρελθόν  του  χώρου ,  αφήνοντας  στις  εναπομείνασες  θεραπαινίδες  του  σωλήνα  την  ανέμπνευστη  νοτοοτροπία  της  βιωματικής  υποτονικότητας  της  ανάδειξης  του  θλιβερού  στερεοτυπικού  τους  ρόλου . </p> <p> </p> <p>Εν  τέλει  , ας  είμεθα  λίγο  μετριοπαθείς . Ας  έχουμε  επίγνωση  της  μαλακίας  και  ας  μοιραζόμαστε  τις  εμπειρίες  μας  με  λίγη  λιγώτερη  μαγκιά  , πονηράδα  και  επίφαση  απόλυτης  γνώσης . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-189898302131175861?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-52825625807261488932009-10-23T13:03:00.000+03:002009-10-23T13:03:22.520+03:00Από που , γιατί και τί αγοράζεις .<p> </p><p>Προεκτείνοντας τη σκέψη μου μετά τα όσα σας έγραψα χτες , κατάλαβα ότι δεν έβαλα στο νοηματικό σχήμα τους αποφασιστικούς παράγοντες της καταναλωτικής λόγικής . </p><p>Διότι το πολλαπλάσιο των 20 € εξαρτάται από αυτούς τους παράγοντες . </p><p>Στο Κολωνάκι αγοράζεις κάτι που μπορείς να το βρεις στο παζάρι 100 φορές φτηνότερο . Το θέμα όμως είναι να ξέρεις αν πράγματι εκεί που αγοράζεις είναι Κολωνάκι , και , κυρίως , αν το προϊόν είναι Κολωνακιώτικο .</p><p>Γιατί το αγοράζεις . Το αγοράζεις γιατί σου αρέσει . Το αγοράζεις γιατί πράγματι σου χρειάζεται . Το αγοράζεις για να επιδείξεις το προϊόν , ή τη σακούλα του στους φίλους σου στην καφετέρια , ή τους αγνώστους στο δρόμο και να τους εντυπωσιάσεις ? Το αγοράζεις γιατί πρέπει να το αγοράζεις ? </p><p>Τι αγοράζεις ? Αγοράζεις το προϊόν , ή ότι είναι συνδεδεμένο στο μυαλό σου με το προϊόν ? Αγοράζεις το αντικείμενο ή το μύθο ? Αγοράζεις κάτι που σε κάνει να νιώθεις καλύτερα , ή κάτι απολύτως χρηστικό . </p><p>Έτσι το προϊόν που έχει μια δεδομένη τιμή , το αγοράζεις σε διαφορετικές τιμές . Σε πολλαπλάσια των 20 € . </p><p>Και ας μην κρυβόμαστε . Κάποιους μας έκανε ευτυχισμένους ένα αυτοκίνητο . Άλλους μια πένα μας έκανε να νιώσουμε γεμάτοι . Πόσοι από εμάς δεν νιώσαμε όμορφα με ένα καινούριο κοστούμι . Σε πόσους από εμάς δεν ζέστανε την καρδιά μας ένα πανάκριβο κομπολόι . Γιατί ? </p><p>Έτσι και το γλέντι και το κρεβάτι αυτής που φανταζόμαστε , μέσα στο στερεοτυπικό σκέπτεσθαι των αστικών μύθων προσφέρει ηδονή και ικανοποίηση ανυπολόγιστη κάποτε . </p><p>Το αίσθημα της ικανοποίησης , της πρόσκαιρης ευτυχίας και της αίσθησης της επιτυχίας έχει μη αποτιμητή επιτυχία . </p><p>Το θέμα είναι εν τέλει πολύπλοκο και πολυπαραγοντικό . </p><p>Πόσο το κοστολογείς ? </p><p>Πόσο πωλείται ? </p><p>Τί , από που , και γιατί το αγοράζεις ? </p><p>Και εν τέλει πόσο το αγοράζεις ? </p><p>Στο χαοτικό αυτό προβληματισμό η απάντηση βρίσκεται και πάλι μέσα μας . </p><p>Όταν καταλαγιάζει το πάθος , παύει η ηδονή , το μέχρι χθες απόλυτο γίνεται ρουτίνα . Όταν με νομοτέλεια τα μάγια διαλυθούν και απομακρυνθούμε από την ουτοπία μας , όταν κρυώσει το θέμα και κάνουμε ταμείο νιώθουμε καλά ? </p><p>Τότε , σε όποιο πολλαπλάσιο των 20 € και αν το πληρώσαμε , μια χαρά το αγοράσαμε ! </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-5282562580726148893?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-27556120554535201922009-10-22T19:51:00.001+03:002009-10-22T19:51:40.319+03:00Πόσο κάνει το μουνί της πουτής ?<p>Στο γνωστό site , είδα  έναν  δομικό  προβληματισμό . </p> <p>Πόσο  κάνει  το  μουνί  της  πουτής  ? με  ανταπάντηση  ενός  εμπειρογνώμονα  του  χώρου  Το θέμα  δεν είναιπόσο κοστίζει , αλλά   πόσο το κοστολογείς . </p> <p>Η  δική  μου  απάντηση  είναι  το  θέμα  δεν είναι  ούτε  πόσο  το κοστολογείς , ούτε  πόσο  αξίζει . Το θέμα  είναι πόσο το αγοράζεις . </p> <p>Σε  παλαιότερες  εποχές  , όταν  υπήρχαν  καλοί πελάτες  , έρωτες  και  υπέροχες  γυναίκες  , η  απάντηση  θα  ήταν διαφορετική . </p> <p>Μια  κυρία  που  έβγαζε  στην  ξεφτύλα 200 € και τα  αστέρια  500  €  το βράδυ , άκοπα , με  χορούς  και  ποτάκια  ε όσο  ναναι  για  να  σου  χαρίσουν  το  πολυτιμώτερο  ήσαν ακριβές . </p> <p>Οι  τίμιες  σου  τα  έπαιρναν  επί  τη  εμφανίσει  εντός  του ξενοδοχείου , οι  γάτες  σαν  «βοήθεια» εντός  του  καταστήματος . Και γενικώς  όπου  σε  έβρισκαν ήταν , αλλά  όλους  αναλόγως  βαλαντίου  και συνθηκών ψηλά  τους  έβρισκαν . </p> <p>Έφυγαν  οι  μικροί πελάτες  , αλλά  και οι τακτικοί . Πλέον  οι πουτίτσες  άρχισαν τα  κλάμματα . Και  άρχισαν να  βάνουν νερό στο κρασί τους  , μαγαζάτορες  και πουτές .</p> <p> Έτσι  σε  μαγαζιά  που  λειτουργούσαν ως  gentlemens' clubs  ( ποτόν  και γνωριμία , ενίοτε  και δια  τα  περαιτέρω , ή  μόνο με  υποσχέσεις  δια  τα  περαιτέρω )  άρχισαν  να  παραθέτουν ροφήματα . Τα  καταστήματα  που  παρέθεταν  ροφήματα  για  να  αντεπεξέλθουν  στον συναγωνισμό  άρχισαν  να  παραθέτουν και ψητά  της  ώρας . </p> <p>Όλα  δε  λίγο ως  πολύ  ενεθάρρυναν  τις  συνεργάτιδές  τους  , διότι υπάλληλους  ουδέποτε  είχαν , να  ασχολούνται  και με  εκτός  έδρας  ασχολίες , που  είχαν όμως  πάντα  σχέση  με  το αιδοίο και με  την με  την έδρα  τους . </p> <p>Άμα φτάνεις  μετά  βίας  να  πάρεις  το 40% της  κάρτας  , και έχεις  4  κάρτες  στο τέλος  της  βραδιάς  αναζητείς  άλλες  λύσεις . </p> <p>Έτσι  και  «καλοί πελάτες» άρχισαν  να  αποχωρούν . Είτε  διότι  οι πουτές  ήσαν  μεγάλα  αλητάκια , είτε  διότι  οι μαγαζάτορες  ήσαν μεγάλα  κοράκια . </p> <p>Πάντως  έφυγαν . Δεν  γίνεται  φίλε  μου  μου  είπε  κάποτε  κάποιος  να  κάνεις  χρυσή  μία  αρτίστα  η  οποία  αρμέγει  τον πρώτο τυχόντα , πηδιέται  επί σκηνής , ή  στο πριβέ ,  ή  εξασκεί  απροκάλυπτα το αρχαιότερο επάγγελμα . Με  ολιγώτερα  χρήματα  και  σχεδόν  χωρίς  σκοτούρες  απολαμβάνεις  ονειρικές  καταστάσεις  με  τις πλέον ευειδείς  και  αξιόπιστες  επαγγελματίες . Με  τα  ίδια  χρήματα  με  καλλονές  εκτός  του χώρου , τις  οποίες  θαυμάζεις  στα  περιοδικά . Δεν είχε  άδικο . </p> <p>Αυτή  ήταν  η  απομυθοποίηση  του  στριπ στη  χώρα  μας . Άλλο  η  πουτάνα  την οποία  μπορεί να  έχει ο καθένας  με  κάποια  ταρίφα , και άλλο η  απρόσιτη  γυναίκα  του  αρχηγού , που  κατεβαίνει  λάγνα  από το σωλήνα  ξυπνώντας  σου  την  επιθυμία , τη  λαγνεία , την καψούρα . </p> <p>Άλλο πράγμα η  αρτίστα , άλλο η  εκδιδόμενη . Από τη  στιγμή  που  φτάνουμε  στην κατα  σύστημα  έκδοση  το ονειρικό παύει να  υπάρχει και υπερισχύει το αγοραίο . Πονηρεύει ο κόσμος . Και  κάνει συγκριτικές  μελέτες , ενημερώνεται  για  τις  πολιτικές  των τιμών κ.λπ. </p> <p>Μικραίνει  η  αγορά , πέφτει ο τζίρος . Φτηναίνει το μουνί , γίνεται  γύφτος  κι ο πελάτης .</p> <p> Γι αυτήν  που  με  50 € μπορείς  να  την έχεις  εντός  του  καταστήματος  , πόσα  να  δώσεις  εκτός ? Γιατί  να  της  πάρεις  τσαντικά , ρουχικά , τηλέφωνα ? Γιατί  να  πίνει σαμπανίτσες ? Γιατί  ο χορηγός  να  πληρώνει  τα  έξοδα  του boyfriend ? Γιατί  ο καλός  πελάτης  να  επιβαρύνεται  με  τα  λειτουργικά  κόστη  του  αφεντικού ? </p> <p>Η  πουτή  το 40%  θα  πάρει , αν  δεν σας  βουτήξει  φιλοδώρημα . Δηλαδή , 20€ για  ένα  πήδημα . </p> <p>Επομένως  με  την αναπόδραστη  αυτή  πτώση , η  οποία  απέβαλε  το όνειρο  και τη  φαντασίωση η  απάντηση  είναι  εσύ  πόσο το αγοράζεις ? </p> <p>Πόσο  αγοράζεις  κάτι  που  ένα  κορυφαίο μοντέλο σου  προσφέρει  με  ένα κόστος  γύρω  στα  600 € , μια  κορυφαία  τουρίστρια στα 250€ , μια  καλή  τηλεφωνική  γνωριμία  στα  150€ , μια  κορυφαία  στουντιατζού  στα  80 , και μια  προλετάρισσα  του  Μεταξουργείου στα 20 . </p> <p>Γιατί  καμιά  πλέον  δεν μπορεί να  σου  πουλήσει  τη  φαντασίωσή  ότι  πήδηξες  τη  «γυναίκα του αρχηγού» , την επίπλαστη  εντύπωση  ότι έγινες  αρχηγός  για  μια ώρα . Δεν  υπάρχουν οι προϋποθέσεις  να  τις  αγαπήσεις . Δεν υπάρχουν οι αντικειμενικές  συνθήκες  να  τις  λυπηθείς . </p> <p>Δεν λυπάσαι  όποια  είναι  ευχαριστημένη  να  πουλάει  το μουνί  της  για  20 € στην τσέπη . Οι επιλογές  έχουν κόστη . </p> <p>Άρα  το θέμα  δεν  είναι πόσο το  κοστολογείς  20€ στην τσέπη  κοστολογείται . Ούτε  πόσο  κοστίζει . Κοστίζει 20€ </p> <p>Το θέμα  είναι  σε  ποιο πολλαπλάσιο των 20€ το αγοράζεις . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-2755612055453520192?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-22487640685662136892009-10-20T17:32:00.001+03:002009-10-20T17:32:08.193+03:00ΕΡΩΤΙΚΑΙ ΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ<p> </p> <p><font size="2">Κοίτα  τι βρίσκεις  στα  σοφά  τα  βιβλία . Αλλά  τότε  έπρεπε  να  το ΄χα  διαβάσει . τότε  που κ</font><font size="2">αθόμουν και  μιζέριαζα  σαν  κλαμμένος  πούτσος . </font></p> <p><font size="2">Θα   αρκούσε  το  προσοχή  σκουλαμέντο .</font></p> <p> </p> <p><b>Ερωτικαί  εκδικήσεις </b> <br />Όταν βλέπω κάποιον να περπατή επάνω-κάτω, όπως ο μακαρίτης ο Bέρθερος, και να μελετά μίαν ερωτικήν εκδίκησιν, λέγω από μέσα μου: «Iδού ένας άνθρωπος, που ετοιμάζεται να κάμη μίαν ανοησίαν!». <br />    Kαθένας την κάμνει με τον τρόπον του. Άλλος φονεύει. Aλλά ο θάνατος είναι μυστήριον. Άλλος αυτοκτονεί. Aλλά η αυτοκτονία είναι μία ηλιθιότης. Άλλος σπεύδει να υπανδρευθή με το πρώτον αδέσποτον θήλυ, που συναντά εις τον δρόμον του, φανταζόμενος ότι εκδικείται με τον τρόπον αυτόν εκείνην, που έπαυσε να τον αγαπά. Aυτό είναι ξεκαρδιστική κωμωδία. Άλλος γράφει ένα δράμα, εις το οποίον καυτηριάζει τας γυναίκας με πεπυρακτωμένον σίδηρον. Aυτός, απλούστατα μαξιλαρώνεται. Yπήρξεν ένας άνθρωπος, ο οποίος, δια να εκδικηθή την γυναίκα του, κατήργησεν, εν στιγμή παραφοράς, το φύλον του με την μάχαιραν του δημίου. Mε αυτόν γελούν οι αιώνες. Kανείς, με μίαν λέξιν, δεν εστάθη ικανός να εκδικηθή επαξίως μίαν γυναίκα εις τον κόσμον αυτόν. <br />    Tο πράγμα είναι ευεξήγητον. Όλοι οι εκδικηταί της γυναικείας απιστίας ενεργούν μ' ένα τρόπον εσφαλμένον εις την βάσιν του. Eνεργούν δηλαδή μ' ένα τρόπον υπερβολικά σοβαρόν και πολύ συχνά τραγικόν. Προτιμούν την τραγωδίαν εκεί, όπου κατ' εξοχήν θα ήτο ενδεδειγμένη η φάρσα. Yποδύονται τον κόθορνον του τραγωδού, ενώ ο ακαταλληλότερος άνθρωπος δια να παίξη ένα σοβαρόν ρόλον εις το θέατρον της ζωής είναι ο ατυχήσας εραστής. Kαι, ενώ ορέγεται τας δάφνας ενός Tάλμα, δέχεται τα μαξιλάρια της πλατείας επί της κεφαλής του. <br />    Δι' αυτό ακριβώς οι σοφώτεροι δεν περιπατούν πια επάνω-κάτω, μετά την προδοσίαν ή την εγκατάλειψιν, όπως ο μακαρίτης Bέρθερος, και δεν μελετούν μίαν εκδίκησιν. Σηκώνονται από το γεύμα, όπου εμισοτελείωσαν το φαγί των, σκουπίζουν το στόμα των με την πετσέταν, πληρώνουν και φεύγουν, ως να μη τους συνέβη τίποτε, αφίνοντες έναν άλλον ν' αποτελειώση την μερίδα των. Έτσι διασώζουν την αξιοπρέπειάν των, χωρίς να μείνουν και εντελώς ανεκδίκητοι. Διότι γνωρίζουν ότι είναι εντελώς περιττόν να εκδικήται καθένας χωριστά την αιωνίαν γυναίκα. Δι' αυτήν υπάρχουν οι εκ Θεού απεσταλμένοι εκδικηταί, που είναι οι Δον Zουάν όλων των τόπων και όλων των εποχών, και οι οποίοι δεν κάμνουν άλλο, παρά να εκδικούνται διαρκώς δια τον εαυτόν τους και δια τους άλλους. <br />    Eν τούτοις, οφείλομεν να κάμωμεν τιμητικήν εξαίρεσιν δια τον άνθρωπον, ο οποίος προ ολίγων ημερών επραγματοποίησε πρωτότυπον εκδίκησιν εις την Aκρόπολιν αυτήν της κοινοτοπίας, που είναι αι Aθήναι. Eίδατε από τας εφημερίδας, τί έκαμεν ο μεγαλοφυής αυτός. Eπήγε νύκτα εις την θύραν της απίστου και της ετοιχοκόλλησε μίαν επιγραφήν: «Eδώ υπάρχει ευλογιά». Tίποτε άλλο! Tο άλλο πρωί οι διαβάται επερνούσαν, εσταματούσαν, εδιάβαζαν και έφευγαν έντρομοι μακρυά. O γαλατάς δεν εκτύπησε την θύραν εκείνο το πρωί. O μανάβης δεν εσταμάτησεν. O γραμματοκομιστής, που έφερνε μίαν ερωτικήν επιστολήν, την εξανάβαλεν εις τον σάκκον του και έφυγεν. O νέος εραστής, μόλις επλησίασεν εις την γωνίαν του δρόμου και πριν παρελάση ακόμη υπό το θρυλικόν παράθυρον, ανέκρουσε με τρόπον πρύμναν και δεν εφάνη πλέον. Όταν η άπιστος αντελήφθη την συμφοράν και έστειλε να ξεσχίσουν την καταχθονίαν επιγραφήν, ήτο πλέον αργά. O προδοθείς εραστής είχεν εκδικηθή! Kαι είχεν εκδικηθή κυρίως, διότι η άπιστος τον εφαντάζετο ξεκαρδισμένον από τα γέλια εις μίαν γωνίαν του δρόμου, εν ώ θα ήθελε να τον φαντασθή απηγχονισμένον από την οροφήν του δωματίου του. <br />    Όταν τον ερώτησαν εις την Aστυνομίαν, διατί προέβη εις την αθλίαν αυτήν πράξιν, λέγουν ότι απεκρίθη αφελέστατα: <br />    ― Ήθελα να της στείλω τη βλογιά στα όμορφα μουτράκια της. Aφού δεν μπορούσα να το κάμω, της την έστειλα στην πόρτα της. Aς μπολιασθή να είναι ήσυχη! <br />    Kαι η Aστυνομία απέλυσε τον εραστήν και έστειλε τον αστυίατρον να εμβολιάση την ερωμένην, δια κάθε ενδεχόμενον και δια την ησυχίαν της συνοικίας. H φάρσα και η εκδίκησις έλαβε τοιουτοτρόπως την ωραίαν της συνέχειαν. <br /></p> <p>Παύλος  Νιρβάνας</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-2248764068566213689?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-78181277042904138222009-10-20T14:41:00.001+03:002009-10-20T14:41:35.132+03:00PAROLE PAROLE<p>Να  και  ένα  ωραίο τραγουδάκι </p> <div style="padding-bottom: 0px; margin: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; float: none; padding-top: 0px" id="scid:5737277B-5D6D-4f48-ABFC-DD9C333F4C5D:bf94b89b-c7bc-41b9-9f7c-ba16d9a6357e" class="wlWriterEditableSmartContent"><div id="62563916-35dc-4a61-8dca-410b81146f41" style="margin: 0px; padding: 0px; display: inline;"><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=wrlew2G6nvA" target="_new"><img src="http://lh4.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/St2h7doN_gI/AAAAAAAAAHs/Qwg7sMGdbFE/videof0823382d582%5B3%5D.jpg?imgmax=800" style="border-style: none" galleryimg="no" onload="var downlevelDiv = document.getElementById('62563916-35dc-4a61-8dca-410b81146f41'); downlevelDiv.innerHTML = "<div><object width=\"425\" height=\"355\"><param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/wrlew2G6nvA&hl=en\"><\/param><embed src=\"http://www.youtube.com/v/wrlew2G6nvA&hl=en\" type=\"application/x-shockwave-flash\" width=\"425\" height=\"355\"><\/embed><\/object><\/div>";" alt=""></a></div></div></div> <p> </p> <p> </p> <p>Parlato: Cara, cosa mi succede stasera, ti guardo ed è come la prima volta. </p> <p>Canto: che cosa sei, che cosa sei, che cosa sei </p> <p> <br />Parlato: Non vorrei parlare. </p> <p>Canto: Cosa sei</p> <p> <br />Parlato: Ma tu sei la frase d'amore cominciata e mai finita.  <br />Canto: Non cambi mai, non cambi mai, non cambi mai. </p> <blockquote> <p> <br />Parlato: Tu sei il mio ieri, il mio oggi Canto: Proprio mai </p> <p>Parlato: Il mio sempre, <br />Canto: Adesso ormai ci puoi provare, chiamami tormento dai, già che ci sei </p> <p> </p> <p>Parlato: Tu sei come il vento che porta i violini e le rose <br />Canto: Caramelle non ne voglio più  Parlato: Certe volte non ti capisco              </p> <p>Canto: Le rose e i violini questa sera raccontali a un'altra <br />violini e rose li posso sentire                 quando la cosa mi va, se mi va                 quando è il momento                                                e dopo si vedrà </p> <p>Parlato: Una parola ancora </p> <p>Canto: Parole, parole, parole            Parlato: Ascoltami  <br />Canto: parole parole, parole <br />Parlato: Ti prego  <br />Canto: Parole, parole, parole <br />Parlato: Io ti giuro  <br />Canto: Parole, parole, parole parole, soltanto parole <br />parole tra noi. <br /> </p> <p> </p> <p>Parlato: Ecco il mio destino, parlarti come la prima volta  . <br />Canto: Che cosa sei, che cosa sei, che cosa sei  <br />Parlato: No, non dire nulla. C'è la notte che parla    <br />Canto: Cosa sei <br />Parlato: La romantica notte                  Canto: Non cambi mai, non cambi mai, non cambi mai  <br />Parlato: Tu sei il mio sogno proibito  Canto: Proprio mai  . <br /></p> <p>Parlato: E' vero, speranza                         Canto: Nessuno più ti può fermare chiamami passione dai, hai visto mai  </p> <p> <br />Parlato: Si spegne nei tuoi occhi la luna e si accendono i grilli  </p> <p>Canto: Caramelle non ne voglio più  Parlato: Se tu non ci fossi bisognerebbe inventarti                                        Canto: La luna e i grilli  Normalmente mi tengono sveglia  <br />mentre io voglio dormire e sognare             l'uomo che c'è in te, quando c'è  <br />che parla meno  <br />ma che può piacere a me  </p> <p>Parlato: Una parola ancora                Canto: Parole, parole, parole Words, words, words <br />Parlato: Ascoltami  <br />Canto: Parole, parole, parole <br />Parlato: Ti prego  <br />Canto: Parole, parole, parole <br />Parlato: Io ti giuro  </p> <p>Canto: Parole, parole, parole, parole <br />parole soltanto parole, parole tra noi <br />Parlato: Che cosa sei                       Canto: Parole, parole, parole <br />...parole soltanto parole <br />parole tra noi</p></blockquote> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-7818127704290413822?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-79114729840236208482009-10-19T12:33:00.001+03:002009-10-19T12:33:59.639+03:00Amor, te ne vai, è tanto triste e tu lo sai<p> </p> <div style="padding-bottom: 0px; margin: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; float: none; padding-top: 0px" id="scid:5737277B-5D6D-4f48-ABFC-DD9C333F4C5D:5c173098-ca2d-427e-84e4-745e805e9ffb" class="wlWriterEditableSmartContent"><div id="6f5b7294-09a1-4b93-97a1-1f750a5020a2" style="margin: 0px; padding: 0px; display: inline;"><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=F6q3e5Ze0ww" target="_new"><img src="http://lh3.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/StwyhvIAshI/AAAAAAAAAHo/O_8RXE6rTNg/videoe077094176be%5B3%5D.jpg?imgmax=800" style="border-style: none" galleryimg="no" onload="var downlevelDiv = document.getElementById('6f5b7294-09a1-4b93-97a1-1f750a5020a2'); downlevelDiv.innerHTML = "<div><object width=\"425\" height=\"355\"><param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/F6q3e5Ze0ww&hl=en\"><\/param><embed src=\"http://www.youtube.com/v/F6q3e5Ze0ww&hl=en\" type=\"application/x-shockwave-flash\" width=\"425\" height=\"355\"><\/embed><\/object><\/div>";" alt=""></a></div></div></div> <p>Amor, te ne vai, <br />è tanto triste e tu lo sai. <br />Che giorni inutili vivrò pensando a te, <br />darei la vita per averti sempre qui vicino a me. <br />Come una voce che ormai conosco già, <br />questo Silenzio di te mi parlerà. <br />Nulla potrebbe cambiar <br />anche se devo aspettar. <br />Amor, te ne vai, <br />ma tornerai ancor. <br />Buona notte amore, <br />ti rivedrò nei miei sogni. <br />Buona notte, <br />buona notte a te che sei lontano. <br />Come una voce che ormai conosco già, <br />questo silenzio di te mi parlerà. <br />Amor, te ne vai, <br />ma tornerai ancor.</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-7911472984023620848?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-86559517410372993132009-09-23T11:17:00.001+03:002009-09-23T11:19:08.384+03:00Ατυχήματα από αδεξιότητα<p>Είναι  νύχτα  και  το  ίδρυμα  κατάμεστο . Χειμώνας  και  η  ώρα  προχωρημένη . Οι θαμώνες  βιώνουν  την  γλυκιά  ατμόσφαιρα  της  ελαφράς  μέθης  και  της  κάβλας  του  κωλομπαρίστα . Στο Σωλήνα  εξελίσσονται  σόου , αλλά  και εξωτικοί χοροί από ευειδείς  υπάρξεις  οποίες αργά  και  βασανιστικά αποχωρίζονται  τα  ολίγα  ρουχαλάκια  τους . Κάτω  στη σάλα ημίγυμνες  καλλονές γεμίζουν  τους  θαμώνες  υποσχέσεις . Δίπλα  στην πόστα  κάθεται  μια  παρέα  από νέα  παιδιά . Ο ένας  από  αυτούς  ενδίδει  και  αφήνει  την ημίγυμνη  χορεύτρια  να  τον παρασύρει  από  το  χέρι  σε  απομακρυσμένο διακριτικό καναπέ  για  να  του  κάνει  έναν  σπέσιαλ πριβέ  χορό  μετά  χειρωνακτικής  ανακουφίσεως . Στο  διπλανό  καναπέ  κάθεται  άλλος  θαμώνας  με  την  αγαπημένη  του  πουτή  στα  γόνατά  του  έχοντας  ανοίξει  και  ένα  πικολάκι . </p> <p>Ο Χορός  αρχίζει . Η  εξωτική χορεύτρια  αφού  έχει αφαιρέσει  και  το μικρούτσικο βρακάκι της κάθεται  στα  γόνατα  το πελάτη  της τον  οποίο  με  το χορό  της  τον έχει κάνει  τούρμπο  και έχει αρχίσει  τη  χειρομάλαξη . Ο μαλασσόμενος  όμως  είναι  ενθουσιώδης  , με  αποτέλεσμα  ο σαμπανοβολιστής  να  έχει  εκπλαγεί  και  να  ρίχνει  που  και που  αδιάκριτες  ματιές στο δρώμενο , παρά  τις  αυστηρές  συστάσεις  της  συνοδού  του  η  οποία  τον  επαναφέρει  στην τάξη . </p> <p>Η  μάλαξη  συνεχίζεται , ο μαλασσόμενος  βογκά  και σπαράσσει και  επέρχεται  η  εκτόνωση , ελεύθερη  και  υπό μορφήν  πίδακα  υψουμένου  στον ουρανό , αφού  η  άπειρος  μαλάκτρια  δεν γνώριζε  να  καπακώνει  το  μόριο και  να  μαζεύει τον γαλακτώδη  καρπό της  ηδονής στο χέρι της . Έτσι   ελεύθερος  και ορμητικός  πίδακας  το απελευθερωμένο  σπέρμα   , φευ , καταλήγει  στη  μάπα  του  αδιάκριτου  σαμπανιοβολιστή  , ο οποίος και πάλι  είχε  γυρίσει να  παρακολουθήσει  το θέαμα  όλως  αδιακρίτως . </p> <p>Με  το πρόσωπο  καλυμμένο  από  το  γαλάκτωμα  του  πόθου , και  μετά  το αρχικό  σοκ , ο περιχυθείς  σαμπανιοβολιστής  γίνεται  θηριώδης  και  εκμανής  τύπτει  για  του  φοβερού  του  γρόνθου  , τον ήδη  εγειρόμενο εκτονώσαντα  , την  ώρα  που  αμέριμνος  διευθετεί  τα  ενδύματά  του . Οι  πουτές  αρχίζουν  να  τσιρίζουν . Ο εκτονωθείς  μετά  το σοκ  της  γρόνθου  αρχίζει  και  ανταποδίδει , με  τα  παντελόνια  κατεβασμένα , με  πάθος  και πυγμή , ο περιχυθείς  τον  τύπτει  και εκείνος  λυσσωδώς , Οι  πουτές  έχουν  ξαπλώσει  επί του  καναπέως  , φοβούμενες  να  μη  αρπάξουν  καμιά  αδέσποτη . Το  πανευτυχές  φιλοθεάμον κοινό  παρακολουθεί  με  ενδιαφέρον  το αναπάντεχο θέαμα  , και ένεκα  και  του  ελληνικού  ταμπεραμέντου  , με  σφυρίγματα  και συνθήματα  διχάζεται  , αφού  άλλοι υποστηρίζουν τον περιχυθέντα και άλλοι τον περιχύσαντα . </p> <p>Επεμβαίνουν  μετ΄ ολίγον  οι περιποιηταί , οι  οποίοι  εισπράττουν και  αυτοί  μερικές  ξώφαλτσες . </p> <p>Τελικά  προ  του  ενδεχομένου  γενικεύσεως  της  συρράξεως  επεμβαίνουν  οι  υπεύθυνοι για  την τήρηση  της  τάξεως  εις  το κατάστημα , όπως  και  το σύνολο των περιποιητών , οι οποίοι κατορθώνουν  να  χωρίσουν τους  μονομάχους . Η  μαλάκτρια , η  οποία  αργότερα  πρέπει  να  εδέχθη  τις  αυστηρές  παρατηρήσεις  της  ιδιοκτησίας , στα  γόνατα  , καλύπτει τον ανδρισμό  του  περιχύσαντος . Ομού  δε  μετά  της  συναδέλφου  της  οδηγούν  τους  πυγμάχους  στις  τουαλέτες , για  να  περιποιηθούν  τα  τραύματα  τους . </p> <p>Το  φιλοθεάμον κοινό παρακολουθεί , με  άλλη  ένταση  , πλέον,  το λεσβιακό λάιβ  σόου  που  ήδη  διδάσκεται  στην πίστα . </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-8655951741037299313?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-34825509670271029012009-09-16T09:54:00.001+03:002009-09-16T09:54:07.633+03:00Αγαπημένη<p> </p> <p>Ένα   αξέχαστο  τραγούδι  του  sir του  Ελληνικού  πενταγράμμου Γρηγόρη  Μπιθικότση . </p> <p>Αφιερωμένο  εξαιρετικά . </p> <p> <div style="padding-bottom: 0px; margin: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; display: inline; float: none; padding-top: 0px" id="scid:5737277B-5D6D-4f48-ABFC-DD9C333F4C5D:01d0654c-e572-4380-a4ba-87edc0b4efa6" class="wlWriterEditableSmartContent"><div id="d152aaf2-7fe2-4691-941a-6692c6fa42f7" style="margin: 0px; padding: 0px; display: inline;"><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=2GFWtWKdxfk" target="_new"><img src="http://lh5.ggpht.com/_OUA0bYv_eE4/SrCLjrK-A3I/AAAAAAAAAHg/feA71umBBoM/video35ed65fb1717%5B3%5D.jpg?imgmax=800" style="border-style: none" galleryimg="no" onload="var downlevelDiv = document.getElementById('d152aaf2-7fe2-4691-941a-6692c6fa42f7'); downlevelDiv.innerHTML = "<div><object width=\"425\" height=\"355\"><param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/2GFWtWKdxfk&hl=en\"><\/param><embed src=\"http://www.youtube.com/v/2GFWtWKdxfk&hl=en\" type=\"application/x-shockwave-flash\" width=\"425\" height=\"355\"><\/embed><\/object><\/div>";" alt=""></a></div></div></div> </p> <p>Ξύπνησα νύχτα και μες στη σκέψη μου άναψαν φώτα. <br />Ήρθες κι εσύ έτσι απροσκάλεστη στου νου την πόρτα. <br />Μες στην καρδιά μου σε καλοδέχτηκα, αγαπημένη, <br />μεγάλη επίσημη, που τόσα χρόνια ήσουν χαμένη.</p> <p> <br />Ας ήτανε αληθινό το όνειρο τ αποψινό, <br />το όνειρο τ αποψινό ας ήτανε αληθινό.</p> <p> <br />Κοντά μου ήρθες, δειλά μου έδωσες τ άσπρο σου χέρι <br />και τα δυο χείλη σου με τα δικά μου γίνανε ταίρι. <br />Ξύπνησα νύχτα κι από κοντά μου ήσουν φευγάτη <br />κι ήμουνα μόνος μου στην άδεια κάμαρα, στ άδειο κρεβάτι.</p> <p> <br />Ας ήτανε αληθινό το όνειρο τ αποψινό, <br />το όνειρο τ αποψινό ας ήτανε αληθινό</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7487261177782372888-3482550967027102901?l=puranger.blogspot.com' alt='' /></div>PURANGERnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7487261177782372888.post-39390035007745822532009-09-09T16:39:00.001+03:002009-09-09T17:00:58.343+03:00O Πουρούλης γράφει και ο Θρούλης Σχολιάζει<p> </p> <p>Είμαι  ο  Αντρέας . Ο Πουρούλης , πολύ  συχνά  σας  μιλά  για  μένα  και  τις  περιπέτειές  μας . Σήμερα  όμως  θα  σας  διηγηθώ  ότι συνέβη  προχτές  το  βράδυ . </p> <p>Ο Πουρούλης  , λοιπόν, μας είχε  καλεσμένους  εμένα  και το Θρούλη  στην  Έπαυλή  του  στα  Βόρεια Προάστεια . Το Φιλιππίνι  του  Πουρούλι , η Κρύσταλ  μας  άνοιξε  την  πόρτα και  μας  οδήγησε  στο  Σπουδαστήριο του  Πουρούλη . Ο Θρούλης  έκανε  διάφορα  σχόλια  για  το πως  πετά  τα  χρήματά  του ο θείος , επενδύοντας  τους  τοίχους  με  μπουαζερί και  παλαιές  λιθογραφίες . Στο σπουδαστήριό  του , όπου ευρίσκεται και η  βιβλιοθήκη  του  ο Πουρούλης  μας  υπεδέχθη  φιλοφρόνως  . Μας  ζήτησε  να  περιμένουμε  επ΄ολίγον προ  της  παραθέσεως  του  δείπνου  προκειμένου  να  τελειώσει  το κείμενο  άλλης  μιας  αναρτήσεως  για  το μπλογκ  του . </p> <p>Μας  ζήτησε  συγγνώμη  , αφού  μας  παρεκάλεσε  να  πάρουμε  ένα  απεριτίφ  και  να  τον περιμένουμε </p> <p>« <em><font color="#00ff00">Μάστορα , εγώ  κοτό  και πράσινη  χωρίς  ποτήρι , το απεριτίφ  να  το  φάει ο Αντρέας</font> » </em></p> <p>H  Κρύσταλ , η  φιλιππινέζα , η  οποία  τρέφει ιδιαίτερη  αδυναμία  στο Θρούλη , ο οποίος  είναι πάντα  καλός  και ευγενικός  μαζί  της  , του  έφερε  με  ένα  τεράστιο  αινιγματικό  χαμόγελο ένα  κοτομπίφτεκο  ιδικής  της  παρασκευής , και μια  πράσινη  ( σε  μικρή σαμπανιέρα ) , εμένα  μου  πέταξε  μπροστά  μου  ένα  κρυστάλλινο ποτήρι , με  πάγο , και ένα μπωλ  με  φιστίκια  , ενώ  απίθωσε  μπροστάμου , βροντώντας το και ένα μπουκάλι   ουίσκυ . ( Αχ  φαίνονται  ποιοι είναι  οι  άνθρωποι  της  κυβερνήσεως … ! ) </p> <p>« <font color="#ff0000">Φίλοι  μου</font>  » , μας  ανεκοίνωσε  σε  κάποια  στιγμή  ο πουρούλης , «<font color="#ff0000">τελείωσα  μόλις  ένα  επικό κείμενο  που  θα  περιγράφει  την  ατέλειωτη  καψούρα  μου  για  τη  σκορδόπιστη  πουτή  μου  και θα  σας  το διαβάσω !</font> »</p> <p><em>«<font color="#00ff00">Τόρα  τρόμε</font> »</em>  δήλωσε  ο Θρούλης  . Αλλά  ο Πουρός ήτο ανένδοτος  . Πήρε  βαθειά  ανάσα  και ξεκίνησε , υπό  την  υπόκρουση  της  οδοντοστοιχία  του  Θρούλη . Και  μέσα  στο σκοτεινό  δωμάτιο , όπου  το μόνο  φως  ήταν  το  λαμπατέρ  πάνω  στο  γραφείο του θειου , άρχισε  η  ανάγνωση </p> <p>« <font color="#ff0000">Χμ … Χμ…</font> ( καθάρισε  το λαιμό του ) … <font color="#ff0000">Τίτλος : σε  αναζητώ  όταν  έρχεται  το βράδυ</font> » </p> <p>« <em><font color="#00ff00">Πάλι  θα  κόψουμε  φλέβες</font> »  </em>μου  είπε  σιγανά  ο Θρούλης . Ενώ  εγώ  αποφάσισα  , να  καταγράφω  τα  σχόλιά  του  στο μυαλό  μου και  τα  μεταφέρω  εδώ  με  την ορθογραφία (ανορθογραφία , το ορθόν ) με την οποία  φαντάζομαι ότι ο Θρούλης  θα  τα  έγραφε ! </p> <p>« <font color="#ff0000">Σ'αναζητώ όταν έρχεται το βράδυ</font> » άρχισε  ο Πουρός  </p> <p><em>« <font color="#00ff00">λαθοσ ορα καλιτερα προι κατα τισ 9 μετα το καθιμερινο φορτο</font> »  μουρμούρισε  ελαφρά  μπουκωμένος  ο ο Θρούλης </em></p> <p><em></em> <br /><em>«</em><font color="#ff0000">Έρχεται πάλι το βράδυ.»</font>  Ανάγνωσε  μεγαλοφώνως  , αλλά  περιπαθώς  ο Πουρούλης  </p> <p>« <em><font color="#00ff00">Κε δε μπορο να χεσο</font></em>»  προσέθεσε  ο Θρούλης  ρουφώντας  λίγη  πράσινη <br />« <font color="#ff0000">Κι όπως πέφτει η νύχτα</font> » Εδώ  ο Πουρούλης  έκανε  παυση  για  να  δώση  έμφαση  στη  φράση  που  ακολουθούσε </p> <p>Δίνοντας  την ευκαιρία  στο Θρούλη  να  προσθέσει « <em><font color="#00ff00">το τζονι γοκερ φεβγι</font>» , </em>ρίχνοντας  μια  ματιά  στο  μισοάδειο μπουκάλι  , επάνω  στο γραφείο  του θείου . </p> <p>«<font color="#ff0000">έρχεται η επιθυμία να σε δω</font>»  πρόφερε  ο Πουρούλης  με  έναν  αδιόρατ